หาทางกลับบ้าน
บางครั้งหนทางชีวิตก็ยากลำบากจนเรารู้สึกหมดแรง เหมือนความมืดมิดไม่สิ้นสุด เมื่อครอบครัวเราประสบช่วงเวลาเช่นนั้น ภรรยาผมได้รับบทเรียนใหม่จากการเฝ้าเดี่ยวเช้าวันหนึ่ง “ฉันคิดว่าพระเจ้าต้องการให้เราไม่ลืมสิ่งที่เราได้เรียนรู้ยามมืดมิด เมื่อเราอยู่ในความสว่าง”
กำลังในการเดินทาง
ตีนกวางบนที่สูง นิทานเชิงเปรียบเทียบชีวิตคริสเตียนมีที่มาจากฮาบากุก 3:19 สาวน้อยตัวเอกของเรื่องชื่อ กลัวมาก (Much-Afraid) ออกเดินทางไปกับผู้เลี้ยงแกะ แต่กลัวมากรู้สึกกลัวจึงขอให้ผู้เลี้ยงแกะอุ้มเธอเดินไป
หัวใจของมิกลิโอ
นายตำรวจมิกลิโอยืนพิงกำแพงที่สถานีตำรวจอย่างเหนื่อยล้า เขาใช้เวลาครึ่งวันไปกับคดีความรุนแรงในครอบครัว ผลคือแฟนหนุ่มถูกจับ ลูกสาวตัวน้อยเข้าห้องฉุกเฉิน และแม่ที่หวาดกลัวไม่รู้ว่ามาถึงจุดนี้ได้อย่างไร คดีนี้จะอยู่ในความคิดของนายตำรวจหนุ่มไปอีกนาน
ขอความช่วยเหลือ
หลังจากมีผู้เสียชีวิต 5 คนและบาดเจ็บ 51 คนจากอุบัติเหตุเกี่ยวกับลิฟต์ในปี 2016 นครนิวยอร์กก็เผยแพร่โฆษณารณรงค์ให้ประชาชนรู้วิธีอยู่ในความสงบและปลอดภัย ที่แย่ที่สุดคือเมื่อมีคนพยายามช่วยตัวเองให้รอด เวลามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น หน่วยงานที่มีอำนาจบอกว่าวิธีปฏิบัติดีที่สุดก็คือ แค่ “กดกริ่งผ่อนคลาย และรอ” หน่วยงานที่กำกับดูแลสิ่งก่อสร้างในนิวยอร์กให้คำมั่นว่าจะตอบสนองทันทีเพื่อปกป้องประชาชนจากการบาดเจ็บและนำพวกเขาออกจากสถานการณ์ที่ลำบาก
บ้านบนศิลา
หลังจากอาศัยอยู่ที่บ้านหลังหนึ่งมาหลายปี เพื่อนของฉันก็ตระหนักว่าห้องนั่งเล่นกำลังทรุด มีรอยแยกบนผนังและหน้าต่างบานหนึ่งเปิดไม่ได้แล้ว พวกเขารู้มาว่าห้องนี้ต่อเติมขึ้นโดยไม่มีฐานราก การแก้ไขงานคุณภาพต่ำนี้หมายถึงการทำงานหลายเดือนเพราะช่างก่อสร้างต้องวางฐานรากใหม่
ทรงรักข้าพระองค์หรือ
ตอนเป็นวัยรุ่น ฉันผ่านช่วงวัยกบฏที่ต่อต้านสิทธิอำนาจของแม่เหมือนวัยรุ่นทั่วไป พ่อเสียชีวิตไปก่อนที่ฉันจะเข้าสู่วัยรุ่น แม่จึงต้องเป็นคนนำร่องฝ่ากระแสน้ำที่เชี่ยวกรากในการเลี้ยงลูกโดยไม่มีพ่อคอยช่วย
เรียนรู้ที่จะวางใจ
ตอนเป็นวัยรุ่น บางครั้งผมท้าทายแม่ เวลาที่ท่านพยายามหนุนใจให้ผมมีความเชื่อ แม่จะบอกว่า “วางใจพระเจ้านะ พระองค์จะดูแลลูก” แต่ผมเถียงกลับว่า “ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกแม่! พระเจ้าช่วยคนที่ช่วยตัวเอง!”
ปรนนิบัติเนืองนิตย์
ตอนที่เบนจามิน บลูม นักจิตวิทยาการศึกษาวิจัยวิธีพัฒนาพรสวรรค์ในคนหนุ่มสาว เขาสำรวจวัยเด็กของผู้มีความสามารถยอดเยี่ยม 120 คน เช่น นักกีฬา ศิลปิน นักวิชาการ และพบว่าทุกคนมีสิ่งที่เหมือนกัน คือพวกเขาได้ฝึกฝนอย่างเข้มข้นเป็นเวลานาน
ปลดปล่อย
ในช่วงที่กลุ่มของเราคุยกันเรื่องการคืนดี มีคำพูดที่ชาญฉลาดกล่าวว่า “อย่าแช่แข็งใครไว้” เพราะเขาสังเกตว่าเรามักจดจำความผิดของคนอื่นและไม่ให้โอกาสเขาเปลี่ยนแปลง