ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Tim Gustafson

ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง

เมื่อคืนก่อนผมเที่ยวจนดึกเหมือนที่เคยทำทุกคืนวันเสาร์ ตอนอายุยี่สิบผมหนีจากพระเจ้าไปไกลเท่าที่ทำได้ แต่น่าประหลาดที่จู่ๆ ผมรู้สึกว่าต้องไปคริสตจักรที่พ่อเป็นศิษยาภิบาลอยู่ ผมสวมกางเกงยีนส์สีซีด เสื้อยืดเก่ารองเท้าผ้าใบหุ้มข้อที่ไม่ได้ร้อยเชือก ขับรถข้ามเมืองไป

และความจริง

หลายปีก่อนผมได้ไปร่วมพิธีสมรสที่บ่าวสาวมาจากคนละประเทศ การผสมผสานวัฒนธรรมน่าจะเป็นเรื่องดี แต่พิธีสมรสนั้นได้นำธรรมเนียมของคริสเตียนไปผสมผสานกับความเชื่อในพระเจ้าหลายองค์

เรียกครั้งสุดท้าย

หลังจากรับใช้ชาติเป็นนักบินขับเฮลิคอปเตอร์อยู่ยี่สิบปี เจมส์กลับมาบ้านเพื่อรับใช้ชุมชนด้วยการเป็นครู แต่เขาคิดถึงเฮลิคอปเตอร์ เขาจึงรับงานเป็นนักบินขับเฮลิคอปเตอร์กู้ภัยให้กับโรงพยาบาลท้องถิ่นจนถึงบั้นปลายชีวิต

ไม่ใช่อย่างที่คิด

"ฟังนะ” ภรรยาพูดกับผมทางโทรศัพท์ “มีลิงอยู่ในสนามหญ้า” เธอยกโทรศัพท์ขึ้นเพื่อผมจะได้ยิน ใช่ เสียงเหมือนลิง ซึ่งน่าแปลกเพราะลิงป่าที่อยู่ใกล้เราที่สุด อยู่ห่างออกไปกว่า 3,200 กิโลเมตร

ตัดสินตามที่มา

เรามักจะถามว่า “คุณมาจากไหน” เพื่อทำความรู้จักกับผู้อื่นมากขึ้น แต่พวกเราหลายคนมีคำตอบที่ซับซ้อน บางครั้งเราไม่อยากบอกรายละเอียดทั้งหมด

ยอมเพื่อทั้งสิ้นเหล่านี้

ซูซานนาห์ คิบเบอร์ มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 18 จากพรสวรรค์ในการเป็นนักร้อง แต่เธอก็โด่งดังพอๆ กันจากชีวิตสมรสที่อื้อฉาว นั่นเป็นเหตุผลที่เมื่อเพลงชุดเมสสิยาห์ของฮานเดลออกแสดงเป็นครั้งแรกที่ดับลินในเดือนเมษายน 1742 ผู้ชมหลายคนจึงไม่ยอมรับบทบาทของเธอในฐานะนักร้องนำ

จดหมายกลับบ้าน

ทหารอเมริกันที่ห่างบ้านและรับการฝึกเพื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 หันไปพึ่งเรื่องขำขันและการเขียนจดหมายเพื่อช่วยให้รับมือกับปัญหาได้ ชายหนุ่มเขียนจดหมายเล่าถึงการฉีดวัคซีนไว้อย่างเกินจริงว่า “เจ้าหน้าที่สองคนถือฉมวกวิ่งไล่แล้วจับเราไว้ กดเราลงกับพื้นแล้วปักลงไปที่แขนของเรา”

ผลิบานถูกที่

"วัชพืชคือต้นอะไรก็ตามที่ขึ้นในที่ที่เราไม่ต้องการให้ขึ้น” พ่อผมพูดพลางส่งจอบให้ ผมอยากปล่อยต้นข้าวโพดที่ “ขึ้นโดยสมัครใจ” ท่ามกลางต้นถั่วไว้ แต่พ่อซึ่งเติบโตมาในฟาร์มแนะให้ผมถอนออก ข้าวโพดต้นนั้นไม่ช่วยอะไร มีแต่จะเบียดและแย่งอาหารต้นถั่ว

เส้นรอยแยก

ผู้อพยพที่ทะลักเข้ามาในชุมชนของเรา ทำให้คริสตจักรในพื้นที่เติบโตขึ้น การเติบโตนั้นนำมาซึ่งความท้าทาย สมาชิกคริสตจักรต้องเรียนรู้การต้อนรับคนใหม่ที่ปรับตัวกับวัฒนธรรมที่ไม่คุ้น ภาษาใหม่ และรูปแบบการนมัสการที่แตกต่าง การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ อาจก่อให้เกิดสถานการณ์ที่น่าอึดอัด

การเข้าใจผิดและความไม่ลงรอยกันเกิดขึ้นทุกที่ที่มีคน คริสตจักรก็ไม่เว้น หากเราไม่จัดการกับความแตกต่างอย่างเหมาะสม ก็อาจนำไปสู่ความแตกแยก

คริสตจักรในยุคแรกในเยรูซาเล็มกำลังเติบโต จนกระทั่งเมื่อเกิดการโต้เถียงเพราะการแบ่งแยกทางวัฒนธรรม ชาวยิวพูดกรีก (พวกนิยมกรีก) ตำหนิชาวยิวที่พูดอารเมค “ในการแจกทานทุกๆ วันนั้น เขาเว้นไม่ได้แจกให้พวกแม่ม่ายชาวกรีก” (กจ.6:1) พวกอัครทูตจึงกล่าวว่า “จงเลือกเจ็ดคนในพวกท่านทีมีชื่อเสียงดีประกอบด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และสติปัญญา” (ข้อ 3) ทั้งเจ็ดคนที่ได้รับเลือกมีชื่อภาษากรีก (ข้อ 5) เขาเป็นพวกนิยมกรีก เป็นสมาชิกกลุ่มที่ถูกละเลย พวกเขาเข้าใจปัญหาดีที่สุด พวกอัครทูตจึงอธิษฐานและวางมือบนเขาและคริสตจักรได้เจริญขึ้น (ข้อ 6-7)

การเติบโตนำความท้าทายมา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะต้องมีการปฏิสัมพันธ์ข้ามธรรมเนียมประเพณีมากขึ้น แต่เมื่อเราแสวงหาการทรงนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราจะพบทางออกที่สร้างสรรค์ คือสิ่งที่น่าจะเป็นปัญหากลับกลายเป็นโอกาสเพื่อให้เติบโตมากขึ้น