ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Tim Gustafson

ผู้เชี่ยวชาญพูดอะไร

เจฟ จาโคบี้ นักเขียนคอลัมน์ของนิตยสารบอสตั้นโกลบ เขียนถึง “ความสามารถเกินคาดของผู้เชี่ยวชาญที่เข้าใจบางเรื่องผิดอย่างร้ายแรง” เมื่อย้อนดูประวัติศาสตร์ก็รู้ว่าเจฟพูดถูก เช่น โธมัส เอดิสันนักประดิษฐ์ผู้ยิ่งใหญ่เคยบอกว่า ภาพยนตร์ที่มีเสียงพูดจะไม่มีวันมาแทนที่ภาพยนตร์เงียบ และเฮนรี่ ฟอร์ดพูดไว้ว่า “มนุษย์เราฉลาดขึ้นมากจนไม่น่าจะเกิดสงครามได้อีก” ยังมี “ผู้เชี่ยวชาญ” อีกมากมายที่ทายอนาคตผิด แม้แต่อัจฉริยะก็ยังมีข้อจำกัด

นี่มันอะไรกัน?

แอนดรูว์ ชีทเทิลทำโทรศัพท์หายที่ชายหาด เขาคิดว่าคงไม่ได้คืนแน่ แต่หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง เขาได้รับโทรศัพท์จากชาวประมงแจ้งว่า พบโทรศัพท์ของเขาอยู่ในท้องปลาค็อด ซึ่งเมื่อโทรศัพท์แห้งแล้วยังใช้งานได้

บ้านในวันคริสต์มาส

ในวันคริสต์มาสปีหนึ่ง ผมต้องไปทำงานในที่ซึ่งไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ขณะออกจากที่ทำงานอย่างเหนื่อยล้าเพื่อกลับห้องพัก ผมเดินต้านกระแสลมเย็นที่พัดมาจากทะเลดำอันอ้างว้าง ผมคิดถึงบ้าน

เด็กที่ทรงพลัง

ครั้งแรกที่เห็นเขา ฉันก็ร้องไห้ เขาดูเป็นเด็กทารกสมบูรณ์ที่หลับสนิท แต่เรารู้ว่าเขาจะไม่ตื่นแล้ว จนกว่าจะได้อยู่ในอ้อมกอดของพระเยซู เขาดิ้นรนอยู่นานหลายเดือนที่จะมีชีวิตอยู่ แต่แล้วผู้เป็นแม่ก็อีเมล์มาบอกข่าวสะเทือนใจนี้แก่เราว่า “ท่ามกลางความเจ็บปวดที่คร่ำครวญอยู่ภายใน พระเจ้าได้บรรจงสร้างผลงานความรักของพระองค์ไว้ในใจเราผ่านชีวิตน้อยๆ ชีวิตของเขามีพลังจริงๆ!”

พี่ชายถึงน้องชาย

ตอนเป็นเด็กผมกับน้องชายที่อายุห่างกันไม่ถึงปีมักจะ “แข่งกัน” (เราต่อสู้กัน!) พ่อมีพี่น้องผู้ชายจึงเข้าใจ แต่แม่ไม่ค่อยเข้าใจนัก

หล่อหลอมจากวิกฤติ

มาร์ครำลึกถึงเหตุการณ์หนึ่งในวัยเด็ก ที่พ่อเรียกทุกคนในบ้านมาพร้อมกัน รถของพวกเขาเสียและเงินของครอบครัวกำลังจะหมดลงในตอนสิ้นเดือน พ่อจึงอธิษฐานและบอกให้ทุกคนรอคอยคำตอบจากพระเจ้า

งูกับสามล้อ

เป็นเวลาหลายปีที่ผมเล่าเรื่องซ้ำๆ เกี่ยวกับสมัยที่ผมและน้องชายยังอยู่ที่กานาและเพิ่งหัดเดิน เท่าที่จำได้ น้องของผมจอดรถสามล้อทับงูเห่าตัวเล็ก เนื่องจากสามล้อมีน้ำหนักมาก มันจึงติดอยู่ใต้ล้อหน้า

จุดเปลี่ยน

ขณะที่ผู้รับใช้พระเจ้ากล่าวในพิธีไว้อาลัยทหารผ่านศึกคนหนึ่ง เขากล่าวถึงสถานที่ที่ผู้ตายอาจจะต้องไปอยู่ จากนั้นแทนที่จะเล่าถึงวิธีที่จะรู้จักพระเจ้า เขากลับคาดเดาถึงสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในพระคัมภีร์ ถ้าเช่นนั้นความหวังอยู่ที่ไหน? ผมคิด

คำสารภาพของอาจารย์

เดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซ อาจารย์มหาวิทยาลัยและนักเขียนที่มีชื่อเสียงค้นหาวิธีช่วยพัฒนาทักษะการเขียนให้นักศึกษาที่มีทักษะการเขียนที่ต่ำ ทำให้เขาเริ่มถามตัวเองว่าทำไมนักศึกษาจะต้องรับฟังคนที่ “อวดตัว ใจแคบ คิดว่าตัวเองถูก เย่อหยิ่ง” อย่างเขาด้วย เขารู้ตัวดีว่าเขามีปัญหาเรื่องความเย่อหยิ่ง