ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Amy Boucher Pye

อย่ารีบร้อน

"จงกำจัดความรีบร้อนให้สิ้นซาก” เมื่อเพื่อนสองคนทวนคำคมของดัลลัส วิลลาร์ด ให้ฉันฟัง ฉันจึงรู้ว่าต้องลองพิจารณาดูว่า ฉันกำลังเสียเวลาและพลังงานทำสิ่งใดที่ไร้ประโยชน์บ้าง ที่สำคัญกว่าคือ ฉันกำลังรีบร้อนทำสิ่งใดโดยไม่ได้พึ่งพาการทรงนำและความช่วยเหลือจากพระเจ้าบ้าง ในสัปดาห์และเดือนถัดมา ฉันยังจดจำถ้อยคำเหล่านั้นได้และหันความสนใจไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้าและพระปัญญาของพระองค์ ฉันเตือนตัวเองให้วางใจในพระองค์แทนที่จะพึ่งพาตนเอง

มงกุฎของกษัตริย์

เรานั่งล้อมรอบโต๊ะ แต่ละคนปักไม้จิ้มฟันลงบนแผ่นโฟมวงกลมระหว่างอาหารมื้อเย็นในสัปดาห์ก่อนที่จะถึงวันอีสเตอร์ เราประดิษฐ์มงกุฎหนาม โดยไม้จิ้มฟันแทนสิ่งที่เราเสียใจที่ได้ทำในวันนั้น ซึ่งพระคริสต์ต้องมาชำระค่าไถ่บาปแทนเรา กิจกรรมนี้ที่เราทำในทุกคืนทำให้เราสำนึกบาปและตระหนักว่าเราต้องการพระผู้ช่วยให้รอดมากพียงใด และพระเยซูทรงทำให้เราเป็นไทโดยการสิ้นพระชนม์บนกางเขน

อ่างแห่งความรัก

วันหนึ่งในชั้นเรียนวิชาฟิสิกส์เมื่อหลายปีก่อน ครูถามนักเรียนว่ากำแพงหลังห้องสีอะไร โดยห้ามนักเรียนหันไปดู ไม่มีใครตอบได้เพราะพวกเราไม่เคยสังเกต

ปลดปล่อยความกลัว

ร่างกายของเราตอบสนองต่อความรู้สึกกลัว การรู้สึกมวนท้องหรือใจเต้นแรง หายใจไม่ออกล้วนบ่งบอกว่าเรากำลังกังวล ธรรมชาติร่างกายของเราถูกสร้างมา ให้เราไม่ละเลยความรู้สึกไม่สบายใจนี้

โต้เถียงเพื่อเอาชนะ

วันหนึ่งในชั้นเรียนปรัชญาที่มหาวิทยาลัย นักศึกษาคนหนึ่งกล่าววิจารณ์มุมมองของอาจารย์ผู้สอนอย่างรุนแรง นักศึกษาคนอื่นพากันแปลกใจ เมื่ออาจารย์ขอบคุณเขาและพูดถึงประเด็นอื่นต่อไป หลังจากนั้นมีคนถามอาจารย์ท่านนี้ว่าเหตุใดจึงไม่โต้ตอบนักศึกษาคนนั้น เขาบอกว่า “ผมกำลังฝึกวินัยเรื่องการไม่โต้แย้งเพื่อเอาชนะ”

พลังของการอธิษฐาน

วันหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังวิตกกังวลกับสวัสดิภาพของคนใกล้ตัว ฉันได้รับการหนุนใจจากเรื่องของซามูเอลในพันธสัญญาเดิม ซึ่งเป็นผู้นำที่ชาญฉลาดของอิสราเอล ขณะที่อ่านถึงวิธีการที่ซามูเอลอธิษฐานวิงวอนเพื่อคนของพระเจ้าที่กำลังเจอปัญหา ทำให้ฉันตั้งใจมากขึ้นที่จะอธิษฐานเผื่อคนที่ฉันรัก

พระเจ้าทรงอยู่กับเรา

พระคริสต์อยู่กับฉัน อยู่เบื้องหน้า อยู่เบื้องหลัง อยู่ภายใน อยู่เบื้องล่าง อยู่เบื้องบน อยู่ด้านขวา อยู่ด้านซ้ายของฉัน...” ถ้อยคำจากเพลงนมัสการของเซนต์แพทริคคริสเตียนชาวเคลต์ในศตวรรษที่ห้า ดังก้องขึ้นในความคิด ขณะที่ฉันอ่านเรื่องการบังเกิดของพระเยซูในมัทธิว เป็นเหมือนอ้อมกอดอันอบอุ่นที่เตือนว่าฉันไม่มีวันไม่โดดเดี่ยว

รอคอย

"อีกกี่วันจะถึงคริสต์มาส” ตอนลูกของเรายังเล็ก พวกเขาถามคำถามนี้บ่อยมาก แม้เราจะใช้ปฏิทินที่นับถอยหลังจนถึงวันคริสต์มาส พวกเขาก็ยังรู้สึกว่าการรอคอยเป็นเรื่องยากเหลือเกิน

พระเจ้าผู้ทรงฤทธิ์

วันหนึ่งฉันเพลิดเพลินอยู่ริมทะเลดูคนโต้คลื่นแบบใช้ร่มชูชีพกระดอนไปมาบนผิวน้ำตามแรงลม เมื่อมีคนหนึ่งเดินขึ้นฝั่ง ฉันเข้าไปถามว่าเล่นยากเหมือนที่เห็นไหม เขาตอบว่า “ไม่ครับ ที่จริงง่ายกว่าโต้คลื่นแบบธรรมดาอีกเพราะคุณใช้แรงของลม”