ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย James Banks

หลุดจากบ่วง

มีการค้นพบต้นกาบหอยแครงเป็นครั้งแรกในแถบดินทรายเปียกชื้นใกล้บ้านเราในนอร์ทแคโรไลนา มันน่าเฝ้าดูเพราะมันเป็นพืชกินแมลงต้นกาบหอยแครงปล่อยน้ำหวานที่หวานหอมลงในกับดักสีสดใสคล้ายดอกไม้บาน พอแมลงถูกเข้ากับขอบด้านนอกที่ไวต่อการสัมผัส กับดักจะปิดงับในเสี้ยววินาทีเพื่อขังเหยื่อไว้ แล้วน้ำย่อยจะออกมาย่อยแมลง ทำให้มันได้รับแร่ธาตุที่ไม่มีในดินปนทราย

พระวจนะของพระเจ้าบอกว่ามีกับดักอีกแบบหนึ่งที่ดักจับเหยื่อโดยไม่รู้ตัว อัครทูตเปาโลเตือนทิโมธีผู้ที่ท่านอภิบาลว่า “ส่วนคนเหล่านั้นที่อยากร่ำรวยก็ตกอยู่ในข่ายของความเย้ายวนและติดบ่วงแร้ว และในความปรารถนานานาที่ไร้ความคิดและเป็นภัยแก่ตัว ซึ่งทำให้คนเราต้องถึงความพินาศเสื่อมสูญไป” และ “การรักเงินทอง...ทำให้บางคนห่างไกลจากความเชื่อ และตรอมตรมด้วยความทุกข์” (1 ทธ.6:9-10)

เงินและวัตถุสิ่งของอาจให้ความสุขได้ แต่เมื่อกลายเป็นที่หนึ่งในชีวิต เราก็ตกอยู่ในอันตราย เราหลีกเลี่ยงกับดักนี้โดยใช้ชีวิตด้วยใจถ่อม ขอบพระคุณ จดจ่อที่ความดีของพระเจ้าซึ่งมาทางพระเยซู “เราได้รับประโยชน์มากมายจากทางของพระองค์พร้อมทั้งความสุขใจ (ความพอใจ)” (ข้อ 6)

สิ่งของชั่วคราวในโลกไม่อาจทำให้สุขใจได้อย่างที่พระเจ้าให้ เราจะพบความพึงใจแท้และยั่งยืนได้จากสัมพันธภาพกับพระองค์เท่านั้น

จงซื่อตรงต่อพระเจ้า

หลานชายวัย 3 ขวบของผมเจอเรื่องไม่ดีตั้งแต่เริ่มต้นวันใหม่ เขาหาเสื้อเชิ้ตตัวโปรดไม่เจอ รองเท้าที่อยากใส่ก็ร้อนเกินไป เขาโวยวายและโกรธคุณยายแล้วนั่งลงร้องไห้

อย่าพลาดโอกาส

"อย่าพลาดโอกาสที่จะชี้ให้ลูกน้อยของคุณได้เห็นดวงจันทร์” เธอกล่าวก่อนการประชุมอธิษฐานกลางสัปดาห์ของเราจะเริ่ม กลุ่มของเราคุยกันเรื่องคืนก่อนซึ่งเป็นคืนวันเพ็ญแรกในฤดูเก็บเกี่ยว ดวงจันทร์เต็มดวงน่าประทับใจราวกับมันนั่งอยู่ที่ขอบฟ้า มิสซิสเว็บบ์ผู้รักผมสีเทาที่พระเจ้าทรงสร้าง คือเจ้าของเสียงที่อาวุโสที่สุดในกลุ่ม เธอรู้ว่าผมและภรรยามีลูกสองคนอยู่ที่บ้านในตอนนั้น และอยากจะช่วยผมฝึกลูกๆ ในทางที่ควรจะไป อย่าพลาดโอกาสที่จะชี้ให้ลูกน้อยของคุณได้เห็นดวงจันทร์

ค้นหาขุมทรัพย์

จอห์นกับแมรี่พาสุนัขเดินเล่นในที่ดินของตน แล้วสะดุดกระป๋องขึ้นสนิมที่โผล่พ้นดินเพราะฝนเพิ่งตก เมื่อนำกลับมาบ้านจึงพบว่าเป็นเหรียญทองเก่ากว่าหนึ่งศตวรรษ และพบอีกเจ็ดกระป๋องรวม 1,427 เหรียญ พวกเขาปกป้องขุมทรัพย์โดยย้ายไปฝังที่อื่น

อนุสรณ์ความกรุณาที่มีชีวิต

ผมโตมาในโบสถ์ที่เต็มไปด้วยธรรมเนียม ธรรมเนียมหนึ่งคือเมื่อสมาชิกครอบครัวหรือเพื่อนที่รักเสียชีวิต จากนั้นไม่นานที่ม้านั่งหรือภาพวาดที่ผนังตรงโถงทางเดินในโบสถ์มักจะมีแผ่นทองเหลืองจารึกว่า “เพื่อระลึกถึง...” จารึกชื่อของผู้จากไป ป้ายมันวาวนี้ย้ำเตือนถึงชีวิตหนึ่งที่จากไป ผมประทับใจอนุสรณ์เหล่านี้จนถึงทุกวันนี้ แต่ในขณะเดียวกันผมก็ได้คิดด้วยว่าป้ายเหล่านี้เป็นวัตถุและเป็นสิ่ง “ไม่มีชีวิต” มีวิธีไหนที่จะเพิ่มความ “มีชีวิต” ให้กับอนุสรณ์เหล่านี้ได้บ้าง

อธิษฐานระยะไกล

เควินเช็ดน้ำตาขณะที่เขายื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้แครี่ ภรรยาของผมอ่าน เควินรู้ว่าแครี่กับผมกำลังอธิษฐานเผื่อลูกสาวให้กลับมาเชื่อพระเยซู “ผมพบกระดาษแผ่นนี้ในพระคัมภีร์ของแม่ผม หลังจากที่ท่านเสียชีวิต และผมหวังว่าข้อความนี้จะหนุนใจคุณ” เควินกล่าว ด้านบนของกระดาษเขียนว่า “เพื่อเควิน ลูกชายของฉัน” และด้านล่างเป็นคำอธิษฐานเผื่อให้เขาได้รับความรอด

กลับมีความหวัง

ดวงอาทิตย์ขึ้นทางตะวันออก ท้องฟ้าเป็นสีฟ้า น้ำในมหาสมุทรมีรสเค็ม อะตอมของโคบอลต์มีน้ำหนัก 58.9 ใช่ไหม ผู้ตอบข้อสุดท้ายต้องเป็นคนที่หลงใหลในวิทยาศาสตร์หรือชอบรายละเอียด แต่ว่าคำถามข้ออื่นๆ มีคำตอบชัดเจน ใช่แล้ว ที่จริงคำถามแบบนี้มักเจือด้วยการเสียดสี

รู้เท่าทันสถานการณ์

ครอบครัวผมทั้ง 5 คนไปกรุงโรมกันในช่วงคริสต์มาส ผมไม่เคยเห็นคนเบียดเสียดกันในที่เดียวเยอะขนาดนี้มาก่อน ขณะแทรกผ่านฝูงชนเพื่อเข้าชมสถานที่อย่างวาติกันและโคลีเซียม ผมต้องย้ำให้ลูกใช้ “หลักการรู้เท่าทันสถานการณ์” ซึ่งได้แก่การใส่ใจว่าตัวเองอยู่ที่ไหน มีใครอยู่รอบตัวและมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เพราะเรามีชีวิตอยู่ในยุคที่โลกไม่ใช่ที่ที่ปลอดภัยอีกแล้ว ไม่ว่าจะในบ้านหรือนอกประเทศ ยิ่งถ้าได้ใช้โทรศัพท์มือถือกับหูฟังด้วยแล้วเด็กๆ (รวมถึงผู้ใหญ่) ก็จะไม่ค่อยสนใจสิ่งรอบตัว

ในฟีลิปปี 1:9-11 เปาโลอธิษฐานขอให้ผู้เชื่อที่ฟีลิปปี รู้เท่าทันสถานการณ์และมีวิจารณญาณมากขึ้นว่า ใคร อะไร ที่ไหนในแต่ละสถานการณ์ แต่จุดประสงค์ของท่านยิ่งใหญ่กว่าเรื่องความปลอดภัยส่วนบุคคล ท่านขอให้ชนชาติบริสุทธิ์ของพระเจ้าเป็นผู้อารักขาที่ดีในเรื่องความรักที่ได้รับมาจากพระคริสต์ ให้หยั่งรู้ได้ว่า “สิ่งใดประเสริฐที่สุด” ให้ใช้ชีวิตอย่าง “บริสุทธิ์และไม่เป็นที่ติ”และให้บริบูรณ์ด้วย คุณลักษณะที่ดีซึ่งมีเพียงพระเยซูเท่านั้นที่ทำให้เกิดขึ้นได้ วิถีชีวิตเช่นนี้จะเกิดขึ้นเมื่อเราตระหนักได้ว่าพระเจ้าคือ ผู้นั้นที่อยู่ในชีวิตของเรา และ สิ่งที่สร้างความปีติยินดีให้พระองค์ก็คือเมื่อเราพึ่งพาพระองค์มากขึ้น และในทุกสถานการณ์คือ ที่ซึ่งเราแบ่งปันจากความรักยิ่งใหญ่ที่ไหลล้นของพระองค์ได้

สิ่งดีที่ยืมมา

ตอนมื้อเที่ยง เมื่อเราก้มศีรษะลง เจฟฟ์เพื่อนของผมอธิษฐานว่า “พระบิดาเจ้า ขอบคุณที่ให้เราได้สูดอากาศของพระองค์และกินอาหารของพระองค์” เขาเพิ่งผ่านช่วงที่ลำบากมาเพราะตกงาน การที่เขาวางใจและยอมรับจากใจจริงว่าทุกสิ่งเป็นของพระองค์จึงทำให้ผมประทับใจ และคิดว่าผมเข้าใจจริงๆ ใช่ไหมว่า แม้แต่สิ่งที่ธรรมดาที่สุดในชีวิตประจำวันแท้จริงแล้วก็เป็นของพระเจ้า ซึ่งทรงอนุญาตให้ผมได้ใช้