Tag  |  %e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%89%e0%b8%b2

พ่อที่ดี

เมื่อเซเวียร์ลูกชายของเรายังเล็ก สามีของฉันมักต้องเดินทางไปทำงานไกลบ้าน แม้เขาจะโทรศัพท์มาบ่อย แต่บางคืนเซเวียร์ก็งอแงมาก จนการโทรศัพท์คุยกันไม่พอที่จะปลอบเขาได้ ฉันจะเอาอัลบั้มรูปเก่าๆ มาดูกับลูกก่อนนอน ให้เขาดูรูปถ่ายที่เขากับพ่อใช้เวลาด้วยกัน แล้วถามว่า “ลูกจำตอนนั้นได้ไหม?”

ความลับที่เข้าใจยาก

ขณะที่ฉันออกไปเดินเล่นกับเพื่อน เราคุยกันถึงความรักที่เรามีต่อพระคัมภีร์ ฉันรู้สึกประหลาดใจเมื่อเพื่อนพูดว่า “แต่ฉันไม่ค่อยชอบพันธสัญญาเดิม เพราะความทุกข์ยากลำบากและการแก้แค้นที่อยู่ในนั้นฉัน ขอแค่พระเยซู!”

รักที่สุดโต่ง

การหมั้นของซาราห์ล้มเลิกก่อนกำหนดวันแต่งงานเพียงหนึ่งสัปดาห์ ทั้งที่เธอยังเศร้าและผิดหวัง เธอตัดสินใจไม่ทิ้งอาหารที่สั่งไว้ฉลองแต่งงานให้เสียเปล่า เธอเปลี่ยนแผนการฉลองโดยเก็บโต๊ะของขวัญออกและเปลี่ยนแปลงชื่อแขกที่จะมาร่วมงาน เธอเชิญคนที่อาศัยอยู่ในที่พักสำหรับคนไร้บ้านในละแวกนั้นให้มางานเลี้ยง

รักไร้ขีดจำกัด

เพื่อนแนะฉันให้เลี่ยงคำว่า “ตลอดเลย” หรือ “ไม่เคยเลย” เวลาโต้เถียงแม้กับคนในครอบครัว เรามักจะติติงคนรอบตัวและไม่แสดงความรักกับคนที่เรารัก แต่รักมั่นคงของพระเจ้าที่มีต่อเราทุกคนไม่เคยเปลี่ยนแปลง

ผึ้งและงู

ปัญหาบางอย่างก็เหมาะกับคนที่เป็นพ่อมากๆ ตัวอย่างเช่น ลูกของผมเพิ่งจะพบว่ามีรังผึ้งอยู่ในรอยปูนแตกที่ระเบียงหน้าบ้าน ผมคว้ายาฆ่าแมลงพร้อมออกไปรบกับพวกมัน

ผ่านกางเขน

ทอมเพื่อนของฉันวางกางเขนแก้วขนาด 8x12 นิ้วไว้บนโต๊ะทำงาน ฟิลเพื่อนของทอมซึ่งหายจากโรคมะเร็งเช่นเดียวกับทอม ได้มอบกางเขนนี้ให้เพื่อช่วยให้ทอมมองทุกอย่าง “ผ่านกางเขน” ซึ่งเตือนถึงความรักของพระเจ้าและพระประสงค์ที่ดีสำหรับเขา

ความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง

เมื่อคืนก่อนผมเที่ยวจนดึกเหมือนที่เคยทำทุกคืนวันเสาร์ ตอนอายุยี่สิบผมหนีจากพระเจ้าไปไกลเท่าที่ทำได้ แต่น่าประหลาดที่จู่ๆ ผมรู้สึกว่าต้องไปคริสตจักรที่พ่อเป็นศิษยาภิบาลอยู่ ผมสวมกางเกงยีนส์สีซีด เสื้อยืดเก่ารองเท้าผ้าใบหุ้มข้อที่ไม่ได้ร้อยเชือก ขับรถข้ามเมืองไป

พระพรในปัญหา

บางครั้งฉันคิดว่า ถ้าฉันสร้างปัญหา ฉันก็ต้องแก้เอง แม้ฉันจะเชื่อพระเจ้าผู้ทรงพระคุณ ฉันกลับทำราวกับว่าพระองค์จะช่วยเฉพาะเวลาที่ทรงเห็นสมควรเท่านั้น

ที่ปลอดภัย

ฉันได้งานแรกในชีวิตที่ร้านอาหารจานด่วนแห่งหนึ่ง เย็นวันเสาร์ชายคนหนึ่งเตร็ดเตร่อยู่แถวนั้นและถามว่าฉันจะเลิกงานเมื่อไหร่ ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกอึดอัด พอเวลาผ่านไป เขาสั่งมันฝรั่งทอดและเครื่องดื่มเพื่อที่ผู้จัดการร้านจะไม่ไล่เขาออกจากร้าน แม้ฉันจะพักอยู่ไม่ไกล แต่ก็กลัวที่จะเดินกลับบ้านคนเดียวผ่านลานจอดรถสองแห่งที่มืดและต้องข้ามลานทรายไปอีก ในที่สุด ตอนเที่ยงคืนฉันเข้าไปห้องทำงานเพื่อใช้โทรศัพท์