Tag  |  %e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%81%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%89%e0%b8%b2

อะไรที่ละทิ้งไม่ได้?

"สิ่งหนึ่งที่คุณละทิ้งไม่ได้คืออะไร” นักจัดรายการวิทยุถาม ผู้ฟังที่โทรเข้ามาต่างตอบได้น่าสนใจ บางคนบอกว่า ครอบครัว ชายคนหนึ่งเล่าถึงภรรยาที่เสียชีวิตไปแล้ว บางคนบอกว่าความใฝ่ฝัน เช่น การหาเลี้ยงชีพด้วยดนตรี หรือการเป็นแม่คน เรามีสิ่งที่มีคุณค่าทางใจต่างกัน มีสิ่งที่เราไม่อาจละทิ้ง ไม่ว่าจะเป็นบุคคล ความปรารถนา หรือทรัพย์สิน

มิติไม่มีสิ้นสุด

ฉันนอนนิ่งบนผ้าปูไวนิล และกลั้นหายใจตามคำสั่งเมื่อเครื่องมือเริ่มทำงานและส่งเสียง ฉันรู้ว่าคนมากมายเคยทำเอ็มอาร์ไอ แต่สำหรับฉันซึ่งกลัวที่แคบ ฉันต้องมุ่งความสนใจไปยังสิ่งอื่น หรือคนอื่นที่ยิ่งใหญ่กว่าฉัน

ความรักมั่นคง

"พ่อรักลูกนะ” พ่อบอกขณะฉันปิดประตูรถและเดินเข้าโรงเรียน ฉันอยู่ประถม 6 และเราก็ทำแบบเดิมทุกเช้านานหลายเดือน เรามาถึงโรงเรียน พ่อบอกว่า “มีความสุขนะลูก พ่อรักลูก” และฉันตอบเพียงว่า“ลาก่อนค่ะ” ฉันไม่ได้โกรธหรือไม่สนใจพ่อ ฉันจมอยู่ในความคิดของตัวเองจนไม่ได้สนใจคำพูดของพ่อ แต่ความรักของพ่อก็ดำรงอยู่อย่างมั่นคง

ถวายเกียรติด้วยขอบพระคุณ

หมอไม่ได้ขมวดคิ้วทั้งที่กำลังคุยกับสามีฉันเรื่องการวินิจฉัยโรคมะเร็ง เธอยิ้มและแนะนำให้เริ่มต้นทุกวันด้วยการขอบพระคุณ “อย่างน้อยสามสิ่ง” แดนตอบตกลงเพราะรู้ว่าการขอบพระคุณเปิดใจเราให้รับการหนุนใจเพราะความดีของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้แดนจึงเริ่มต้นทุกวันด้วยคำสรรเสริญ ขอบคุณพระเจ้าสำหรับการนอนหลับสบาย เตียงที่สะอาด แสงแดด อาหารเช้า รอยยิ้มของข้าพระองค์

ผูกพันเพื่อหนุนน้ำใจ

การวิ่งตะขาบเพื่อระลึกถึงสตีเวน ธอมสัน เป็นการวิ่งแข่งที่ไม่เหมือนการวิ่งแบบอื่น นักวิ่งกลุ่มละเจ็ดคนจะวิ่งไปด้วยกันโดยจับเชือกเส้นเดียวกันไว้ตลอดสามกิโลเมตรแรกจากการวิ่งทั้งหมด 4.8 กิโลเมตร เมื่อถึงจุดสิ้นสุดสามกิโลเมตรแรก นักวิ่งในกลุ่มจะปล่อยเชือกแล้วต่างคนต่างวิ่ง สถิติของนักวิ่งแต่ละคนคือการรวมเอาสถิติของกลุ่มและของนักวิ่งแต่ละคนเข้าด้วยกัน

แกะโง่กับผู้เลี้ยงที่ดี

แช็ด เพื่อนของฉันไปเป็นคนเลี้ยงแกะที่ไวโอมิ่งอยู่หนึ่งปี เขาบอกฉันว่า “แกะมันโง่มาก มันจะกินเฉพาะสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น และถ้าหญ้าตรงหน้ามันหมด มันจะไม่หันไปหาหญ้าสด แต่มันจะเริ่มกินดิน”

ทรงอยู่ด้วย

พ่อผู้กังวลและลูกชายวัยรุ่นนั่งอยู่ต่อหน้าคนทรง “ลูกของคุณจะเดินทางไกลแค่ไหน” คนทรงถาม “ไปเมืองใหญ่” พ่อตอบ “และเขาจะไปนานมาก” คนทรงยื่นเครื่องรางนำโชคให้แก่ผู้เป็นพ่อ กล่าวว่า “สิ่งนี้จะปกป้องเขา ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน”

สิ่งเลวร้ายและสิ่งสวยงาม

ความกลัวทําให้เราเหมือนถูกแช่แข็ง เราต่างรู้สาเหตุที่เรากลัว เรา กลัวว่าทุกสิ่งที่เคยทําร้ายเราในอดีต อาจหวนกลับมาทําร้ายเราได้ อย่างง่ายดาย บางครั้งเราจึงชะงักงัน เพราะไม่อาจย้อนเวลาได้และกลัว เกินกว่าจะก้าวไปข้างหน้า ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่ฉลาด ไม่เข้มแข็ง ไม่กล้าพอที่จะรับมือกับการถูกทำร้ายเช่นนั้นอีก

เรื่องราวของพระเยซู

ตอนที่ยังเด็ก ฉันชอบไปห้องสมุดท้องถิ่น วันหนึ่งขณะที่มองดูชั้นหนังสือของวัยหน่มุสาว ฉันคิดอย่างมีเหตุผลว่าฉันน่าจะอ่านหนังสือได้หมดทุกเล่ม ฉันกระตือรือร้นจนลืมความจริงอย่างหนึ่งว่า มีหนังสือเล่มใหม่ๆ เพิ่มมาบนชั้นเสมอ แม้ฉันจะพยายามมากแค่ไหน ก็มีหนังสือมากเกินไปอยู่ดี