ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย David Roper

พ่อกับลูกชาย

พ่อเป็นพ่อที่ดี และผมก็เป็นลูกที่มีความรับผิดชอบในทุกเรื่อง แต่ผมทำให้พ่อขาดสิ่งหนึ่งที่ผมควรจะให้แก่ท่าน นั่นคือ ตัวผมเอง

ดีกว่าเดิม

เรื่องนี้เล่าถึงชาวประมงจับปลาแซลมอนกลุ่มหนึ่งพักอยู่ในโรงแรมเล็กๆแบบสก็อตหลังจากจับปลามาทั้งวัน เมื่อคนหนึ่งกำลังเล่าเรื่องจับปลาให้เพื่อนๆฟัง แขนของเขาเหวี่ยงไปปัดแก้วลอยไปกระทบกับผนัง แก้วแตกกระจายและทิ้งรอยเปื้อนไว้บนผิวปูนสีขาว เขาขอโทษเจ้าของโรงแรมและจะจ่ายค่าเสียหายแต่ก็ไม่อาจทำให้ผนังที่เสียหายกลับดีดังเดิมได้ ชายคนที่นั่งใกล้เขาพูดว่า “ไม่ต้องห่วง” เขาลุกขึ้น หยิบอุปกรณ์วาดภาพจากกระเป๋า แล้วเริ่มร่างภาพรอบรอยเปื้อนน่าเกลียดนั้น รูปหัวกวางแสนสวยค่อยๆ ปรากฏขึ้น ชายผู้นี้คือ เซอร์ อี.เอช. แลนด์เซียร์ จิตรกรวาดภาพสัตว์ชาวสก็อตคนสำคัญ

ความสุขยั่งยืน

มีคนพูดว่าความสุขมาจากการได้ทำตามใจชอบ แต่คำนี้ไม่เป็นความจริง ปรัชญาแบบนั้นมีแต่จะพาเราไปสู่ความว่างเปล่า วิตกกังวล และเสียใจ

คนบาปอย่างเรา

ผมมีเพื่อนชื่อ อีดิธ เธอเล่าให้ฟังถึงวันที่ตัดสินใจติดตามพระเยซู อีดิธไม่สนใจเรื่องศาสนา แต่มีวันหนึ่งเป็นเช้าวันอาทิตย์ เธอเดินไปโบสถ์ข้างอพาร์ทเมนต์เพื่อแสวงหาสิ่งซึ่งจะเติมเต็มจิตวิญญาณที่ขาดแคลน วันนั้นศิษยาภิบาลอ่านลูกา 15:1-2 “ครั้งนั้นบรรดาคนเก็บภาษี และพวกคนบาปเข้ามาใกล้เพื่อจะฟังพระองค์ ฝ่ายพวกฟาริสีและพวกธรรมาจารย์บ่นว่า คนนี้ต้อนรับคนบาปและกินด้วยกันกับเขา"

คุณปรารถนาอะไร?

พนักงานคนหนึ่งที่ธนาคารผมมีภาพถ่ายของรถเปิดประทุนเชลบีคอบราติดอยู่ที่กระจกหน้าต่าง (คอบราเป็นรถสมรรถนะสูงของบริษัท ฟอร์ดมอเตอร์)

ใบหน้า

ตอนซาราห์หลานสาวของเรายังเล็กมาก เธออธิบายให้ผมฟังว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเราจากโลกนี้ไป “ปู่จะไปสวรรค์แค่หน้า แต่ร่างกายจะไม่ได้ไป ปู่จะมีกายใหม่ แต่หน้าปู่จะยังเหมือนเดิมค่ะ”

เชื่อมั่นในคำสัญญา

พี่ชายของเพื่อนผม (ตอนเป็นเด็ก) บอกน้องสาวว่าร่มจะทำให้เธอลอยได้แน่ถ้าเธอ “เชื่อ” ดังนั้น “ด้วยความเชื่อ” เธอจึงกระโดดจากหลังคาโรงนา ศีรษะกระแทกพื้นหมดสติ และสมองได้รับความกระทบกระเทือน

ที่สำหรับรอคอย

"รอปลากินเบ็ดหรือรอลมให้ยกว่าวลอย หรือรอให้ถึงเย็นวันศุกร์...ทุกคนก็แค่กำลังรอ” เป็นคำกล่าวของดร.ซูสส์ ผู้เขียนหนังสือสำหรับเด็ก

ส่งต่อมรดก

หลายปีก่อน ผมและลูกๆ ใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ในฟาร์มปศุสัตว์ร้างที่ห่างไกล ริมแม่น้ำแซลมอน “แม่น้ำที่ไม่ไหลย้อนกลับ” ในรัฐไอดาโฮ วันหนึ่งขณะสำรวจฟาร์ม ผมพบหลุมศพโบราณมีป้ายทำด้วยไม้ ซึ่งข้อความได้ลบเลือนไปแล้ว ผู้คนอาศัยอยู่ที่นี่และตายไป และถูกลืมเลือน ผมรู้สึกเศร้าใจเมื่อได้เห็นหลุมศพนั้น หลังจากเรากลับถึงบ้าน ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงอ่านประวัติศาสตร์ของฟาร์มและที่ดินบริเวณนั้น แต่ก็ไม่พบข้อมูลเกี่ยวกับคนที่ถูกฝังไว้ที่นั่น