ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Elisa Morgan

กอดแน่นๆ

"หมี” เป็นของขวัญที่ฉันมอบให้หลาน มีความรักอัดแน่นอยู่ในตุ๊กตาตัวยักษ์ หนูน้อยดีตอบสนองอย่างไรน่ะหรือ ตอนแรกสงสัย ต่อมาประหลาดใจแล้วก็เริ่มสำรวจด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาใช้นิ้วกลมๆ จิ้มไปตรงจมูกของเจ้าหมี และเมื่อหมีล้มลงมาในอ้อมกอดของเขา เขาก็แสนชื่นบาน หนูน้อยดีแนบศีรษะกับอกอันปุกปุยและกอดตุ๊กตาแน่น ลักยิ้มปรากฏบนแก้มทั้งสองเมื่อเขาซุกหน้ากับความอ่อนนุ่มของเจ้าหมี เด็กน้อยไม่รู้ว่าตุ๊กตาไม่สามารถรักเขาได้จริง เขาสัมผัสความรักของเจ้าหมี และตอบสนองอย่างหมดใจอย่างไร้เดียงสาและเป็นธรรมชาติ

งานฝีมือสำหรับคุณ

ย่าของฉันเป็นช่างเย็บผ้าที่มีพรสวรรค์ คุณย่าได้มอบของขวัญที่ท่านเย็บด้วยมือให้ในโอกาสพิเศษต่างๆ เช่น เสื้อกันหนาวขนแกะสีแดงเข้มตอนที่ฉันจบชั้นมัธยม ผ้าคลุมเตียงสีน้ำเงินอมเขียวตอนที่ฉันแต่งงานและตรงมุมของงานแต่ละชิ้นจะมีป้ายข้อความว่า “งานฝีมือที่ย่าทำให้หนู” ฉันสัมผัสได้ถึงความรักที่คุณย่ามีต่อฉันผ่านทุกถ้อยคำ และยังได้รับอิทธิพลความเชื่ออันเข้มแข็งของท่านที่ส่งผลไปถึงอนาคตของฉันด้วย

นอกเหนือความคาดหมาย

ขณะที่กำลังเข้าแถวรอขึ้นเครื่องบิน มีคนมาแตะบ่าฉัน เมื่อหันไปก็พบกับคำทักทายที่อบอุ่น “เอไลซา จำฉันได้ไหม โจแอนไง” ฉันนึกถึง “โจแอน” หลายคนที่รู้จักแต่ก็ยังจำเธอไม่ได้ เธอเคยเป็นเพื่อนบ้าน หรือเป็นอดีตเพื่อนร่วมงานนะ แย่แล้ว...ฉันไม่รู้

มิติไม่มีสิ้นสุด

ฉันนอนนิ่งบนผ้าปูไวนิล และกลั้นหายใจตามคำสั่งเมื่อเครื่องมือเริ่มทำงานและส่งเสียง ฉันรู้ว่าคนมากมายเคยทำเอ็มอาร์ไอ แต่สำหรับฉันซึ่งกลัวที่แคบ ฉันต้องมุ่งความสนใจไปยังสิ่งอื่น หรือคนอื่นที่ยิ่งใหญ่กว่าฉัน

"หวังรอคอยทารก"

หลังจากพันรอบต้นไม้ด้วยไฟกะพริบ ฉันผูกโบว์สีชมพูและฟ้าที่กิ่งและตั้งชื่อต้นคริสต์มาสว่า “หวังรอคอยทารก” ฉันและสามีรอคอยลูกผ่านการรับบุตรบุญธรรมมานานกว่า 4 ปี และต้องได้แน่ในคริสต์มาสนี้

พูดเรื่องยาก

ครั้งหนึ่งฉันขับรถไป 80 กิโลเมตรเพื่อคุยเรื่องที่พูดยากกับพนักงานคนหนึ่ง ฉันได้รับรายงานว่าเขาแสดงตัวเป็นตัวแทนบริษัทอย่างไม่เหมาะสม ฉันกังวลเรื่องชื่อเสียงของบริษัท จึงรู้สึกว่าต้องออกไปแสดงความเห็นซึ่งอาจทำให้เขาเลือกที่จะไม่ทำอย่างนั้น

วิบ วับ

"ทวิงเกิล ทวิงเกิล ลิตเติลสตาร์” เป็นเพลงกล่อมเด็กภาษาอังกฤษ เดิมเนื้อเพลงเป็นกลอนที่แต่งโดยเจน เทย์เลอร์ ซึ่งบรรยายถึงความอัศจรรย์ของจักรวาลของพระเจ้าที่เต็มด้วยดวงดาว “ลอยอยู่บนฟ้าไกล” กลอนบทต่อมาซึ่งไม่ค่อยได้ตีพิมพ์ กล่าวว่าดวงดาวทำหน้าที่นำทาง “แสงสว่างดวงน้อยๆ นำพานักเดินทางในความมืด”

ใจที่หิวกระหาย

ขณะนั่งรถไปทำธุระกับสามี ฉันเลื่อนดูอีเมล์บนมือถือแล้วก็ต้องประหลาดใจเมื่อได้รับโฆษณาจากร้านโดนัทแถวนั้น ร้านนี้อยู่ฝั่งขวาของถนนที่เราเพิ่งผ่านมา ท้องฉันร้องขึ้นมาทันทีด้วยความหิว ฉันประหลาดใจมากกับเทคโนโลยีที่ทำให้ผู้ขายมาดึงดูดให้เราไปถึงร้านของพวกเขา

ซ่อนความเจ็บปวด

ฉันได้รับเชิญให้เทศนาที่คริสตจักรแห่งหนึ่ง ในหัวข้อการมอบความอ่อนแอของเราต่อพระเจ้าและรับการเยียวยาที่พระองค์ประสงค์จะประทานให้ ก่อนอธิษฐานปิด ศิษยาภิบาลยืนที่ทางเดินตรงกลาง มองลึกลงไปในตาของผู้เข้าประชุมและกล่าวว่า “ในฐานะศิษยาภิบาล ผมมีโอกาสได้เจอพวกคุณกลางสัปดาห์และได้ฟังเรื่องราวที่ทำให้คุณใจสลาย แล้วในการนมัสการวันอาทิตย์ ผมรู้สึกปวดร้าวที่ต้องเห็นคุณเก็บซ่อนความเจ็บปวดไว้”