งานหลักของเรา
เมื่อนักวิชาการชาวอังกฤษคนหนึ่งเรียกร้องให้ศาสนาต่างๆ ของโลกจับมือกันเพื่อความเป็นเอกภาพ คนทั่วโลกต่างชื่นชม เธอชี้ให้เห็นว่าศาสนาหลักมีความเชื่อในเรื่อง “กฎทอง” เหมือนกัน จึงแนะนำว่า “งานหลักของยุคสมัยเราคือการสร้างสังคมโลกที่ทุกคนทุกความเชื่อสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุขและปรองดอง”
ติดไว้เตือนใจ
แอนโธนี เกรส์ช นักมานุษยวิทยากล่าวว่า สิ่งที่ติดอยู่ที่ตู้เย็นเผยให้เห็นว่าสิ่งใดสำคัญสำหรับคนเรา ระหว่างการทำวิจัยครอบครัวในลอสแองเจลิส เกรส์ชและทีมพบว่ามีสิ่งของเฉลี่ย 52 อย่างที่ผู้คนติดไว้ที่ตู้เย็น ทั้งตารางเรียน รูปครอบครัว ภาพวาดฝีมือลูกและแผ่นแม่เหล็กต่างๆ เกรส์ชเรียกตู้เย็นว่าเป็น “คลังความทรงจำของครอบครัว”
เสริมใจให้แข็งแรง
ศูนย์ออกกำลังกายใกล้บ้านที่ผมไปมาหลายปีเพิ่งปิดไปเมื่อเดือนก่อน ผมจึงต้องไปที่ใหม่ ศูนย์ออกกำลังกายที่เดิมบรรยากาศอบอุ่นเป็นมิตร คนส่วนใหญ่ชอบพูดคุยกันระหว่างออกกำลังกาย เราแทบไม่รู้สึกเหนื่อยเลย ศูนย์ออกกำลังกายแห่งใหม่บรรยากาศเคร่งเครียด เต็มไปด้วยชายหญิงที่จริงจัง ตั้งใจทุ่มเทกับการสร้างร่างกายที่สมส่วนกว่าเดิม ผมมองดูคนเหล่านั้นตรากตรำเหน็ดเหนื่อย ร่างกายพวกเขาดูแข็งแรง แต่ผมสงสัยว่าใจของพวกเขาเข้มแข็งด้วยพระคุณหรือไม่
ยืนเคียงข้าง
เพื่อนนักเรียนทั้ง 30 คนกับผู้ปกครองต่างมองดูมิอัสยาเดินขึ้นเวทีอย่างตื่นเต้นเพื่อกล่าวสุนทรพจน์ในพิธีจบการศึกษาชั้นป.5 เมื่อครูใหญ่ปรับไมโครโฟนให้เท่ากับความสูงของเธอ เธอกลับหันหลังให้ไมโครโฟนและผู้ฟัง ทุกคนต่างกระซิบคำให้กำลังใจ “เอาน่าที่รัก เธอทำได้” แต่เธอไม่ขยับ จากนั้นเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งเดินขึ้นไปยืนอยู่ข้างๆ เธอ โดยมีครูใหญ่ยืนอยู่อีกข้างหนึ่ง และทั้งสามคนช่วยกันอ่านสุนทรพจน์ของเธอด้วยกัน ช่างเป็นภาพการให้กำลังใจที่งดงาม
ร่วมร้องทูล
กลุ่มสตรีในประเทศผมมีการรวมตัวอธิษฐานเผื่อประเทศกาน่าและประเทศต่างๆในอัฟริกาทุกเดือน เมื่อถามว่าทำไมพวกเขาจึงอธิษฐานอย่างไม่ลดละ กิฟตี้ แดดซี่ผู้นำกลุ่มกล่าวว่า “มองไปรอบๆสิ ฟังและดูข่าวประเทศต่างๆ กำลังเจ็บปวด ทั้งสงคราม ทุกข์ภัย โรคภัยและความรุนแรงแทบจะบดบังความรักและพระพรที่พระเจ้าทรงมีต่อมนุษยชาติ เราเชื่อว่าพระเจ้าทรงเข้าแทรกแซงกิจการของประเทศต่างๆ เราจึงสรรเสริญสำหรับพระพรและร้องทูลขอให้พระองค์ทรงแทรกแซง
รอคอยพระเจ้า
ผมกับผู้โดยสารกลุ่มหนึ่งนั่งรถเวียนในสนามบินเพื่อไปต่อเครื่อง คนขับได้รับคำสั่งให้ “หยุดรถอยู่กับที่” ซึ่งดูเหมือนจะทำให้เราตกเครื่องและผู้โดยสารคนหนึ่งทนไม่ได้ เขาระเบิดอารมณ์ใส่คนขับและบอกว่าไม่ต้องสนใจคำสั่งไม่เช่นนั้นจะ “โดนฟ้องร้อง” ตอนนั้นเองที่เจ้าหน้าที่สายการบินคนหนึ่งวิ่งมาพร้อมกระเป๋าเอกสาร เจ้าหน้าที่มองผู้โดยสารที่โกรธกริ้วพร้อมกับชูกระเป๋าขึ้นอย่างมีชัย เขาหอบและพูดว่า “คุณลืมกระเป๋าไว้ ผมได้ยินคุณพูดว่าการประชุมของคุณสำคัญมาก ผมเลยคิดว่าคุณคงจำเป็นต้องใช้”
กินน้ำกินท่า
ตอนผมเป็นเด็ก ครอบครัวผมเดินทางจากโอไฮโอไปเยี่ยมตากับยายที่เวสท์ เวอร์จิเนียทุกเดือน ทุกครั้งที่ไปถึงบ้านสวน ยายจะออกมาต้อนรับพวกเราด้วยคำว่า “เข้ามานั่งกินน้ำกินท่ากันก่อน” ซึ่งหมายถึงให้ทำตัวตามสบาย นั่งพักสักครู่และพูดคุย “ถามไถ่ทุกข์สุข” กัน
โดดเดี่ยว
หญิงคนหนึ่งโทรมาที่ศูนย์ช่วยเหลือเรื่องบ้านที่ผมทำงานอยู่ด้วยความสิ้นหวัง บ้านเช่าของเธอกลายเป็นบ้านที่หนาวเหน็บเพราะเครื่องทำความร้อนเสีย เธอถามผมด้วยความตื่นกลัวว่าเธอจะทำอย่างไรกับลูกๆ ผมรีบตอบตามคำพูดที่บริษัทเตรียมไว้ทันทีว่า “ย้ายไปอยู่โรงแรมแล้วไปเก็บเงินกับเจ้าของบ้านสิครับ” เธอวางสายใส่ผมด้วยความโมโห
เรียกชื่อ
เมื่อผมพบนักศึกษากลุ่มใหม่ในชั้นเรียนเป็นครั้งแรก ผมก็รู้จักชื่อของพวกเขาแล้ว ผมใช้เวลาจดจำชื่อและใบหน้าในทะเบียนนักศึกษาดั งนั้นเมื่อพวกเขาเดินเข้ามาในห้อง ผมจึงเอ่ยทักได้ว่า “สวัสดีเจสสิกา" หรือ “ยินดีต้อนรับเทรเวอร์” ผมทำอย่างนี้เพราะรู้ว่าการที่มีคนรู้จักและเรียกชื่อเรานั้น มีความหมายเพียงใด
