ใต้ปีกพระองค์

เมื่อคิดถึงการปกป้อง ฉันมักไม่คิดถึงขนนก ถึงแม้ขนนกดูเหมือนเป็นการปกป้องที่เปราะบาง แต่มีอะไรมากกว่าที่เราเห็น ขนนกเป็นตัวอย่างอันยอดเยี่ยมของการทรงสร้างของพระเจ้า ขนนกมีทั้งส่วนที่เรียบและปุกปุย ส่วนที่เรียบนั้นมีหนามแข็งๆ ซึ่งมีตะขอเล็กๆ ที่ยึดเกาะกันไว้เหมือนซิป ส่วนที่อ่อนนุ่มให้ความอบอุ่นกับนก ทั้งสองส่วนนี้ปกป้องนกจากลมและฝน แต่ลูกนกจำนวนมากมีเพียงขนอ่อนปกคลุม เพราะขนของมันยังไม่พัฒนาเต็มที่ แม่นกจึงต้องกกลูกไว้ในรังด้วยขนของมัน เพื่อปกป้องลูกจากลมและฝน

ภาพที่พระเจ้า “ปกท่านไว้ด้วยปีกของพระองค์” ในสดุดี 91:4 และในสดุดี 17:8 ก็เป็นรูปแบบหนึ่งของการปลอบโยนและปกป้อง ทำให้นึกถึงภาพของแม่นกที่ปกป้องลูกน้อยด้วยปีกของมัน เช่นเดียวกับพ่อแม่ที่โอบลูกไว้ ให้เป็นที่ปลอดภัยพ้นจากพายุหรือการบาดเจ็บ การทรงสถิตอยู่ของพระเจ้าช่วยปลอบประโลมและปกป้องเราให้ปลอดภัยจากพายุแห่งชีวิต

แม้ว่าเราต้องพบกับปัญหาและเรื่องปวดใจ เราสามารถเผชิญสิ่งเหล่านั้นได้โดยไม่กลัว ตราบเท่าที่เราหันไปหาพระเจ้า พระองค์ทรงเป็น “ที่ลี้ภัย” ของเรา (91:2, 4, 9)

รักเด็กๆ

โธมัส เบอร์นาโด เข้าเรียนในโรงเรียนแพทย์ลอนดอนเมื่อปี 1865 เขาใฝ่ฝันจะเป็นมิชชันนารีในจีน ต่อมาเขาพบว่ามีคนที่ต้องการความช่วยเหลืออยู่แถวหน้าบ้านของเรา คือเด็กเร่ร่อนหลายคนที่อาศัยอยู่และต้องตายไปตามท้องถนนในลอนดอน เบอร์นาโดจึงมุ่งมั่นที่จะทำบางอย่าง เขาช่วยเหลือเด็กชายหญิงกว่า 60,000 คนจากความยากจนและความเสี่ยงที่จะเสียชีวิตด้วยการสร้างบ้านให้กับเด็กยากไร้ในแถบตะวันออกของลอนดอน นักศาสนศาตร์และศิษยาภิบาลจอห์น สต๊อตกล่าวว่า “เราเรียกเบอร์นาโดว่าเป็นนักบุญผู้อุปถัมภ์เด็กเร่ร่อนเลยก็ว่าได้”

จากความกลัวสู่ความเชื่อ

คำพูดของหมอกระทบใจเธออย่างแรง “คุณเป็นมะเร็ง” โลกทั้งใบหยุดหมุน เธอคิดถึงสามีกับลูก พวกเขาอธิษฐานอย่างขะมักเขม้น ขอให้ผลลัพธ์ไม่ใช่แบบนี้ เธอพูดขึ้นทั้งน้ำตาว่า “พระเจ้าข้า สิ่งนี้เกินการควบคุมของเราแล้ว ขอทรงเป็นกำลังของเรา”

จะทำอย่างไรเมื่อผลการวินิจฉัยโรคนั้นน่าตกใจ เมื่อเหตุการณ์ในชีวิตเกินการควบคุม เราจะหันไปทางไหนเมื่อทางข้างหน้าดูสิ้นหวัง

สถานการณ์ของผู้เผยพระวจนะฮาบากุกก็เกินการควบคุมของท่าน และท่านรู้สึกหวาดกลัวและตื่นตระหนก การพิพากษาที่จะมาถึงจะเลวร้ายอย่างมาก (ฮบก.3:16-17) แต่ท่ามกลางความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดขึ้น ฮาบากุกตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยความเชื่อ (2:4) และชื่นบานในพระเจ้า (3:18) ความมั่นใจ และความเชื่อของท่านไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ความสามารถหรือของที่มีอยู่ แต่ท่านมั่นใจในความดีและความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า จึงประกาศว่า “พระเยโฮวาห์คือองค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า พระองค์ทรงกระทำเท้าของข้าพเจ้าเหมือนอย่างตีนกวางตัวเมีย พระองค์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าเดินไปบนที่สูงทั้งหลายของข้าพเจ้า” (ข้อ 19)

เมื่อเราต้องเผชิญปัญหา ไม่ว่าจะเป็นความเจ็บป่วย ปัญหาครอบครัวหรือปัญหาทางการเงิน ให้เราเชื่อมั่นและวางใจในพระเจ้า พระองค์ทรงอยู่กับเราในทุกสิ่งที่เราเผชิญ

ขอบคุณในทุกสิ่ง

ที่ออสเตรเลีย การขับรถข้ามเมืองใช้เวลาหลายชั่วโมง ซึ่งทำให้เหนื่อยล้าและเกิดอุบัติเหตุได้ ดังนั้นในช่วงเทศกาล จึงมีจุดแวะพักตามถนนสายหลัก และมีอาสาสมัครบริการกาแฟฟรี ผมกับภรรยาชอบแวะพักเมื่อต้องขับรถทางไกล

มีครั้งหนึ่ง เราจอดรถและเดินเข้าไปสั่งกาแฟ คนที่ให้บริการยื่นกาแฟให้สองถ้วย แล้วบอกว่าราคา 2 ดอลล่าร์ ผมถามว่าทำไมถึงคิดเงิน เธอชี้ไปที่ป้ายเล็กๆ เขียนว่า ที่จุดแวะพักนี้คนขับได้ดื่มกาแฟฟรี แต่ผู้โดยสารต้องจ่าย ผมรู้สึกหงุดหงิดและบอกเธอว่า นี่เป็นการโฆษณาหลอกลวง ผมจ่ายเงินแล้วเดินกลับไปที่รถ ภรรยาบอกว่าตัวผมต่างหากที่ผิด ผมเปลี่ยนของขวัญให้กลายเป็นสิทธิ์ที่ตัวเองสมควรจะได้ และไม่ได้รู้สึกขอบคุณสำหรับสิ่งที่ได้รับ เธอพูดถูก

เมื่อโมเสสนำอิสราเอลเข้าแผ่นดินพันธสัญญา ท่านเรียกร้องให้คนอิสราเอลมีใจขอบพระคุณ (ฉธบ.8:10) แผ่นดินนั้นบริบูรณ์ด้วยพระพรจากพระเจ้า แต่ผู้คนอาจเผลอคิดไปว่าความมั่งคั่งนี้เป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับ (ข้อ 17-18) ดังนั้น ชาวยิวจึงยังคงสืบทอดการขอบคุณพระเจ้าสำหรับทุกมื้ออาหารอยู่ ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน สำหรับเขาทุกอย่างคือของขวัญ

ผมกลับไปหาผู้หญิงคนนั้นและขอโทษ กาแฟฟรีหนึ่งแก้วคือของขวัญที่ผมไม่สมควรได้รับ และเป็นสิ่งที่ควรขอบคุณ

ถ้าเพียงแต่...

ขณะที่สามีฉันกำลังขับรถออกจากลานจอดรถ เขาชะลอความเร็วเพื่อรอให้หญิงสาวคนหนึ่งขี่จักรยานผ่านไปก่อน สามีฉันพยักหน้าเป็นสัญญาณให้เธอไปก่อน เธอยิ้ม โบกมือ และขี่ต่อไป แต่เพียงครู่เดียวรถที่จอดอยู่เปิดประตูกระทันหัน ชนหญิงสาวที่ขี่จักรยานคนนั้นล้มลงบนบาทวิถีอย่างแรง ขาเธอเลือดออก เธอร้องไห้ขณะที่สำรวจจักรยานที่หักงออยู่บนพื้น

พระพักตร์พระบิดา

ผมจำใบหน้าของพ่อได้ แต่อ่านสีหน้าได้ยาก พ่อเป็นคนใจดีแต่เก็บความรู้สึกและไม่แสดงอารมณ์ ตอนเป็นเด็กผมมักจะคอยดูว่าเมื่อไหร่พ่อจะยิ้มหรือแสดงความรักออกมา สีหน้าบ่งบอกตัวเรา ไม่ว่าจะขมวดคิ้วบึ้งตึง หรือยิ้มตาหยี ล้วนแต่เปิดเผยความรู้สึกของเราต่อผู้อื่น หน้าตา “บอก” ถึงตัวเรา

หัวใจของพระคริสต์

นักข่าวชาวออสเตรเลียคนหนึ่งถูกจับคุมขังอยู่ในคุกอียิปต์ถึง 400 วัน ในวันที่ได้รับการปล่อยตัว เขาทั้งรู้สึกโล่งใจและกังวลถึงเพื่อนอีกหลายคนที่เขาต้องทิ้งไว้ข้างหลัง เขากล่าวว่าเป็นเรื่องยากที่ต้องบอกลาเพื่อนนักข่าวคนอื่นๆ ที่ถูกจับมาด้วยกัน โดยไม่รู้ว่าแต่ละคนจะถูกขังอีกนานเท่าไร

พร้อมสำหรับทุกคน

ในวัฒนธรรมคลั่งไคล้คนมีชื่อเสียงในยุคนี้ ภาคธุรกิจทำการตลาดโดยใช้ “คนดังเป็นสินค้า ลูกค้าจ่ายเงินเพื่อจะได้ใช้เวลากับคนดัง” บทความในนิตยสารกล่าวว่า เพียงคุณจ่ายเงินหมื่นกว่าดอลล่าร์ คุณก็จะได้พบปะเป็นส่วนตัวกับคนที่มีชื่อเสียง

ชีวิตครบบริบูรณ์

เมื่อฉันแวะเยี่ยมครอบครัวของน้องสาว หลานชายฉันเล่าให้ฟังอย่างตื่นเต้นถึงการบันทึกการทำงานบ้านแบบใหม่ โดยใช้กระดานโคโรโพลี่ ซึ่งเป็นกระดานแผงวงจรไฟฟ้าเพื่อบันทึกการทำงานบ้าน ถ้าทำงานบ้านได้ดี ลูกๆ จะได้กดปุ่มสีเขียว ซึ่งจะเพิ่มคะแนนลงในบัญชี “สะสม” ถ้าทำไม่ดี เช่น เปิดประตูหลังบ้านทิ้งไว้ ก็จะถูกหักจากคะแนนรวมที่มี คะแนนที่สะสมมากพอจะแลกเป็นรางวัลได้ เช่น ได้เวลาเล่นคอมพิวเตอร์เพิ่ม ตอนนี้ หลานชายฉันจึงกระตือรือร้นในการทำงานบ้านและไม่ลืมปิดประตูหลังบ้าน