ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Bill Crowder

อีกนานเท่าใด?

ในเรื่องอลิซในแดนมหัศจรรย์ อลิซถามว่า “นิรันดร์กาลนานแค่ไหน?”กระต่ายขาวตอบว่า “บางทีนานแค่หนึ่งวินาที ก็นานเหมือนนิรันดร์”

เขตใช้โทรศัพท์

ประโยชน์อย่างหนึ่งของโทรศัพท์เคลื่อนที่คือ เราสามารถติดต่อกันได้เกือบตลอดเวลา ผลก็คือ คนมากมายใช้โทรศัพท์ขณะขับรถจนทำให้เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง เพื่อป้องกันความสูญเสียนี้ หลายประเทศจึงกำหนดกฎหมายห้ามใช้โทรศัพท์ขณะขับขี่ ในสหรัฐฯ มีการติดป้ายบนถนนใหญ่เพื่อเตือนผู้ขับขี่ว่าบริเวณไหนที่จะสามารถจอดรถคุยโทรศัพท์หรือพิมพ์ข้อความที่ต้องการได้

คาดเข็มขัด!

"ขณะนี้กัปตันได้เปิดสัญญาณรัดเข็มขัด เรากำลังเข้าสู่สภาพอากาศแปรปรวน กรุณากลับที่นั่งทันทีและคาดเข็มขัดนิรภัย” ที่ต้องประกาศเช่นนี้เพราะเมื่อสภาพอากาศไม่ดี ผู้โดยสารที่ไม่คาดเข็มขัดอาจบาดเจ็บได้ แต่หากคาดเข็มขัดนั่งอยู่กับที่ก็สามารถผ่านสภาพอากาศแปรปรวนไปได้โดยปลอดภัย

รู้จักและรัก

"พระเยซูรักฉันรู้แน่ พระคัมภีร์มีสอนไว้แท้” เป็นเนื้อร้องของเพลงคริสเตียนอันเป็นที่นิยมมายาวนานที่สุดเพลงหนึ่ง โดยเฉพาะสำหรับเด็กๆ แอนนา บี. วอร์เนอร์แต่งเพลงนี้ในศตวรรษที่ 18 เนื้อเพลงยืนยันอย่างอ่อนโยนถึงความสัมพันธ์ที่เรามีกับพระเจ้าว่า เราเป็นที่รักของพระองค์

โลกใหญ่ แต่พระเจ้าใหญ่กว่า

ขณะขับรถผ่านทางเหนือของมิชิแกน มาร์ลีนอุทานว่า “โลกนี้ช่างกว้างใหญ่!” ตอนนั้นเรากำลังขับผ่านป้ายบอกตำแหน่งเส้นขนานที่ 45 ซึ่งเป็นจุดกึ่งกลางระหว่างเส้นศูนย์สูตรและขั้วโลกเหนือ เราคุยกันว่าเราเป็นคนตัวเล็กๆ และโลกนี้ช่างกว้างใหญ่ แต่เมื่อเทียบกับขนาดของจักรวาล ดาวเคราะห์ดวงจิ๋วของเราก็เป็นแค่ฝุ่นผง

ความยินดีและความยุติธรรม

ในงานสัมมนาครั้งหนึ่ง มีบทสนทนา 2 ครั้งที่เปิดหูเปิดตาผมมาก ศิษยาภิบาลคนหนึ่งเล่าว่า เขาติดคุกอยู่ 11 ปีทั้งที่ไม่ได้กระทำผิดในคดีฆาตกรรม จึงถูกปล่อยตัวออกมา ส่วนคนอีกกลุ่มหนึ่งจากหลายครอบครัวเล่าว่าต้องหลบหนีการข่มเหงเพราะศาสนาในประเทศบ้านเกิด และถูกคนที่จะพาหนีหลอกเอาเงินไป ตอนนี้พวกเขาอยู่ในค่ายผู้อพยพนานหลายปีแล้ว จึงสงสัยว่าจะได้พบที่ที่เรียกว่าบ้านได้หรือไม่

รักเด็กๆ

โธมัส เบอร์นาโด เข้าเรียนในโรงเรียนแพทย์ลอนดอนเมื่อปี 1865 เขาใฝ่ฝันจะเป็นมิชชันนารีในจีน ต่อมาเขาพบว่ามีคนที่ต้องการความช่วยเหลืออยู่แถวหน้าบ้านของเรา คือเด็กเร่ร่อนหลายคนที่อาศัยอยู่และต้องตายไปตามท้องถนนในลอนดอน เบอร์นาโดจึงมุ่งมั่นที่จะทำบางอย่าง เขาช่วยเหลือเด็กชายหญิงกว่า 60,000 คนจากความยากจนและความเสี่ยงที่จะเสียชีวิตด้วยการสร้างบ้านให้กับเด็กยากไร้ในแถบตะวันออกของลอนดอน นักศาสนศาตร์และศิษยาภิบาลจอห์น สต๊อตกล่าวว่า “เราเรียกเบอร์นาโดว่าเป็นนักบุญผู้อุปถัมภ์เด็กเร่ร่อนเลยก็ว่าได้”

กลับมีชีวิต

เมื่อตอนเป็นวัยหนุ่ม พ่อของผมและเพื่อนๆ เดินทางออกไปชมกีฬานอกเมือง ระหว่างทาง รถที่พวกเขาขับเกิดลื่นไถลบนถนนที่เฉอะแฉะจากฝนที่ตกลงมา เป็นอุบัติเหตุร้ายแรงที่ทำให้เพื่อนของพ่อคนหนึ่งกลายเป็นอัมพาตและอีกคนหนึ่งเสียชีวิต ในตอนแรกพ่อของผมถูกประกาศว่าเสียชีวิตแล้วและถูกพาไปห้องดับจิต คุณปู่คุณย่าที่อยู่ในอาการตกใจและเสียใจเป็นอย่างมากต้องมายืนยันศพของพ่อ แต่ในที่สุดพ่อของผมก็ฟื้นขึ้นจากสิ่งที่พบว่าเป็นอาการโคม่าขั้นรุนแรง ความเศร้าโศกของพวกท่านจึงกลายเป็นความชื่นชมยินดี

เปลวไฟเล็กน้อย

วันอาทิตย์เดือนกันยายน คืนนั้นขณะที่ผู้คนกำลังหลับ เกิดเปลวไฟเล็กน้อยที่ร้านขนมปังของโธมัส ฟาร์ริเนอร์ ในซอยพุดดิ้ง ไม่ช้าเปลวไฟลุกลามไปติดบ้านหลังอื่นๆ จนกลายเป็นอัคคีภัยครั้งใหญ่ที่สุดในกรุงลอนดอนในปี 1666 กว่า 70,000 คนสูญเสียบ้านเพราะเพลิงไหม้ซึ่งกินเนื้อที่ถึงสี่ส่วนห้าของเมือง เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่จากเปลวไฟเล็กน้อย