ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Bill Crowder

สิ่งรบกวนที่อันตราย

ซิกิสมุนด์ โกทเซอ เป็นศิลปินผู้ทำให้ชาวอังกฤษในยุควิคตอเรียตกตะลึงด้วยภาพวาด “ท่านได้ถูกมนุษย์ดูหมิ่นและทอดทิ้ง” เขาถ่ายทอดภาพพระเยซูที่ทรงทนทุกข์และถูกประณามโดยผู้คนในยุคของเขาเอง พวกเขาหมกมุ่นอยู่กับตนเอง ธุรกิจ ความรักหนุ่มสาว การเมือง จนลืมการเสียสละของพระผู้ช่วยให้รอด ฝูงชนที่อยู่ใต้ไม้กางเขนของพระเยซูคริสต์ ไม่มีใครสนใจพระองค์ พวกเขาไม่รู้ว่าตนเองกำลังหลงลืมอะไรหรือใครไป

สิ้นแรงสงสาร

แอนน์ แฟรงค์ มีชื่อเสียงเนื่องจากบันทึกประจำวันที่เธอเล่าถึงช่วงหลายปีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองที่ครอบครัวต้องหลบซ่อน ต่อมาเมื่อเธอถูกขังในค่ายกักกัน คนที่อยู่กับเธอกล่าวว่า “น้ำตาของเธอ (เพื่อพวกเขา) ไม่เคยเหือดแห้ง” ทำให้เธอเป็น “พรแก่ผู้ที่รู้จักเธอ” เคนเนธ เบย์ลี่ สรุปว่าแอนน์ไม่เคยแสดงอาการ “เลิกรู้สึกสงสาร”

เสียงดังอันยิ่งใหญ่

พ่อแม่ของผมสอนให้รักดนตรีทุกแนว ต้ังแต่ลูกทุ่งไปจนถึงคลาสสิก หัวใจผมจึงเต้นแรกงเมื่อเข้าไปในห้องแสดงดนตรีที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของรัสเซียในโรงเรียนดนตรีมอสโก เพื่อฟังวงดนตรีมอสโกเนชั่นแนล ขณะวาทยกรนํานักดนตรีให้บรรเลงผลงานชิ้นเอกของไชคอฟสกี บทเพลงดำเนินไปสู่ช่วงที่ค่อยๆ ดังขึ้นอย่างทรงพลัง เป็นช่วงสําคัญที่ลึกซึ้งและเร้าใจ เป็นช่วงเวลามหัศจรรย์ ผู้ชมต่างยืนขึ้นตอบสนองอย่างพร้อมเพรียง

กล้ายืนหยัด

เทเรซา เพรเกโรวา ยังเป็นวัยรุ่น เมื่อพวกนาซีบุกเข้าโปแลนด์บ้านเกิดของเธอในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่ 2 การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เริ่มขึ้นเมื่อเพื่อนบ้านชาวยิวเริ่มหายตัวไปเพราะถูกพวกนาซีจับ เทเรซาและชาวชนบทโปแลนด์ ยอมเสี่ยงชีวิตช่วยเหลือคนเหล่านี้จากค่ายกักกันในวอร์ซอและการกวาดล้างของนาซี เทเรซาอาจเป็นคนหนึ่งในบรรดานักประวัติศาสตร์แนวหน้าด้านสงครามและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ แต่เป็นเพราะเธอกล้ายืนหยัดทานกระแสความชั่วร้าย เธอจึงได้รับการจารึกว่าเป็นผู้ชอบธรรมแห่งประชาชาติที่อนุสรณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยาด วาเชม ในกรุงเยรูซาเล็ม

นามนั้นสำคัญไฉน

"กิ๊ป” ฮาร์ดิน นักเทศน์นิกายเมธอดิสท์ ตั้งชื่อลูกชายตามจอห์น เวสลีย์นักเทศน์ชื่อดัง บ่งบอกสิ่งที่กิ๊ปคาดหวังสำหรับลูกชาย แต่จอห์นเวสลีย์ ฮาร์ดินกลับเลือกเส้นทางชีวิตที่แตกต่างจากผู้รับใช้พระเจ้าอย่างน่าเศร้า เขาได้สังหารคน 42 คน และกลายเป็นคนนอกกฎหมายที่อื้อฉาวที่สุดคนหนึ่งในอเมริกันตะวันตกตอนปลายทศวรรษ 1800

สวนลอยฟ้า

ตอนไปลอนดอน เพื่อนให้ผมกับมาร์ลีนภรรยาของผมได้ไปชมสวนลอยฟ้าที่ชั้นบนสุดของอาคาร 35 ชั้นในย่านธุรกิจของลอนดอน สวนนี้เป็นดาดฟ้าผนังกระจกที่เต็มด้วยพรรณพืช ต้นไม้และดอกไม้ แต่สิ่งที่น่าสนใจคือดาดฟ้า เรามองลงมาจากความสูงกว่า 150 เมตร ได้ชื่นชมมหาวิหารเซนต์ปอลหอคอยลอนดอนและสิ่งอื่นๆ มุมมองนี้น่าทึ่งเพราะได้ให้บทเรียนที่เป็นประโยชน์ในเรื่องมุมมอง

บอกเวลา

"ชาวตะวันตกมีนาฬิกา ชาวแอฟริกันมีเวลา” ออส กวินเนส อ้างถึงสุภาษิตแอฟริกันในหนังสือของเขาชื่อ คนที่เป็นไปไม่ได้ (Impossible People) ข้อความนี้ทำให้ผมใคร่ครวญถึงเวลาที่มีคนขอความช่วยเหลือแล้วผมตอบว่า “ผมไม่มีเวลา” ผมคิดถึงความเร่งด่วนที่บีบรัดและการที่ตารางนัดหรือกำหนดการต่างๆ ควบคุมชีวิตของผม

นาฬิกาและปฏิทิน

พ่อของผมเสียชีวิตตอนอายุ 58 ปี นับแต่นั้นมาพอถึงวันที่ท่านเสียชีวิต ผมจะหยุดพักเพื่อระลึกถึงพ่อและใคร่ครวญถึงอิทธิพลที่ท่านมีต่อชีวิตผม เมื่อตระหนักว่าเวลาที่ผมอยู่โดยมีพ่อนั้น สั้นกว่าเวลาที่ผมอยู่โดยไม่มีพ่อ ผมก็เริ่มคิดถึงชีวิตอันแสนสั้นของผม

บาบุชกาเลดี้

"บาบุชกาเลดี้” เป็นเรื่องลึกลับที่เกี่ยวข้องกับการสังหารประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี้ ในปี 1963 ภาพจากกล้องแสดงให้เห็นว่าเธอบันทึกเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยกล้องถ่ายหนัง แต่ไม่มีใครหาเธอพบ ไม่มีใครระบุตัวหญิงลึกลับที่สวมเสื้อนอกและผ้าพันคอ (แบบคุณยายหรือบาบุชกาหญิงชราของรัสเซีย) ผู้นี้ได้ และไม่มีใครเคยได้เห็นฟิล์มที่เธอถ่ายไว้ตลอดหลายทศวรรษ นักประวัติศาสตร์และนักวิชาการคาดเดาว่าความกลัวทำให้ “บาบุชกาเลดี้” ไม่กล้าออกมาเล่าเรื่องราวในวันอันเลวร้ายของเดือนพฤศจิกายนนั้น