ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Karen Wolfe

นานแค่ไหน?

ตอนแต่งงานฉันคิดไว้ว่าจะมีลูกทันที แต่เหตุการณ์ไม่เป็นอย่างนั้น ความเจ็บปวดที่มีลูกยากทำให้ฉันต้องคุกเข่าลงอธิษฐานบ่อยๆ ว่า “อีกนานสักเท่าใด?” ฉันรู้ว่าพระเจ้าช่วยให้ฉันมีลูกได้ แต่ทำไมไม่ทรงทำ ?

คุณกำลังรอคอยพระเจ้าอยู่หรือไม่ กำลังถามพระองค์ว่า อีกนานแค่ไหนความยุติธรรมจะเกิดขึ้น อีกนานแค่ไหนถึงจะมีวิธีรักษาโรคมะเร็งและอีกนานแค่ไหนข้าพระองค์จะไม่ต้องเป็นหนี้

ผู้เผยพระวจนะฮาบากุกคุ้นเคยกับความรู้สึกนี้ดี ในช่วง 700 ปีก่อนคริสตกาล ท่านร้องทูลต่อพระเจ้าว่า “ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์จะร้องทุกข์นานสักเท่าใด และพระองค์มิได้ทรงฟังหรือข้าพระองค์จะร้องทูลต่อพระองค์ว่า “ทารุณพระเจ้าข้า” และพระองค์ก็ไม่ทรงช่วย ไฉนพระองค์ทรงให้ข้าพระองค์เห็นการชั่วและให้มองเห็นความยากลำบาก” (ฮบก.1:2-3) ท่านอธิษฐานเป็นเวลานาน พยายามเข้าใจเหตุผลที่พระเจ้าผู้ยุติธรรมและทรงฤทธิ์ยอมให้ความชั่วช้า ความอยุติธรรม และการคดโกงคงอยู่ในยูดาห์ ในความคิดของท่านพระเจ้าควรจะแทรกแซง ทำไมพระองค์จึงไม่ทรงทำอะไรเลย

บางครั้งเราเองก็รู้สึกว่าพระเจ้าไม่ทรงทำอะไร เราเป็นเหมือนฮาบากุกที่พร่ำร้องทูลว่า “อีกนานสักแค่ไหน?”

แต่เราไม่ได้โดดเดี่ยว พระเจ้าทรงสดับความทุกข์ของเราเหมือนเช่นฮาบากุก เราต้องมอบไว้กับพระองค์เพราะทรงห่วงใยเรา ทรงได้ยิน และจะทรงตอบเราในเวลาของพระองค์

ขจัดสิ่งกีดขวาง

ฉันพบแมรี่ทุกวันอังคารเมื่อไปที่ “เดอะ เฮาส์” ซึ่งเป็นบ้านที่ช่วยเตรียมอดีตผู้ต้องขังให้กลับสู่สังคม ชีวิตฉันดูต่างจากแมรี่ เธอเพิ่งออกจากเรือนจำต้องต่อสู้กับอาการเสพติดและต้องพรากจากลูกชาย คุณอาจบอกว่าเธอเป็นคนนอกคอกของสังคม

เช่นเดียวกับแมรี่ โอเนสิมัสตระหนักดีว่าการเป็นคนนอกคอกของสังคมนั้นเป็นเช่นไร ในฐานะทาสโอเนสิมัสทำผิดต่อเจ้านายคริสเตียนคือฟีเลโมนและถูกจองจำ เขาพบกับเปาโลที่นั่นและได้เชื่อวางใจในพระคริสต์ (ข้อ 10) แม้เวลานี้เขาจะเป็นคนใหม่แล้ว แต่ก็ยังคงเป็นทาส เปาโลส่งเขากลับไปหาฟีเลโมนพร้อมจดหมายที่ขอร้องให้รับโอเนสิมัสกลับไปเพราะ “เขามิใช่เป็นทาสอีกต่อไป แต่ดียิ่งกว่าทาส คือเป็นพี่น้องที่รัก” (ฟม.1:16)

ฟีเลโมนต้องเลือกว่าจะปฏิบัติต่อโอเนสิมัสเยี่ยงทาสหรือต้อนรับเขาในฐานะพี่น้องในพระคริสต์ ฉันก็ต้องเลือกเช่นกัน ว่าฉันจะมองแมรี่เป็นอดีตผู้ต้องขังและคนติดยาที่กำลังรับการบำบัด หรือผู้หญิงที่ชีวิตได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยฤทธิ์อำนาจของพระคริสต์ แมรี่เป็นพี่น้องในพระคริสต์และเราได้รับสิทธิพิเศษให้เดินไปบนเส้นทางความเชื่อด้วยกัน

สถานะทางสังคม ชนชั้น หรือความแตกต่างทางวัฒนธรรมมักแยกเราออกจากกัน พระกิตติคุณของพระคริสต์จะขจัดสิ่งกีดขวาง แล้วเปลี่ยนแปลงชีวิตและความสัมพันธ์ของเราไปชั่วนิรันดร์

จากความกลัวสู่ความเชื่อ

คำพูดของหมอกระทบใจเธออย่างแรง “คุณเป็นมะเร็ง” โลกทั้งใบหยุดหมุน เธอคิดถึงสามีกับลูก พวกเขาอธิษฐานอย่างขะมักเขม้น ขอให้ผลลัพธ์ไม่ใช่แบบนี้ เธอพูดขึ้นทั้งน้ำตาว่า “พระเจ้าข้า สิ่งนี้เกินการควบคุมของเราแล้ว ขอทรงเป็นกำลังของเรา”

จะทำอย่างไรเมื่อผลการวินิจฉัยโรคนั้นน่าตกใจ เมื่อเหตุการณ์ในชีวิตเกินการควบคุม เราจะหันไปทางไหนเมื่อทางข้างหน้าดูสิ้นหวัง

สถานการณ์ของผู้เผยพระวจนะฮาบากุกก็เกินการควบคุมของท่าน และท่านรู้สึกหวาดกลัวและตื่นตระหนก การพิพากษาที่จะมาถึงจะเลวร้ายอย่างมาก (ฮบก.3:16-17) แต่ท่ามกลางความวุ่นวายที่กำลังจะเกิดขึ้น ฮาบากุกตัดสินใจที่จะอยู่ด้วยความเชื่อ (2:4) และชื่นบานในพระเจ้า (3:18) ความมั่นใจ และความเชื่อของท่านไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ความสามารถหรือของที่มีอยู่ แต่ท่านมั่นใจในความดีและความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า จึงประกาศว่า “พระเยโฮวาห์คือองค์พระผู้เป็นเจ้า ทรงเป็นกำลังของข้าพเจ้า พระองค์ทรงกระทำเท้าของข้าพเจ้าเหมือนอย่างตีนกวางตัวเมีย พระองค์ทรงกระทำให้ข้าพเจ้าเดินไปบนที่สูงทั้งหลายของข้าพเจ้า” (ข้อ 19)

เมื่อเราต้องเผชิญปัญหา ไม่ว่าจะเป็นความเจ็บป่วย ปัญหาครอบครัวหรือปัญหาทางการเงิน ให้เราเชื่อมั่นและวางใจในพระเจ้า พระองค์ทรงอยู่กับเราในทุกสิ่งที่เราเผชิญ

ความดีสูงสุด

ผมเติบโตในประเทศจาไมก้า พ่อแม่เลี้ยงผมกับพี่สาวให้เป็น “คนดี” ในบ้านของเรา คำว่า ดี หมายถึง เชื่อฟังพ่อแม่ พูดความจริง ประสบความสำเร็จในการเรียนและการงาน และไปโบสถ์... อย่างน้อยก็ในวันอีสเตอร์กับคริสต์มาส ผมคิดว่าผู้คนมากมายคงให้นิยามของการเป็นคนดีคล้ายกัน ไม่ว่าจะในวัฒนธรรมไหน ที่จริงในฟีลิปปี 3 เปาโลก็ใช้คำนิยามความดีตามวัฒนธรรมของท่านเพื่อให้เราเห็นชัดเจนขึ้น

เปาโลเป็นยิวในยุคแรกที่ทุ่มเทและทำตามกฎบัญญัติในวัฒนธรรมของท่าน ท่านเกิดในครอบครัวที่ “ดี” มีการศึกษาที่ “ดี” และเชื่อในศาสนาที่ “ดี” ท่านเป็นคนแถวหน้าของความเป็นคนดีตามแบบฉบับของชาวยิวโดยแท้ ในข้อ 4 เปาโลเขียนว่า ท่านสามารถโอ้อวดความดีทุกอย่างได้ถ้าท่านอยากทำ แต่ไม่ว่าท่านจะมีดีแค่ไหน ท่านบอกผู้อ่าน (ทั้งเราด้วย) ว่า มีบางอย่างมากกว่าการเป็นคนดี ท่านรู้ดีว่าการเป็นคนดี ซึ่งแม้จะดีแต่ก็ไม่เหมือนกับการเป็นที่พอพระทัยพระเจ้า

เปาโลเขียนไว้ในข้อ 7-8 ว่าการเป็นที่พอพระทัยพระเจ้านั้นเกี่ยวข้องกับความรู้ถึงพระเยซูคริสต์ เปาโลพิจารณาว่าความดีของท่านเองเป็นแค่ “หยากเยื่อ” เมื่อเทียบกับ “ความประเสริฐแห่งการรู้ถึงพระเยซูคริสต์”

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

> ODB

เมื่อความงามไร้ที่สิ้นสุด

ผมชอบชมทิวทัศน์ของแกรนด์แคนยอน ทุกครั้งที่ยืนริมผา ผมอัศจรรย์ใจที่ได้มองดูฝีพระหัตถ์ที่พระเจ้าทรงแต่งแต้มขึ้นใหม่ทุกครั้ง

เราได้รับฤทธิ์เดช!

เสียงบางอย่างกำลังปริแตกทำให้ฉันสะดุ้ง เมื่อนึกได้ว่าเสียงอะไร ฉันจึงรีบวิ่งไปที่ครัว ฉันคงเผลอไปถูกปุ่มเปิดเครื่องทำกาแฟที่ว่างเปล่า ฉันถอดปลั๊ก คว้าด้ามจับของโถแก้ว แล้วแตะที่ก้นโถเพื่อดูว่ามันร้อนเกินกว่าจะวางบนเคาน์เตอร์หรือไม่ ผิวหน้าที่เรียบลื่นลวกปลายนิ้วของฉัน ทำให้ผิวพุพอง

เยี่ยมชมก้อนหิน

หลังสงครามและการทำลายล้างผ่านไปหลายศตวรรษ เมืองเยรูซาเล็มยุคใหม่ได้ถูกสร้างขึ้นบนซากปรักหักพังเดิม ช่วงที่ครอบครัวผมไปที่นั่น เราเดินไปตามเส้นทางการทนทุกข์ ซึ่งว่ากันว่าเป็นเส้นทางที่พระเยซูเสด็จดำเนินสู่กางเขน วันนั้นอากาศร้อน เราจึงแวะพักและลงไปยังชั้นใต้ดินของอารามภคินีแห่งศิโยน ผมรู้สึกทึ่งที่ได้เห็นหินทางเท้าโบราณซึ่งขุดพบระหว่างการก่อสร้างไม่นานมานี้ หินเหล่านั้นมีรอยสลักของเกมที่ทหารโรมันเล่นกันในช่วงเวลาว่าง