ผู้เขียน

ดูทั้งหมด
Linda Washington

Linda Washington

Linda Washington received a B.A. in English/Writing from Northwestern University in Evanston, Illinois, and an MFA from Vermont College of Fine Arts in Montpelier, Vermont. She has authored or co-authored fiction and nonfiction books for kids, teens, and adults, including God and Me (ages 10-12—Rainbow/Legacy Press/Rose Publishing) and The Soul of C.S. Lewis (with Jerry Root, Wayne Martindale, and others—Tyndale House).

บทความ โดย Linda Washington

จากปากของทารก

หลังจากได้ดูทีวี โอล่าวัยสิบขวบใช้กิ่งไม้แทนไมโครโฟนเลียนแบบนักเทศน์ มิเชลตัดสินใจให้โอกาสวีโอล่าได้ “เทศนา” ในการประกาศในหมู่บ้าน วีโอล่าตอบรับ มิเชลซึ่งเป็นมิชชันนารีในซูดานใต้บันทึกว่า “ผู้คนพากันตะลึง...เด็กหญิงที่ถูกทอดทิ้งยืนต่อหน้าพวกเขาด้วยสิทธิอำนาจในฐานะลูกสาวของกษัตริย์เหนือกษัตริย์ บอกเล่าความจริงแห่งแผ่นดินของพระเจ้าอย่างมีพลัง ผู้คนครึ่งหนึ่งเดินออกมาข้างหน้าเพื่อต้อนรับพระเยซู” (มิเชลเพอร์รี่, ใบหน้าของความรัก)

ผู้ซ่อมอารมณ์

ขณะที่รอรถไฟ ความคิดแง่ลบเกิดขึ้นเหมือนคนที่กำลังต่อคิวขึ้นรถไฟความเครียดเรื่องหนี้ คำพูดไม่ดีของคนอื่น การเห็นคนในครอบครัวเผชิญอยุติธรรมแต่ไม่อาจช่วยอะไรได้ เมื่อรถไฟมาถึง อารมณ์ฉันแย่มาก

คำอธิษฐานกับเลื่อยยนต์

ฉันนับถือจิตใจอันกล้าหาญของป้าแกลดี้ของฉัน แม้บางครั้งความกล้าของท่านจะทําให้ฉันเป็นห่วง ความเป็นห่วงเกิดจากข่าวคราว ที่ท่านส่งมาทางอีเมลว่า “เมื่อวานป้าตัดต้นวอลนัท”

ความอิ่มใจที่สุด

ขณะที่เราแจกขนมให้เด็กๆ ที่มาเรียนรวีวารศึกษา เราสังเกตเห็นเด็กชายคนหนึ่งที่กินขนมของตัวเองอย่างตะกละ แล้วก็ยังกินขนมที่เหลือของเพื่อนร่วมโต๊ะ แม้ฉันให้ข้าวโพดคั่วไปอีกถุงหนึ่ง เขาก็ยังไม่พอใจ เราที่เป็นผู้นำ อดเป็นห่วงไม่ได้ว่าทำไมเด็กคนนี้จึงหิวโหยนัก

การพิพากษาที่บกพร่อง

ฉันมักตัดสินผู้คนที่ก้มดูโทรศัพท์ขณะเดินตามถนน ทำไมเขาไม่คิดบ้างว่ารถอาจชน ฉันถามตัวเองว่า พวกเขาไม่ห่วงความปลอดภัยของตนเองเลยหรือ แต่แล้วในวันหนึ่ง ขณะกำลังข้ามถนนแล้วจะเดินเข้าซอย ฉันง่วนอยู่กับข้อความในโทรศัพท์จนไม่เห็นว่ามีรถแล่นมาทางซ้ายมือ ยังดีที่คนขับมองเห็นและหยุดรถกะทันหัน แต่ฉันรู้สึกอาย นิ้วที่ฉันเคยชี้ต่อว่าคนอื่นได้ย้อนกลับมาที่ตัวฉันเอง ฉันตัดสินคนอื่น แล้วก็ทำเสียเอง

คำแนะนำจากพ่อ

หลังจากที่ฉันถูกให้ออกจากงานบรรณาธิการ ฉันก็อธิษฐานของานใหม่ แต่หลายสัปดาห์ผ่านไป เมื่อความพยายามขอให้คนแนะนำงานให้และส่งใบสมัครงานไปดูเหมือนไร้ผล ฉันก็เริ่มไม่พอใจและประท้วงพระเจ้าที่ไม่ตอบคำอธิษฐาน ฉันถามพระองค์ว่า “พระองค์ไม่รู้หรือว่างานสำคัญสำหรับฉันขนาดไหน”

ชุมชนใหม่

ไมจา ลูกสาววัยห้าขวบของแคร์รี่เพื่อนของฉันมีวิธีเล่นที่น่าสนใจ เธอชอบหยิบตุ๊กตาจากหลายๆ กลุ่มมารวมกันสร้างเป็นกลุ่มใหม่ ในโลกจินตนาการของเธอ ทุกอย่างเข้ากันได้ ตุ๊กตาคือคนของเธอ เธอเชื่อว่าตุ๊กตาเหล่านี้มีความสุขที่สุดเมื่ออยู่ด้วยกัน แม้จะมีรูปร่างและขนาดต่างกัน

เมื่อส่วนหนึ่งเจ็บ ทั้งหมดก็เจ็บ

เมื่อเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งขอลาป่วย ทุกคนเป็นห่วง หลังจากไปหาหมอและนอนพัก 1 วัน เขากลับมาทำงานและเล่าถึงที่มาของความเจ็บป่วยคือนิ่วที่ไต เขาขอก้อนนิ่วกลับมาเป็นที่ระลึกด้วย ทำให้ฉันคิดถึงตอนที่เป็นนิ่วในถุงน้ำดีเมื่อหลายปีก่อน เป็นความเจ็บปวดที่แสนทรมาน

ขอทรงนำมาถึงศิลา

ขณะกำลังหาซื้อเครื่องทำความชื้น ฉันเห็นหญิงชราคนหนึ่งเดินไปมาตรงทางเดิน ฉันคิดว่าเธออาจกำลังหาซื้อเครื่องทำความชื้นอยู่เหมือนกัน จึงเบี่ยงหลบให้เธอได้เดินเข้ามาใกล้ แล้วเราก็ได้คุยกันเรื่องเชื้อหวัดในละแวกบ้านเรา ที่ทำให้เธอไอและปวดหัวเรื้อรัง