ทุกขณะของชีวิต
ฉันนำของที่ซื้อมา วางกองไว้ในรถและค่อยๆ ขับออกจากที่จอดทันใดนั้น ผู้ชายคนหนึ่งรุดข้ามทางเท้ามาทางหน้ารถฉันโดยไม่เห็นว่าฉันกำลังออกรถ ฉันเหยียบเบรคอย่างแรงเกือบจะชนเขา เขามองมาด้วยความตกใจ และเห็นฉันกำลังจ้องเขาอยู่ ในวินาทีนั้นฉันรู้ว่าต้องเลือกระหว่างแสดงความไม่พอใจหรือยิ้มให้อภัย ฉันยิ้ม
บันทึกขอบพระคุณ
ตอนเริ่มเชื่อพระเยซูใหม่ๆ พี่เลี้ยงฝ่ายวิญญาณได้หนุนใจให้ฉันเขียนบันทึกขอบคุณพระเจ้า เป็นสมุดเล่มเล็กที่ฉันนำติดตัวไปด้วยทุกที่ บางครั้งฉันเขียนขอบพระคุณทันที แต่บางครั้งฉันจะเขียนตอนสุดสัปดาห์ในช่วงเวลาใคร่ครวญ
นี่มันอะไรกัน?
แอนดรูว์ ชีทเทิลทำโทรศัพท์หายที่ชายหาด เขาคิดว่าคงไม่ได้คืนแน่ แต่หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง เขาได้รับโทรศัพท์จากชาวประมงแจ้งว่า พบโทรศัพท์ของเขาอยู่ในท้องปลาค็อด ซึ่งเมื่อโทรศัพท์แห้งแล้วยังใช้งานได้
ประเพณีและวันคริสต์มาส
คริสต์มาสนี้เมื่อคุณลิ้มรสลูกกวาดรูปไม้เท้า จงพูดว่า “ดังเคอะเชิน”เพื่อขอบคุณชาวเยอรมัน เพราะลูกกวาดนี้เกิดขึ้นที่เมืองโคโลญ เมื่อคุณชื่นชมดอกคริสต์มาส จงพูดว่า “กราเซียส” เพื่อขอบคุณชาวเม็กซิโก เพราะต้นคริสต์มาสมีถิ่นกำเนิดจากที่นั่น จงพูดว่า “แมคซี่ โบคุ” เพื่อขอบคุณชาวฝรั่งเศส สำหรับคำว่า โนเอล และพูดว่า “เชียส์” เพื่อขอบคุณชาวอังกฤษ สำหรับต้นมิสเซิลโท
ความหวัง
เรจีนัลด์ เฟสเซนเดนใช้เวลาหลายปีในการคิดค้นการสื่อสารด้วยวิทยุไร้สาย นักวิทยาศาสตร์คนอื่นเห็นว่าความคิดของเขาสุดโต่งและนอกคอก และไม่คิดว่าจะสำเร็จ แต่ในวันที่ 24 ธันวาคม 1906 เฟสเซนเดนประกาศว่าเขาเป็นคนแรกที่ถ่ายทอดเพลงผ่านวิทยุ
พระเจ้าทรงอยู่กับเรา
พระคริสต์อยู่กับฉัน อยู่เบื้องหน้า อยู่เบื้องหลัง อยู่ภายใน อยู่เบื้องล่าง อยู่เบื้องบน อยู่ด้านขวา อยู่ด้านซ้ายของฉัน...” ถ้อยคำจากเพลงนมัสการของเซนต์แพทริคคริสเตียนชาวเคลต์ในศตวรรษที่ห้า ดังก้องขึ้นในความคิด ขณะที่ฉันอ่านเรื่องการบังเกิดของพระเยซูในมัทธิว เป็นเหมือนอ้อมกอดอันอบอุ่นที่เตือนว่าฉันไม่มีวันไม่โดดเดี่ยว
ราตรีสงัดของจิตใจ
เป็นเวลานานก่อนที่โจเซฟ มอร์ และฟรานซ์ กรูเบอร์จะแต่งเพลง “ราตรีสงัด ราตรีสวัสดิ์” แองเจลุส ซิเลซิอุส ได้เคยบันทึกไว้ว่า บุตรพระเจ้าบังเกิด ในราตรีสงัด สิ่งสูญหายและทอดทิ้งกลับดีดังเดิม ใจท่านจงเป็นราตรีสงัด พระเจ้าบังเกิดในท่าน ทำให้ทุกอย่างกลับดีดังเดิม
บ้านในวันคริสต์มาส
ในวันคริสต์มาสปีหนึ่ง ผมต้องไปทำงานในที่ซึ่งไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก ขณะออกจากที่ทำงานอย่างเหนื่อยล้าเพื่อกลับห้องพัก ผมเดินต้านกระแสลมเย็นที่พัดมาจากทะเลดำอันอ้างว้าง ผมคิดถึงบ้าน
ทำลายความเงียบ
ในตอนท้ายพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม ดูเหมือนพระเจ้าทรงซ่อนพระองค์ ชาวยิวรอคอยและสงสัยอยู่ถึงสี่ศตวรรษ พระเจ้าดูเงียบเฉยไม่สนใจและไม่ได้ยินคำอธิษฐานของพวกเขา มีเพียงความหวังเดียวที่ยังเหลืออยู่ นั่นคือคำสัญญาเก่าแก่เรื่องพระเมสสิยาห์ คำสัญญาที่ชาวยิวยอมแลกได้ทุกอย่างและแล้วสิ่งยิ่งใหญ่ก็เกิดขึ้น ทารกคนหนึ่งได้บังเกิดมา