ที่หลบภัย
ผมและพี่ชายน้องชายเติบโตขึ้นในแถบเชิงเขาที่เป็นป่า ในรัฐเวสท์เวอร์จิเนีย ซึ่งเป็นภูมิประเทศที่เหมาะอย่างยิ่งกับจินตนาการของเรา ไม่ว่าจะโหนเถาวัลย์แบบทาร์ซาน หรือสร้างบ้านบนต้นไม้อย่างครอบครัวโรบินสันชาวสวิตเซอร์แลนด์ เราเล่นเลียนแบบฉากในหนังสือหรือภาพยนตร์ สิ่งหนึ่งที่เราชอบคือการสร้างป้อมและทำเหมือนหลบภัยจากการโจมตี หลายปีต่อมาลูกๆ ของผมใช้ผ้าห่ม ผ้าปูที่นอน และหมอน สร้างเป็น “ที่หลบภัย”จากศัตรูในจินตนาการ ดูเหมือนคนเรามีสัญชาติญาณที่ต้องการที่หลบภัยซึ่งทำให้เรารู้สึกปลอดภัยได้
พระเจ้าได้ยิน
ไดแอนได้ฟังคนอื่นๆ ในกลุ่มขอให้อธิษฐานเผื่อคนในครอบครัวและเพื่อนที่กำลังเผชิญความท้าทายหรือโรคภัย เธอมีคนในครอบครัวที่ทนทุกข์กับการเสพติดมาหลายปี แต่ไดแอนไม่ได้ขอให้อธิษฐานเผื่อ เธอทนไม่ได้หากต้องเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไป หรือรับฟังคำถามหรือคำแนะนำที่มักจะตามมาเมื่อเล่าเรื่องนี้ เธอรู้สึกว่าการไม่ขอให้อธิษฐานเผื่อน่าจะดีกว่า คนอื่นคงไม่เข้าใจว่าเป็นไปได้อย่างไรที่คนที่เธอรักซึ่งเชื่อในพระเยซูยังคงต้องทนทุกข์อยู่ทุกวัน
ถวายเกียรติด้วยขอบพระคุณ
หมอไม่ได้ขมวดคิ้วทั้งที่กำลังคุยกับสามีฉันเรื่องการวินิจฉัยโรคมะเร็ง เธอยิ้มและแนะนำให้เริ่มต้นทุกวันด้วยการขอบพระคุณ “อย่างน้อยสามสิ่ง” แดนตอบตกลงเพราะรู้ว่าการขอบพระคุณเปิดใจเราให้รับการหนุนใจเพราะความดีของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้แดนจึงเริ่มต้นทุกวันด้วยคำสรรเสริญ ขอบคุณพระเจ้าสำหรับการนอนหลับสบาย เตียงที่สะอาด แสงแดด อาหารเช้า รอยยิ้มของข้าพระองค์
พระเจ้าของเวลานี้
ไม่นานมานี้ผมทำงานก่อสร้างในบ้านของลูกชายที่อยู่ห่างไปสามชั่วโมง งานนี้ใช้เวลานานกว่าที่คาดไว้ และทุกเช้าผมอธิษฐานให้ทำงานเสร็จก่อนดวงอาทิตย์ตก แต่ทุกเย็นก็ยังมีสิ่งที่ต้องทำค้างอยู่
พื้นฐานมั่นคง
ฤดูร้อนปีที่แล้ว ฉันกับสามีไปเที่ยวฟอลลิ่งวอเตอร์ ซึ่งเป็นบ้านแถบชานเมืองเพนซิลวาเนียที่ออกแบบโดยสถาปนิกแฟรงก์ ลอยด์ ไรท์ในปี 1935 ฉันไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้มาก่อน ไรท์ต้องการสร้างบ้านที่โผล่ขึ้นมาท่ามกลางภูมิทัศน์อย่างเป็นธรรมชาติราวกับว่ามันงอกออกมาเอง และเขาก็ทำสำเร็จ เขาสร้างบ้านล้อมน้ำตกที่มีอยู่แล้ว และรูปแบบของบ้านก็เหมือนกับแผ่นหินที่อยู่ใกล้ๆ มัคคุเทศก์อธิบายให้ฟังว่า สิ่งที่ทำให้โครงสร้างปลอดภัยคือ “แกนแนวตั้งของบ้านทั้งหลังตั้งอยู่บนหินขนาดใหญ่”
ก่อกองฟาง
ฤดูร้อนครั้งหนึ่งสมัยผมอยู่มหาวิทยาลัย ผมทำงานในฟาร์มแห่งหนึ่งในโคโรลาโด เย็นวันหนึ่งหลังจากเหนื่อยและหิวจากการตัดหญ้ามาทั้งวัน ผมขับรถแทรคเตอร์เข้าไปในสนาม ด้วยความคิดว่าเท่ ผมหักพวงมาลัยซ้ายสุด กระทืบเบรคซ้าย และขับวนรถแทรคเตอร์ไปรอบๆ
พระเจ้าทรงอยู่ที่นี่
ป้ายอันหนึ่งในบ้านเราเขียนว่า “เชิญหรือไม่เชิญ พระเจ้าก็สถิตอยู่” สมัยปัจจุบันอาจเขียนว่า “รับรู้หรือไม่รับรู้ พระเจ้าก็ทรงอยู่ที่นี่”
พยานเงียบ
เอมี่อาศัยในประเทศปิดที่ห้ามการประกาศพระกิตติคุณ เธอเป็นพยาบาลทำงานในโรงพยาบาลขนาดใหญ่ดูแลเด็กแรกเกิด เธอเป็นเจ้าหน้าที่ที่ทุ่มเทมากจนผลงานของเธอโดดเด่น และผู้หญิงหลายคนอยากรู้เรื่องราวของเธอ พวกเขาถามคำถามเธอในสถานที่ปิด และตอนนั้นเองที่เอมี่ได้พูดเรื่องพระผู้ช่วยให้รอดอย่างเปิดเผย
ผู้ช่วยตลอดเวลา
หลังจากการบาดเจ็บที่กระดูกสันหลังทำให้มาร์ตี้เป็นอัมพาต เขาตัดสินใจกลับไปเรียนปริญญาโททางธุรกิจ จูดี้แม่ของเขาช่วยทำให้เป้าหมายเป็นจริง แม่นั่งกับเขาทุกชั่วโมงเรียนและเมื่อศึกษาเป็นกลุ่มย่อย คอยจดบันทึกและจัดการปัญหาเทคโนโลยี ทั้งยังช่วยอยู่กับเขาบนเวทีเมื่อรับปริญญา สิ่งที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ สำเร็จได้เพราะความช่วยเหลืออย่างต่อเนื่องและจริงจังที่มาร์ตี้ได้รับ
