ความลึกลับแห่งคริสต์มาส
นวนิยายเรื่องบทเพลงแห่งวันคริสต์มาส (A Christmas Carol) ของชาร์ลส์ ดิคเก้นส์เริ่มด้วยเรื่องลึกลับของชายที่ชื่อ เอเบเนเซอร์สครูจ ทำไมเขาจึงมีจิตใจโหดร้าย และกลายเป็นคนเห็นแก่ตัว จากนั้นภูตแห่งคริสต์มาสได้นำสครูจเดินผ่านเรื่องราวของตนเอง เขาได้เห็นสิ่งที่มีอิทธิพลเปลี่ยนเขาจากเด็กที่มีความสุขไปเป็นคนโลภมากและเห็นแก่ตัว เขารู้สึกโดดเดี่ยวและอ่อนล้า เมื่อปริศนาคลี่คลาย เขาค่อยๆ กลับไปเป็นเหมือนเดิม ความเป็นห่วงเป็นใยผู้อื่นดึงสครูจออกมาจากความมืดของการคิดถึงแต่ตัวเองและนำเขาไปสู่ความชื่นชมยินดี
ใช้ได้ทุกคน
ผมชอบคริสต์มาสมากเหมือนเด็กทุกคน ผมจดจ่อรอคอย และมักแอบไปดูใต้ต้นคริสต์มาสว่าผมจะได้ของเล่นอะไรบ้าง แต่รู้สึกผิดหวังเมื่อเริ่มได้เสื้อผ้าเป็นของขวัญ และคิดว่าของขวัญของผู้ใหญ่ไม่สนุกเลย และปีที่แล้ว ลูกๆให้ถุงเท้าสีสันสดใสเป็นของขวัญ ผมรู้สึกเหมือนกลับเป็นเด็กอีกครั้ง และผู้ใหญ่ก็ใส่ถุงเท้านั้นได้เพราะป้ายเขียนไว้ว่า “ใช้ได้ทุกคน”
เด็กน้อยนักตีกลอง
เพลงคริสต์มาสที่ชื่อว่า “เด็กน้อยนักตีกลอง” (The Little Drummer Boy) เขียนขึ้นในปี 1941 และเป็นที่รู้จักกันดี เดิมเพลงนี้ใช้ชื่อว่า“บทเพลงแห่งเสียงกลอง” (Carol of the Drum) มีที่มาจากเพลงพื้นเมืองของสาธารณรัฐเช็ก แม้ไม่มีการพูดถึงเด็กน้อยนักตีกลองในเรื่องราวคริสต์มาสที่บันทึกในพระธรรมมัทธิว 1-2 และลูกา 2 แต่ประเด็นของเพลงนี้สื่อให้เห็นความหมายสำคัญของการนมัสการ เนื้อเพลงบรรยายถึงเด็กชายคนหนึ่งที่นักปราชญ์เรียกให้มายังสถานที่ที่พระเยซูคริสต์ประสูติ แต่เด็กชายที่เป็นนักตีกลองนี้ไม่มีของขวัญอะไรเหมือนนักปราชญ์ เขาจึงให้ในสิ่งที่เขามี คือเขาตีกลอง และบอกว่า “ผมตีกลองให้ดีที่สุดเพื่อพระองค์”
ความรักประเสริฐ
วันคริสต์มาสใกล้เข้ามา หลังจากที่เดวิดีน เพื่อนของเราสูญเสียสามีไป เธอเขียนจดหมายที่จับใจฉบับหนึ่งบรรยายสิ่งที่น่าจะเกิดขึ้นในสวรรค์เมื่อพระเยซูมาบังเกิดบนโลกนี้ “พระเจ้าทรงทราบว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ทั้งสามพระภาคเป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ทรงยอมสละส่วนหนึ่งในตรีเอกานุภาพเพื่อเรา ฟ้าสวรรค์ขาดพระเจ้าพระบุตรไป”
แพกซ์ โรมาน่า (สันติภาพโรมัน)
ไม่มีใครอยากรับผลของสงคราม เว็บไซต์แห่งหนึ่งรายงานว่ายังมี 64 ประเทศที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้ที่ใช้อาวุธ เมื่อไรและอย่างไรสงครามจึงจะหยุด เราต้องการสันติภาพ แต่ต้องไม่สูญเสียความยุติธรรมไป
บทกวีที่เจ็ด
ในฤดูร้อนปี 1861 ฟรานเซสภรรยาของเฮ็นรี่ วอดสเวิร์ธ ลองเฟลโลเสียชีวิตอย่างน่าอนาถในเหตุเพลิงไหม้ ในคริสต์มาสแรกที่ไม่มีเธอ เขาเขียนบันทึกว่า “วันหยุดแสนเศร้าสุดจะพรรณนา” ปีต่อมาก็ยังไม่ดีขึ้น เขาบันทึกว่า “เด็กๆ บอกว่า “ขอให้มีความสุขวันคริสต์มาส” แต่สำหรับผม ไม่มีอีกแล้ว”
เอื้อมมือไปในความมืด
สุนัขแก่ของเราพันธุ์เวสต์ ไฮแลนด์ ไวท์ เทอเรียร์ นอนขดอยู่ปลายเตียง ตรงนั้นเป็นที่นอนของมันมา 13 ปีแล้ว ปกติมันจะไม่ขยับตัวหรือทำเสียงดัง แต่ไม่นานมานี้ มันมักจะใช้เท้าเขี่ยเราเบาๆ ในตอนกลางดึก ตอนแรกเราคิดว่ามันอยากจะออกไปข้างนอก แต่ที่จริงมันแค่ต้องการรู้ว่าเรายังอยู่ใกล้ๆ ตอนนี้หูของมันเกือบจะหนวกและตาก็ฝ้าฟาง มันมองในความมืดไม่เห็นและไม่ได้ยินเสียงขยับตัวหรือเสียงหายใจของเรา ตามธรรมชาติ มันจะสับสนและยื่นขาออกไปเพื่อหาความมั่นใจ ฉันจึงเอื้อมมือไปลูบหัวของมันเพื่อให้มันรู้ว่าฉันอยู่ใกล้ ๆ มันหมุนตัวครั้งหรือสองครั้ง นอนลง แล้วก็หลับต่อ
พักผ่อนในวันคริสต์มาส
เมื่อตอนเป็นเด็กผมหาเงินด้วยการส่งหนังสือพิมพ์ หนังสือพิมพ์ที่ส่งเป็นข่าวภาคเช้า ผมจึงต้องตื่นนอนตอนตีสามทุกวัน สัปดาห์ละเจ็ดวัน เพื่อส่งหนังสือพิมพ์ 140 ฉบับให้ถึงบ้านลูกค้าก่อนหกโมงเช้า
พระนามบริสุทธิ์
บ่ายวันหนึ่งผมคุยกับเพื่อนที่ผมนับถือเป็นพี่เลี้ยงฝ่ายวิญญาณ เรื่องการใช้พระนามพระเจ้าอย่างไม่สมควร ตามที่พระบัญญัติข้อที่สามบอกว่า “อย่าออกพระนามพระเจ้าของเจ้าอย่างไม่สมควร” (อพยพ 20:7) เราอาจคิดว่าหมายถึงการนำพระนามไปใช้สบถหรือพูดพล่อยๆ แต่พี่เลี้ยงของผมได้สอนผมเรื่องความเชื่อที่แท้จริง เขาให้คิดดูว่ามีทางไหนอีกบ้างที่เราดูหมิ่นพระนามของพระเจ้า
