ผู้ทรงกลบเกลื่อน
เมื่อพูดเรื่องความเชื่อในพระเยซู บางครั้งเราใช้คำพูดโดยไม่มีความเข้าใจหรือไม่มีการอธิบาย ยกตัวอย่างคำว่า ชอบธรรม เราบอกว่าพระเจ้าทรงไว้ซึ่งความชอบธรรมและพระองค์กระทำให้คนของพระองค์ชอบธรรม แต่นี่อาจเป็นแนวคิดที่เข้าใจได้ยาก
อีกด้านหนึ่งของการปลอบโยน
หัวข้อค่ายของเราคือ “จงปลอบโยนคนของเรา” วิทยากรแต่ละคนกล่าวถ้อยคำที่ให้ความมั่นใจ แต่คนสุดท้ายแหวกแนวโดยสิ้นเชิง เขาใช้เยเรมีย์ 7:1-11 และหัวข้อ “ตื่นจากหลับ” เขาพูดไม่อ้อมค้อมด้วยความรัก ท้าทายให้เราตื่นขึ้นและหันเสียจากบาป
หลับไปครู่หนึ่ง
เฮนรี่ เดอร์บันวิลล์ ศิษยาภิบาลชาวสก็อตจากคนละยุคสมัย เล่าเรื่องราวของหญิงชราที่อยู่ภายในเขตที่เขาดูแล เธออาศัยอยู่ในชนบทห่างไกลของประเทศสก็อตแลนด์ และอยากไปเห็นเมืองเอดินเบิร์กมาก แต่เธอไม่กล้าเดินทางเพราะรถไฟต้องวิ่งผ่านอุโมงค์ยาวและมืด
อยู่ในความสว่าง
เช้าวันนั้นมืดหม่น หมู่เมฆสีเทาลอยต่ำปกคลุมท้องฟ้า บรรยากาศมืดมัวจนฉันต้องเปิดไฟเพื่อจะอ่านหนังสือ ขณะทุกอย่างกำลังเข้าที่เข้าทางอยู่ดีๆ ห้องก็สว่าง ฉันเงยหน้าดูและเห็นว่าลมพัดเมฆไปทางตะวันออก ทำให้ท้องฟ้าโปร่งจนมองเห็นดวงอาทิตย์
ข่าวดี!
ข่าวสารโถมกระหน่ำใส่เราทั้งทางอินเตอร์เน็ต โทรทัศน์ วิทยุและอุปกรณ์พกพา ส่วนใหญ่บอกเล่าแต่เรื่องร้าย เช่น อาชญากรรม การก่อการร้าย สงครามและปัญหาเศรษฐกิจ แต่ก็มีบางครั้งที่มีข่าวดี แทรกขึ้นมาในช่วงเวลาอันมืดมิดไปด้วยความโศกเศร้าและสิ้นหวัง เช่น เรื่องราวการเสียสละ การค้นพบทางการแพทย์ หรือความคืบหน้าด้านสันติภาพในดินแดนที่มีสงคราม
เงิน
ตอนที่ผมเริ่มทำงานใหม่ๆ ผมมองว่างานนี้เป็นพันธกิจมากกว่าเป็นงาน ระหว่างนั้นมีอีกบริษัทหนึ่งเสนอตำแหน่งที่เงินเดือนสูงกว่าเดิมมาก ถ้าผมย้ายงาน ครอบครัวเราจะมีฐานะการเงินดีขึ้นแน่ แต่ปัญหาคือ ผมไม่ได้มองหางานใหม่ เพราะผมรักบทบาทที่ทำอยู่ ซึ่งผมเริ่มมองว่าเป็นการทรงเรียก
รับใช้พระเจ้าด้วยคำอธิษฐาน
พระเจ้ามักทรงเจตนากระทำพระราชกิจของพระองค์ให้สำเร็จผ่านคำอธิษฐานของเรา เราได้เห็นตัวอย่างนี้ เมื่อพระเจ้าตรัสแก่ผู้เผยพระวจนะเอลียาห์ว่า “เราจะส่งฝนมาเหนือพื้นดิน” ทรงสัญญาว่าจะยุติความกันดารในอิสราเอลที่ยาวนานถึงสามปีครึ่ง (ยก.5:17) แม้พระเจ้าจะทรงสัญญาแล้ว แต่ต่อมาไม่นาน “เอลียาห์ก็ขึ้นไปที่ยอดภูเขาคารเมล ท่านก็โน้มตัวลงถึงดิน ซบหน้าระหว่างเข่า” อธิษฐานอย่างร้อนรนให้ฝนมา (1 พกษ.18:42) จากนั้นเมื่อยังอธิษฐานอยู่ เอลียาห์ให้คนใช้มองไปทางทะเลถึง “เจ็ดครั้ง” เพื่อดูว่ามีฝนตั้งเค้ามาหรือยัง (1พกษ.18:43)
บาดแผลจากเพื่อน
ชาร์ลส์ โลเวอรี่บ่นให้เพื่อนฟังว่าปวดหลัง เขาต้องการคนที่รับฟังอย่างเห็นใจ แต่กลับได้คำประเมินอย่างตรงไปตรงมา เพื่อนเขากล่าวว่า “ฉันไม่คิดว่าปัญหาคืออาการปวดหลัง แต่อยู่ที่พุงต่างหาก พุงนายใหญ่มากจนถ่วงให้หลังเจ็บ”
ของประทานแห่งการหนุนน้ำใจ
เพลงเก่าของเมอร์ล ฮักการ์ดที่ชื่อ “หากเราผ่านเดือนธันวาคมไปได้” เล่าเรื่องชายที่ถูกปลดออกจากงานโรงงานและไม่มีเงินซื้อของขวัญคริสต์มาสให้ลูกสาวตัวน้อย ธันวาคมควรจะเป็นเดือนแห่งความสุข แต่ชีวิตของเขากลับดูมืดมนและเหน็บหนาว
