เราต้องการอะไร

"ปู่อยู่มาตั้งแต่มีม้ากับเกวียนจนคนไปเดินบนดวงจันทร์” ชายชราคนหนึ่งเล่าให้หลานสาวฟัง ซึ่งเธอเล่าต่อให้ผมฟังไม่นานมานี้ “ปู่ไม่เคยคิดว่าเวลาจะสั้นขนาดนี้” เขารำพึง

สันติสุขอันสมบูรณ์

เพื่อนคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่าเธอแสวงหาสันติสุขและความพึงพอใจมาหลายปี เธอกับสามีมีธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ เธอจึงมีเงินซื้อบ้านหลังใหญ่ เสื้อผ้าสวยๆ และเครื่องประดับราคาแพง แต่ของเหล่านี้ไม่ตอบสนองความปรารถนาสันติสุขในจิตใจของเธอ การมีเพื่อนเป็นคนใหญ่คนโตก็เช่นกัน แต่แล้ววันหนึ่ง ตอนที่เธอรู้สึกเศร้าและสิ้นหวัง เพื่อนคนหนึ่งก็เล่าข่าวประเสริฐของพระเยซูให้เธอฟัง เธอได้พบองค์สันติราช และความเข้าใจเรื่องสันติสุขและความพึงพอใจแท้ของเธอก็เปลี่ยนไปตลอดกาล

คนที่เราไว้ใจ

"ไว้ใจใครไม่ได้เลย” เพื่อนของฉันกล่าวทั้งน้ำตา “ทุกครั้งที่ไว้ใจใคร เขาก็ทำให้ฉันเจ็บ” เรื่องของเธอทำให้ฉันโมโห คนรักเก่าที่เคยคิดว่าไว้ใจได้ เริ่มปล่อยข่าวลือเกี่ยวกับเธอทันทีที่เลิกกัน เธอเคยผ่านวัยเด็กที่เจ็บปวด และพยายามเชื่อใจคนอื่นอีกครั้ง แต่การถูกหักหลังครั้งนี้ยิ่งตอกย้ำว่าไม่มีใครที่ไว้ใจได้

เทเบิลร็อค

ไม้กางเขนประดับไฟขนาดยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่บนเทเบิลร็อค ที่ราบสูงที่เป็นหิน เมื่อมองลงมาจะเห็นเมืองที่ฉันอยู่ มีบ้านหลายหลังสร้างอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง แต่ไม่นานมานี้ เจ้าของถูกบังคับให้ย้ายออกเพราะอาจไม่ปลอดภัย แม้จะอยู่ใกล้ฐานหินที่มั่นคงของเทเบิลร็อค แต่บ้านเหล่านี้ก็ไม่มั่นคง มันเคลื่อนจากฐานวันละเกือบสามนิ้ว เสี่ยงต่อการรั่วของท่อน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งจะยิ่งทำให้ดินทรุดตัวเร็วขึ้น

ทุกสิ่งที่จำเป็น

ผมมักรู้สึกไม่เก่งพอสำหรับงานที่ต้องทำ ไม่ว่าจะเป็นการสอนรวีฯ การให้คำปรึกษาเพื่อนหรือเขียนบทความมานาประจำวัน ความท้าทายดูจะใหญ่กว่าความสามารถที่ผมมี ผมต้องเรียนรู้อีกมาก เช่นเดียวกับเปโตร

สวยงามในความแตกร้าว

คินทสึกิ (Kintsugi) คือศิลปะการซ่อมแซมเครื่องปั้นดินเผาโดยใช้ผงทองคำผสมกับเรซินเป็นตัวประสานชิ้นส่วนที่แตกหรือเติมในรอยร้าว เกิดเป็นการเชื่อมประสานที่แปลกตา ศิลปะนี้เผยให้เห็นความงามของรอยแตกแทนที่จะพยายามปกปิดรอยซ่อมนั้น

พระคัมภีร์บอกเราว่า พระเจ้าทรงเห็นคุณค่าของใจที่แตกสลายเพราะสำนึกบาป เมื่อดาวิดล่วงประเวณีกับบัทเชบาและวางแผนฆ่าสามีของเธอ ผู้เผยพระวจนะนาธันตักเตือนและท่านได้สารภาพบาป คำอธิษฐานของท่านหลังจากนั้นทำให้เราได้เห็นถึงสิ่งที่พระเจ้าปรารถนา นั่นคือ “เพราะพระองค์มิได้ทรงปีติยินดีในเครื่องสัตวบูชา ถึงข้าพระองค์จะถวายเครื่องเผาบูชาพระองค์จะมิได้พอพระทัย เครื่องบูชาที่พระเจ้าทรงรับได้คือจิตใจที่ชอกช้ำ จิตใจที่สำนึกผิดและชอกช้ำนั้น ข้าแต่พระเจ้าพระองค์มิได้ทรงดูถูก” (สดด.51:16-17)

เมื่อใจของเราแตกร้าวเพราะบาป พระเจ้าจะทรงซ่อมด้วยการยกโทษ โดยพระผู้ช่วยของเราที่กางเขนทรงยอมรับเราด้วยความรักเมื่อเราถ่อมตัวลงหน้าพระองค์ และความสนิทสนมกับพระองค์จะกลับคืนมา

พระเจ้าทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตา ทรงปรารถนาจิตใจที่ถ่อมและทรงมีพระกรุณาต่อเรา ขอให้ข้อพระคัมภีร์ที่จะเป็นคำอธิษฐานของเราในวันนี้คือ “ข้าแต่พระเจ้าขอทรงค้นดูข้าพระองค์และทรงทราบจิตใจของข้าพระองค์ ขอทรงลองข้าพระองค์และทรงทราบความคิดของข้าพระองค์ และทอดพระเนตรว่ามีทางชั่วใดๆ ในข้าพระองค์หรือไม่ และขอทรงนำข้าพระองค์ไปในมรรคานิรันดร์” (สดด.139:23-24)

ความเมตตา

เมื่อฉันบ่นว่าการตัดสินใจของเพื่อนคนหนึ่งทำให้เธอถลำลึกลงในบาปและการกระทำของเธอส่งผลต่อฉัน สุภาพสตรีคนหนึ่งที่อธิษฐานกับฉันทุกอาทิตย์วางมือลงบนมือของฉันและพูดว่า “ให้เราอธิษฐานเพื่อเราทุกคน”

ฉันขมวดคิ้ว “เราทุกคน!” “ใช่” เธอตอบ “คุณที่มักจะบอกว่าพระเยซูทรงตั้งมาตรฐานความบริสุทธิ์ของเรา ดังนั้นเราก็ไม่ควรเอาบาปของคนอื่นมาเปรียบเทียบกับบาปของเรา”

“ความจริงนี้แทงใจดำฉัน” ฉันบอก “แต่ก็ถูกของคุณ การตัดสินผู้อื่นและความยโสฝ่ายวิญญาณของฉันไม่ได้ดีหรือเลวไปกว่าความบาปของเพื่อนเลย” “และการพูดถึงเพื่อน คือการนินทา เพราะฉะนั้น...” “...เรากำลังทำบาป” ฉันก้มศีรษะลง “โปรดอธิษฐานเพื่อเรา”

ในลูกา 18 พระเยซูเล่าคำอุปมาเรื่องชายสองคนที่กำลังไปพระวิหาร เพื่ออธิษฐานด้วยท่าทีที่แตกต่างกัน (ลก.18:9-14) เราอาจเหมือนฟาริสีที่ตกอยู่ในกับดักของการเปรียบเทียบ เราอาจอวดตัวเอง (ลก.18:11-12) และใช้ชีวิตราวกับมีสิทธิ์ที่จะตัดสิน หรือมีหน้าที่หรืออำนาจในการเปลี่ยนแปลงผู้อื่น

เมื่อเราให้พระเยซูเป็นแบบอย่างการดำเนินชีวิตที่บริสุทธิ์ และได้สัมผัสว่าพระองค์ทรงแสนดี เหมือนคนเก็บภาษีเราจะยิ่งต้องการพระคุณพระเจ้า (ลก.18:13) เมื่อเรามีประสบการณ์กับพระเมตตาและการให้อภัยด้วยความรักของพระเจ้า เราจะเปลี่ยนไปและมีกำลังที่จะมีความหวัง มีเมตตาและไม่ตัดสินผู้อื่น

เกียรติ

ผมประทับใจในความเรียบง่ายแต่สง่างามของการเปลี่ยนเวรยามในสุสานนิรนามที่สุสานแห่งชาติอาร์ลิงตัน ท่วงท่าที่จริงจังเป็นการยกย่องเหล่าทหารที่ “มีพระเจ้าเท่านั้นที่รู้จัก” ชื่อและการเสียสละของเขา แม้เมื่อผู้คนกลับไปแล้ว ก้าวย่างที่พร้อมเพรียงก็ยังคงดำเนินต่อทั้งไปและกลับ ทุกชั่วโมง ทุกวัน ไม่ว่าสภาพอากาศจะเลวร้ายอย่างไร

นกกระจาบ

แม่ของผมใช้ชีวิตอย่างสง่างามและถูกต้องตลอดมา ตอนนี้ท่านนอนคอยวาระสุดท้ายอยู่บนเตียงเนื่องด้วยอายุที่มากแล้ว อาการหายใจไม่สะดวกและสภาพร่างกายที่เสื่อมถอย ช่างตรงข้ามกับความสดใสและความมีชีวิตชีวาของฤดูใบผลิที่นอกหน้าต่าง