พินล้ม
ฉันรู้สึกทึ่งเมื่อสังเกตเห็นข้อเท้าของเอรินเพื่อนของฉันที่มีรอยสักลูกโบว์ลิ่งชนพินล้ม เธอได้แรงบันดาลใจมาจากการฟังเพลง “ตั้งพิน” (Setting Up the Pins) ของซารา โกรเวส เนื้อเพลงอันหลักแหลมหนุนใจผู้ฟังให้ค้นหาความสุขจากการทำงานเดิมซ้ำๆ ซึ่งอาจดูไร้จุดหมายเหมือนการใช้มือตั้งพินโบว์ลิ่งซ้ำๆ เพียงเพื่อให้คนอื่นทำให้มันล้ม
อย่าพลาดโอกาส
"อย่าพลาดโอกาสที่จะชี้ให้ลูกน้อยของคุณได้เห็นดวงจันทร์” เธอกล่าวก่อนการประชุมอธิษฐานกลางสัปดาห์ของเราจะเริ่ม กลุ่มของเราคุยกันเรื่องคืนก่อนซึ่งเป็นคืนวันเพ็ญแรกในฤดูเก็บเกี่ยว ดวงจันทร์เต็มดวงน่าประทับใจราวกับมันนั่งอยู่ที่ขอบฟ้า มิสซิสเว็บบ์ผู้รักผมสีเทาที่พระเจ้าทรงสร้าง คือเจ้าของเสียงที่อาวุโสที่สุดในกลุ่ม เธอรู้ว่าผมและภรรยามีลูกสองคนอยู่ที่บ้านในตอนนั้น และอยากจะช่วยผมฝึกลูกๆ ในทางที่ควรจะไป อย่าพลาดโอกาสที่จะชี้ให้ลูกน้อยของคุณได้เห็นดวงจันทร์
เบ่งบานในทะเลทราย
ทะเลทรายโมฮาวีมีเนินทราย หุบเขาแห้งแล้ง ที่ราบสูง และภูเขาทราย แต่เอ็ดมันด์ เจเกอร์ นักชีววิทยาอเมริกันสังเกตว่า ทุก 2-3 ปีฝนตกชุกทำให้ “ดอกไม้บานสะพรั่ง พื้นทรายและกรวดซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่มดอกไม้” ปรากฏการณ์ดอกไม้ป่าโมฮาวีไม่ได้เกิดทุกปี นักวิจัยยืนยันว่าดินที่แห้งจะต้องชุ่มเพราะพายุและรับความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ เมื่อถึงเวลา ดอกไม้สีสันสดใสจะปกคลุมทะเลทราย
ค้นหาขุมทรัพย์
จอห์นกับแมรี่พาสุนัขเดินเล่นในที่ดินของตน แล้วสะดุดกระป๋องขึ้นสนิมที่โผล่พ้นดินเพราะฝนเพิ่งตก เมื่อนำกลับมาบ้านจึงพบว่าเป็นเหรียญทองเก่ากว่าหนึ่งศตวรรษ และพบอีกเจ็ดกระป๋องรวม 1,427 เหรียญ พวกเขาปกป้องขุมทรัพย์โดยย้ายไปฝังที่อื่น
เราพักได้หรือยัง?
ดาร์เนลรู้ว่าจะต้องเจ็บปวดมากเมื่อเข้าไปในห้องกายภาพบำบัด นักบำบัดยืดและบิดแขนของเขา จับให้อยู่ในตำแหน่งเดิมเพราะมันเคลื่อนจากตำแหน่งเดิมไปหลายเดือนเพราะบาดเจ็บ เมื่อเธอจับให้เขาอยู่ในท่าที่ไม่สบายนี้ 2-3 นาที เธอจะบอกอย่างอ่อนโยนว่า “เอาล่ะ คุณพักได้แล้ว” เขาเล่าว่า “ผมคิดว่าในการบำบัดแต่ละครั้งผมได้ยินอย่างน้อย 50 ครั้งว่า ‘เอาล่ะ คุณพักได้แล้ว’ ”
ยามกะกลางคืน
ตอนที่เป็นนักศึกษา ผมใช้เวลาช่วงฤดูร้อนทำงานที่ศูนย์นักท่องเที่ยวบนภูเขาอันงดงามในโคโรลาโด งานที่เจ้าหน้าที่ต้องผลัดเวรกันคือ “ยามกะกลางคืน” เฝ้าระวังไฟป่าเพื่อปกป้องนักท่องเที่ยวที่นอนหลับ งานที่ดูเหน็ดเหนื่อยและไม่น่าชื่นชมนี้ได้มอบโอกาสพิเศษให้ผมได้หยุดนิ่ง ใคร่ครวญ และแสวงหาการปลอบโยนในฤทธานุภาพแห่งการทรงสถิตของพระเจ้า
ตามพระฉายาของพระเจ้า
เมื่อผิวสีน้ำตาลสวยของหญิงสาวคนหนึ่งเริ่มซีดลง เธอรู้สึกกลัวราวกับว่าเธอกำลังจะหายตัวไปหรือสูญเสีย “ตัวตน” เธอแต่งหน้าหนาเตอะปกปิดสิ่งที่เธอเรียกว่า “จุดด่างของฉัน” ซึ่งเป็นอาการโรคด่างขาวที่สีผิวบางส่วนซีดลง เพราะสูญเสียสารเมลานินซึ่งทำให้เกิดสีผิว
วัตถุในกระจก
"ต้องไปเร็วกว่านี้” ดร.เอียน มัลคอล์มซึ่งรับบทโดย เจฟฟ์ โกลด์บลัมกล่าวในฉากที่น่าจดจำในภาพยนตร์จูราสสิค พาร์คปี 1993 เขากับพวกขับรถจี๊ปหนีไดโนเสาร์ไทแรนโนซอรัสที่อาละวาด เมื่อคนขับดูกระจกมองหลัง เขาเห็นเขี้ยวคมของมันอยู่เหนือคำว่า “วัตถุในกระจกอาจอยู่ใกล้กว่าที่เห็น”
ฉากนี้มีทั้งความตึงเครียดและมุกตลกร้ายบางครั้ง “สัตว์ประหลาด” จากอดีตของเรา ดูจะไม่ยอมหยุดไล่ตาม เรามองดูที่ “กระจก” ชีวิตของเราและเห็นความผิดพลาดคอยคุกคามเพื่อจะกลืนกินเราด้วยความรู้สึกผิดหรือความอับอาย
อัครทูตเปาโลเข้าใจถึงอิทธพลของอดีตที่ครอบงำเรา ท่านพยายามดำเนินชีวิตให้สมบูรณ์แบบโดยไม่รู้จักพระคริสต์อยู่หลายปี และข่มเหงคริสเตียนด้วย (ฟป.3:1-9) ความเสียใจต่ออดีตอาจทำให้ท่านชะงักไปก็ได้
แต่เปาโลค้นพบความงามและพลังในความสัมพันธ์กับพระคริสต์ ซึ่งทำให้ท่านจำต้องละทิ้งชีวิตเก่า (ข้อ 8-9) และปลดปล่อยท่านให้มองไปข้างหน้าด้วยความเชื่อ แทนที่จะมองย้อนไปด้วยความกลัวหรือเสียใจ “ข้าพเจ้าทำอย่างหนึ่ง คือลืมสิ่งที่ผ่านพ้นมาแล้วเสีย และโน้มตัวออกไปหาสิ่งที่อยู่ข้างหน้า” (ข้อ 13-14)
การไถ่ของพระคริสต์ปลดปล่อยเราที่จะมีชีวิตเพื่อพระองค์ เราไม่จำเป็นต้องให้ “วัตถุในกระจก (ของเรา)” มากำหนดทิศทางเมื่อเราก้าวไปข้างหน้า
อยู่ตรงนี้เพื่อคุณ
ชานกรุงปารีสเป็นเช่นเดียวกับเมืองอื่นๆ ทั่วโลก ผู้คนให้ความช่วยเหลือคนไร้บ้านในชุมชน มีเสื้อผ้าใส่ถุงกันน้ำแขวนอยู่ที่รั้วที่กำหนดเพื่อให้คนไร้บ้านมาหยิบได้ตามต้องการ บนถุงเขียนว่า “ไม่มีใครทำฉันหาย แต่ฉันมีไว้ให้คุณ ถ้าคุณหนาว” ความพยายามนี้ไม่เพียงทำให้คนไม่มีบ้านได้อบอุ่น แต่ยังสอนให้คนในชุมชนเห็นความสำคัญของการช่วยเหลือผู้ยากไร้ที่อยู่ท่ามกลางพวกเขา
