ไปจัดเตรียม
ขณะที่เรามองดูร่างของพ่อสามีในพิธีบรรจุศพ ลูกชายคนหนึ่งสอดค้อนของพ่อไว้ในมือของท่าน หลายปีต่อมาเมื่อแม่สามีของฉันเสียชีวิต ลูกคนหนึ่งก็สอดไม้นิตติ้งคู่หนึ่งไว้ใต้นิ้วของท่าน การกระทำอันใส่ใจนี้นำการปลอบประโลมมาสู่เรา เมื่อเราหวนรำลึกว่าทั้งสองท่านใช้อุปกรณ์เหล่านี้บ่อยแค่ไหนขณะยังมีชีวิตอยู่
ลอยตัวนิ่งๆ
แสงแดดส่องประกายระยิบระยับในสระว่ายน้ำตรงหน้า ฉันได้ยินผู้สอนพูดกับนักเรียนซึ่งอยู่ในน้ำมาพักใหญ่แล้วว่า “ดูเหมือนเธอจะเริ่มเหนื่อย เมื่อหมดแรงในน้ำลึก ให้พยายามลอยตัวนิ่งๆ”
กลิ่นหอมหวาน
ผู้ผลิตน้ำหอมคนหนึ่งในนิวยอร์คประกาศว่า เธอแยกแยะกลิ่นที่ผสมผสานกันได้และเดาได้ว่าผู้ผลิตน้ำหอมนี้คือใครจากการสูดดมเพียงครั้งเดียว เธอสามารถบอกได้ว่า “นี่เป็นฝีมือของเจนนี่” เมื่อเปาโลเขียนจดหมายถึงผู้ติดตามพระคริสต์ในเมืองโครินธ์ ท่านใช้ตัวอย่างที่ทำให้พวกเขาคิดถึงกองทัพโรมที่เผาเครื่องหอมเมื่อพิชิตเมืองได้ (2 คร.2:14) นายพลจะเดินเข้าไปเป็นคนแรก ตามด้วยกองทหารของเขาและต่อด้วยกองทัพที่พ่ายแพ้ สำหรับพวกโรม กลิ่นของเครื่องหอมหมายถึงชัยชนะ แต่สำหรับเชลยศึกกลับหมายถึงความตาย
เปาโลกล่าวว่า สำหรับพระเจ้าเราเป็นกลิ่นหอมแห่งชัยชนะของพระคริสต์เหนือความบาป พระเจ้าประทานกลิ่นหอมของพระคริสต์แก่เราเพื่อเราจะเป็นเครื่องบูชาแห่งการสรรเสริญซึ่งมีกลิ่นอันหอมหวาน แต่เราจะใช้ชีวิตเพื่อกระจายกลิ่นหอมนี้ไปถึงคนอื่นได้อย่างไร เราสามารถแสดงความกรุณาและความรัก และบอกเล่าข่าวประเสริฐกับคนอื่นเพื่อพวกเขาจะได้พบทางแห่งความรอด เราสามารถยอมให้พระวิญญาณสำแดงความรักความปลาบปลื้มใจและความปรานีผ่านชีวิตของเราได้ (กาลาเทีย 5:22-23)
คนอื่นมองดูเราและพูดว่า “นี่เป็นผลงานของพระเยซู” หรือไม่ เรายอมให้พระองค์กระจายกลิ่นหอมของพระองค์ผ่านเราแล้วบอกคนอื่นเรื่องพระองค์ไหม พระองค์ทรงเป็นผู้ผลิตน้ำหอมที่ดีที่สุด เป็นกลิ่นหอมอันงดงามที่สุดตลอดไป
ช่วยเหลือกันและกัน
"พระกายของพระคริสต์” เป็นวลีที่พบในพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่มากกว่า 30 ครั้ง อัครทูตเปาโลจงใจใช้วลีนี้เพื่อสะท้อนภาพคริสตจักร หลังจากที่พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ พระองค์ได้มอบหมายพระราชกิจแก่บรรดาชายหญิงที่บกพร่องและมักผิดพลาด พระองค์ผู้ทรงเป็นศีรษะของคริสตจักร ได้มอบหน้าที่ของแขน ขา หู ตา จมูก ปากไว้กับสาวกที่เอาแน่เอานอนไม่ได้เช่นคุณและผม
เหนือกาลเวลา
ในปี 2016 โรงละครทั่วอังกฤษและทั่วโลกได้จัดละครเวทีเพื่อรำลึกครบรอบ 400 ปี การเสียชีวิตของวิลเลี่ยม เช็กสเปียร์ มีการจัดคอนเสิร์ต สัมมนา งานรื่นเริงต่างๆ เพื่อให้ผู้สนใจได้ชื่นชมผลงานอมตะของชายผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนบทละครภาษาอังกฤษที่ ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก เบน จอนสัน กวีในยุคเดียวกับเช็คสเปียร์เขียนถึงเขาไว้ว่า “เชกสเปียร์ ไม่ได้เกิดมาเพื่อยุคนี้เท่านั้น แต่เพื่อทุกยุคทุกสมัย”
พร้อมเปลี่ยนแปลง?
การรู้จักบังคับตนอาจเป็นเรื่องที่ทำได้ยากที่สุดเรื่องหนึ่ง กี่ครั้งแล้วที่เราต้องพ่ายแพ้ต่อนิสัยไม่ดีของตัวเอง ทัศนคติที่แย่ หรือแนวความคิดผิดๆ เราสัญญาว่าจะปรับปรุงตัว เราขอให้คนอื่นช่วยเตือนเรา แต่ลึกๆ ในใจเราก็รู้ว่า เราไม่มีความตั้งใจหรือความสามารถที่จะเปลี่ยนแปลง เราพูดได้ วางแผนได้ อ่านหนังสือที่สอนวิธีแก้ปัญหาได้ แต่การเอาชนะและควบคุมตัวเองยังคงเป็นเรื่องที่ยากเย็นสำหรับเรา
พร้อมแต่งงาน
"หนูหิว” ลูกสาววัยแปดขวบของฉันเอ่ยขึ้น “ขอโทษนะลูก แม่ไม่มีอะไรให้หนูทานตอนนี้ มาเล่นเกมโอ-เอ็กซ์กัน” เรามาร่วมพิธีแต่งงานที่ควรจะเริ่มตอนเที่ยง แต่กลับต้องนั่งรอขบวนเจ้าสาวในโบสถ์มาชั่วโมงกว่าแล้ว ขณะที่ยังไม่รู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหน ฉันได้แต่หวังว่าจะรับมือลูกสาวได้จนกว่าพิธีจะเริ่ม
ขณะที่รอ ฉันรู้สึกเหมือนเรากำลังเป็นอย่างคำอุปมาในพระคัมภีร์ เพราะถึงแม้บ้านฉันจะอยู่ห่างจากโบสถ์ไปเพียงไม่กี่ก้าว แต่ฉันรู้ว่าถ้าฉันกลับไปหยิบขนมปัง เจ้าสาวก็อาจปรากฏตัวได้ทุกเมื่อ แล้วฉันก็จะพลาดโอกาสดูขบวนเจ้าสาวเข้าสู่พิธี ขณะที่เบี่ยงเบนความสนใจลูกสาวที่กำลังหิว ฉันก็คิดถึงคำอุปมาของพระเยซูเกี่ยวกับหญิงพรหมจารีสิบคน (มัทธิว 25:1-13) หญิงห้าคนเตรียมน้ำมันเพียงพอสำหรับจุดตะเกียงรอเจ้าบ่าว แต่หญิงอีกห้าคนไม่ได้เตรียมไว้ เวลานั้นสายเกินกว่าที่ฉันจะกลับบ้านไปหยิบขนมปังฉันใด ก็สายเกินกว่าที่หญิงห้าคนที่จะไปซื้อน้ำมันมาเพิ่มฉันนั้น
พระเยซูเล่าคำอุปมานี้เพื่อย้ำเตือนเราว่า เราจำเป็นต้องเตรียมพร้อม เพราะเมื่อใดที่พระองค์เสด็จกลับมา เราจะต้องรายงานต่อพระองค์ผู้ทรงชันสูตรจิตใจ เรารอคอยอยู่หรือไม่และเราพร้อมแล้วหรือยัง
คำอธิษฐานฉุกเฉิน
วันที่ 11 กันยายน ปี 2001 ขณะที่แสตนลีย์ เพรมเนธ กำลังทำงานอยู่บนตึกเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ชั้นที่ 81 เขาเห็นเครื่องบินลำหนึ่งบินตรงมาที่เขา แสตนลีย์อธิษฐานอย่างรวดเร็วขณะพุ่งตัวไปหลบอยู่ใต้โต๊ะ “พระเจ้า ลูกไม่รอดแน่ๆช่วยลูกด้วย!”
การตัดสินใจของอีวี
อีวีเป็นเด็กสาววัยมัธยมปลายชาวอเมริกันคนหนึ่งในคณะนักร้องประสานเสียง 25 คนที่เดินทางไปประเทศจาไมก้าเพื่อร้องเพลง เป็นพยาน และนำความรักของพระเจ้าไปยังผู้คนต่างเชื้อชาติและวัฒนธรรม มีวันหนึ่งในการเดินทางครั้งนั้นที่อีวีประทับใจไม่รู้ลืมและเต็มไปด้วยความชื่นชมยินดี
