ความรักจะไม่หยุด

เมื่อฉันอายุย่างเข้า 19 ปี ฉันต้องย้ายไปอยู่ห่างจากแม่ไกล 1,100 กิโลเมตร โดยไม่มีวิทยุติดตามตัวหรือโทรศัพท์มือถือ เช้าวันหนึ่งฉันออกจากบ้านไปทำธุระแต่เช้า จึงลืมโทรหาแม่ตามเวลา ต่อมาในคืนวันนั้นตำรวจสองนายมาที่บ้านของฉัน แม่กังวลมากเพราะฉันโทรหาท่านเป็นประจำไม่เคยขาด พอแม่โทรหาฉันไม่ติดอยู่หลายครั้ง ท่านจึงติดต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อให้ช่วยตรวจสอบว่าฉันยังปลอดภัยหรือไม่ เจ้าหน้าที่นายหนึ่งบอกฉันว่า “เป็นเรื่องดีมากที่ได้รู้ว่าความรักจะไม่หยุดตามหาคุณ”

พระเจ้าจะทรงจัดเตรียม

ความกังวลของฉันเพิ่มขึ้นตลอดช่วงฤดูร้อนระหว่างที่ฉันเรียนปริญญาตรีและปริญญาโท ฉันชอบวางแผนทุกอย่างและการต้องออกเดินทางไปรัฐอื่นเพื่อเรียนต่อปริญญาโทโดยยังไม่มีงานทำ ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ แต่สองสามวันก่อนที่ฉันจะออกจากงานที่ทำช่วงฤดูร้อน ฉันได้รับข้อเสนอจากบริษัทให้ทำงานต่อไปได้โดยไม่ต้องไปสำนักงาน ฉันตกลงและมีสันติสุขที่พระเจ้าทรงดูแลฉัน

ผู้ดูแลความโดดเดี่ยว

หลังจากที่สามีเสียชีวิต เบ็ตซีอยู่แต่ในห้อง นั่งดูโทรทัศน์ทั้งวันและดื่มชาอย่างโดดเดี่ยว ไม่ใช่เธอคนเดียวที่โดดเดี่ยว พลเมืองสหราชอาณาจักรมากกว่าเก้าล้านคน (ร้อยละ 15 ของประชากร) บอกว่ามักจะรู้สึกโดดเดี่ยว และรัฐบาลได้แต่งตั้งรัฐมนตรีความโดดเดี่ยวเพื่อศึกษาสาเหตุของปัญหาและหาแนวทางช่วยเหลือ

ยุทธวิธีที่ดีที่สุดสำหรับชีวิต

ขณะที่เรากำลังดูลูกสาวแข่งขันบาสเก็ตบอลอยู่ที่อัฒจันทร์ ฉันได้ยินโค้ชบอกคำเดียวว่า “ประกบคู่” ทันใดนั้น ยุทธวิธีการรับมือก็เปลี่ยนจากหนึ่งต่อหนึ่ง เป็นสองคนประกบคู่แข่งขันที่ตัวสูงสุด ซึี่งกำลังครองบอลอยู่ ทั้งสองประสบความสำเร็จในการสกัดการชู้ทและทำคะแนน และแย่งบอลคืนไปทำคะแนนได้ในที่สุด

แอ่งน้ำตา

ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ มีป้ายจารึกว่า “ข้ามผ่านแอ่งน้ำตา” เป็นที่ระลึกถึงผู้กล้าหาญซึ่งข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเพื่อหนีความตายในช่วงการกันดารอาหารในไอร์แลนด์ช่วงปลายทศวรรษที่ 1840 ผู้คนกว่าล้านคนเสียชีวิตในภัยพิบัติครั้งนั้น ในขณะที่คนอีกนับล้านต้องทิ้งบ้านเรือนเพื่อข้ามมหาสมุทร ซึ่งจอห์น บอยล์ โอไรลีได้เรียกด้วยถ้อยคำที่งดงามว่า “แอ่งน้ำตา” เพราะผู้เดินทางเหล่านี้แสวงหาความหวังในเวลาที่สิ้นหวังเพราะหิวโหยและเจ็บปวด

ผู้ที่นำเรา

เมื่อพูดถึงพี่เลี้ยงฝ่ายวิญญาณ คุณคิดถึงใคร ฉันคิดถึงศิษยาภิบาลริช ท่านเห็นศักยภาพและเชื่อมั่นในตัวฉันในขณะที่ฉันไม่เชื่อมั่นในตัวเอง ท่านเป็นแบบอย่างการเป็นผู้นำโดยการรับใช้อย่างถ่อมใจ และด้วยความรัก ผลลัพธ์คือปัจจุบันฉันรับใช้พระเจ้าด้วยการเป็นพี่เลี้ยงฝ่ายวิญญาณของผู้อื่นเช่นกัน

ผู้เผยพระวจนะเอลียาห์มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเอลีชาเป็นผู้นำ พระเจ้าบอกให้ท่านเจิมตั้งเอลีชามาแทนท่าน ท่านได้พบเอลีชากำลังไถนาและชวนให้มาติดตามปรนนิบัติท่าน (1พกษ.19:16,19) น้องเลี้ยงฝ่ายวิญญาณผู้นี้เชื่อฟังและมองดูพี่เลี้ยงกระทำการอัศจรรย์ช่วงบั้นปลายชีวิต พระเจ้าทรงใช้เอลียาห์เตรียมเอลีชาให้พร้อมทำพันธกิจที่จะยาวนานตลอดชีวิต เอลีชาไปจากเอลียาห์ได้ แต่เขากลับยืนยันที่จะอยู่กับพี่เลี้ยง ทั้งสามครั้งที่เอลียาห์ยินยอมให้เอลีชาพ้นจากหน้าที่ เขาปฏิเสธและพูดว่า “พระเจ้าทรงพระชนม์อยู่ และท่านเองมีชีวิตอยู่แน่ฉันใด ข้าพเจ้าจะไม่จากท่านไปฉันนั้น” (2 พกษ.2:2,4,6) เพราะเอลีชาสัตย์ซื่อ พระเจ้าก็ใช้ท่านอย่างพิเศษเช่นกัน

เราทุกคนก็จำเป็นต้องมีคนเป็นแบบอย่างของการติดตามพระเยซู ขอพระเจ้าประทานคนที่รักพระเจ้าซึ่งจะช่วยเราให้เติบโตขึ้นฝ่ายจิตวิญญาณ และให้เราพึ่งพาฤทธิ์เดชของพระวิญญาณของพระองค์และลงทุนชีวิตของเราในการดูแลผู้อื่นเช่นกัน

จงมารับไป!

ผมแอบมองผ่านรั้วไม้หลังบ้าน เห็นผู้คนกำลังวิ่งและเดินออกกำลังกายอยู่ที่ทางเดินรอบสวนสาธารณะหลังบ้านของเรา ผมคิดว่า ผมก็เคยทำแบบนี้ตอนที่ผมแข็งแรงกว่านี้ แล้วผมก็รู้สึกไม่พอใจในสภาพที่เป็นอยู่ขึ้นมาทันที

เล็กน้อยแต่สำคัญ

วันนั้นเริ่มต้นเหมือนวันอื่นๆ แต่สิ้นวันกลับเหมือนฝันร้าย ผู้หญิงหลายร้อยคนถูกกลุ่มทหารในสงครามศาสนาลักพาตัวไปจากโรงเรียนประจำ หนึ่งเดือนต่อมาทุกคนได้รับการปล่อยตัว ยกเว้นเอสเธอร์ (นามสมมติ) ที่ไม่ยอมปฏิเสธพระคริสต์ เมื่อฉันกับเพื่อนได้อ่านเรื่องราวของเธอและคนอื่นที่ถูกข่มเหงเพราะความเชื่อ เรารู้สึกสะเทือนใจ และอยากจะทำอะไรบางอย่าง แต่ทำอะไรดี

มากกว่าแค่รอ

เจ้าหน้าที่ตำรวจจับผู้หญิงคนหนึ่งที่ขับขี่รถประมาท โดยขับรถขึ้นไปบนทางเท้า แล้วกลับลงมาบนถนน เพียงเพราะไม่อยากหยุดรอขณะรถโรงเรียนกำลังรับส่งนักเรียน