ความเชื่อล่วงหน้า
ในค่ายกักกันของเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่ 2 เชลยชาวอเมริกันบางคนประกอบวิทยุขึ้นเองโดยที่ผู้คุมไม่รู้ วันหนึ่ง ข่าวก็มาถึงว่าสายบัญชาระดับสูงของเยอรมันได้ยอมแพ้และยุติสงคราม อย่างไรก็ตามบรรดาผู้คุมยังไม่รู้เรื่องนี้เพราะถูกตัดขาดการสื่อสาร เมื่อข่าวแพร่ไปในหมู่นักโทษ เสียงโห่ร้องฉลองชัยก็ดังขึ้นเป็นเวลา 3 วันที่พวกเขาร้องเพลง โบกมือให้ผู้คุม และเล่าเรื่องตลกระหว่างกินอาหาร ในวันที่ 4 พวกเขาตื่นขึ้นและพบว่า พวกเยอรมันหนีไปหมดแล้ว การรอคอยของพวกเขาสิ้นสุดลง
มีใครร้องเพลงอยู่ไหม?
ห่างไกลออกไป 320 กิโลเมตรเหนือพื้นโลกคริส แฮดฟิลด์ นักบินอวกาศและผู้บัญชาการสถานีอวกาศนานาชาติชาวแคนาดา ร่วมร้องเพลงกับกลุ่มนักเรียนในสถานีบนพื้นโลกชื่อเพลง “มีใครร้องเพลงอยู่ไหม” ซึ่งแต่งโดยแฮดฟิลด์ และ เอ็ด โรเบิร์ตสัน
ป้ายโฆษณาที่มีชีวิต
พีท ปีเตอร์สันไปประเทศเวียดนามเป็นครั้งแรกในสงครามเวียดนาม เครื่องบินของเขาถูกยิงตกขณะบินทิ้งระเบิด และเขาถูกจับเป็นเชลย แต่หลังจากนั้น 30 ปี เขากลับไปในฐานะทูตสหรัฐประจำเวียดนาม บทความในหนังสือพิมพ์เรียกเขาว่า “ป้ายโฆษณาการคืนดีเคลื่อนที่” เขาตระหนักและเชื่อว่าพระเจ้าไม่ได้ช่วยให้เขารอดชีวิต เพื่อให้เขาอยู่ในความโกรธเขาจึงใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ และตำแหน่งหน้าที่ของเขา เพื่อก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลง โดยผลักดันให้มีมาตรการความปลอดภัยเพื่อชีวิตของเด็กเวียดนาม
ยังมีหวังไหม?
ฉันนั่งเงียบๆ อยู่ข้างหลุมฝังศพพ่อ รอเวลาสำหรับการทำพิธีฝังศพของแม่ ซึ่งจัดขึ้นเป็นการส่วนตัวเฉพาะคนในครอบครัว ผู้ประกอบพิธีถือโกศที่บรรจุอัฐิของท่าน หัวใจของฉันมึนชา และสมองก็พร่าเลือน ฉันจะรับมือกับการสูญเสียท่านทั้งสองไปในเวลาไม่ถึง 3 เดือนได้ยังไง ในความโศกเศร้า ฉันรู้สึกสูญเสียและเดียวดายระคนสิ้นหวังกับการเผชิญอนาคตโดยปราศจากท่านทั้งสอง
อุปมาเรื่องเหล็กไน
ผมยังจำใบหน้าตกตะลึงของ เจย์ เอลเลียตได้ เมื่อผมโผล่ไปที่หน้าประตูบ้านเขาเมื่อเกือบ 50 ปีก่อนพร้อมกับ “ฝูง” ผึ้งที่ตอมอยู่รอบตัวผม ขณะที่ผมวิ่งไปที่ประตูหลังบ้าน ผมจึงรู้ว่า ผึ้งหายไปแล้ว ดูเหมือนว่าผมจะทิ้งมันไว้ในบ้านของเจย์ สักพัก เขาก็วิ่งออกมาทางประตูหลังบ้าน ถูกฝูงผึ้งที่ผมพามาบินไล่ตาม
สายฝนแห่งชีวิต
ในช่วงอากาศร้อนของเดือนสิงหาคมในปี 1891 อาร์.จี. ไดเรนฟอร์ท เดินทางมาถึงมิดแลนด์ เท็กซัส โดยตั้งใจว่า จะระเบิดฝนให้ตกจากฟ้า เขาซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ “ผู้สั่นสะเทือน” ได้ปล่อยลูกโป่งขนาดยักษ์ที่บรรจุแก๊สขึ้นฟ้าแล้วระเบิดลูกโป่ง เขายิงปืนใหญ่ และจุดระเบิดที่พื้นจนสะเทือนไปทั้งบนดินและท้องฟ้าบางคนเชื่อว่า เขาทำให้ฝนตกได้เพียงเล็กน้อยแต่ส่วนใหญ่บอกว่า เขาทำได้แค่เสียงหนวกหูพลังการระเบิดนั้นน่าประทับใจ แต่ไม่ได้ผล
แบบอย่างที่หนุนใจ
มีเรื่องเล่ากันว่าในปลายศตวรรษที่ 19 กลุ่มศิษยาภิบาลชาวยุโรป เข้าร่วมงานประชุมด้านพระคัมภีร์ของดี. แอล. มูดี้ ในแมสซาชูเสทตามธรรมเนียม พวกเขาจะวางรองเท้าไว้นอกห้อง ก่อนที่จะเข้านอน โดยคาดว่าพนักงานโรงแรมจะทำความสะอาดรองเท้า เมื่อมูดี้เห็นรองเท้าเหล่านั้น เขารู้ธรรมเนียมของชาวยุโรปเขาจึงบอกคนอื่นๆ ว่าต้องทำงานนี้ แต่ไม่มีใครตอบสนอง มูดี้จึงรวบรวมรองเท้าทั้งหมดมาทำความสะอาดด้วยตนเอง เพื่อนคนหนึ่งที่แวะไปเยี่ยมมูดี้ที่ห้องได้เล่าให้ผู้อื่นฟังถึงสิ่งที่มูดี้ทำเมื่อข่าวแพร่ออกไป คืนต่อมาคนอื่นๆ จึงผลัดกันไปนำรองเท้ามาทำความสะอาด
อำนาจของความเรียบง่าย
มีไม่กี่คนที่ใช้เวลาศึกษาระเบียบเรื่องการเสียภาษีเงินได้ของกรมสรรพากรสหรัฐฯ และซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลก นิตยสารฟอร์บรายงานว่า ในปี 2013 ประมวลกฏหมายภาษีประกอบไปด้วยข้อความกว่าสี่ล้านคำ ที่จริงกฎหมายภาษีกลายเป็นเรื่องที่ซับซ้อนจนแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญยังดำเนินการด้วยความยากลำบาก ความซับซ้อนของระเบียบเป็นภาระอันใหญ่หลวง
บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์
"เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วยามเมื่อคุณมีความสุข” คำพูดนี้ ไม่ได้มาจากข้อเท็จจริง แต่มาจากประสบการณ์และดูเหมือนจะเป็นความจริง
