ความอบอุ่นของตะวัน
วันหนึ่งในเดือนพฤศจิกายน 1963 ไบรอันวิลสัน และไมค์ เลิฟ แห่งวงเดอะ บีช บอยส์แต่งเพลงเพลงหนึ่งในแนวที่ต่างไปจากเดิมเป็นเพลงเศร้าเกี่ยวกับความรักที่หลุดลอยไป ไมค์กล่าวว่า “เป็นการสูญเสีย ที่ทำให้เป็นทุกข์แต่ข้อดีของมันคือ ทำให้รู้จักความรัก” พวกเขาตั้งชื่อเพลงว่า “ความอบอุ่นของตะวัน”
คริสตมาสที่คืบคลานมา
ผมรักคริสตมาส การเฉลิมฉลองการบังเกิดของพระคริสต์ และความงดงามของเทศกาลนี้ ทำให้เป็น “ช่วงเวลาที่อัศจรรย์ที่สุดของปี” สำหรับผม แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เทศกาลนี้มาพร้อมกับสิ่งที่ผมไม่ค่อยชอบ ทุกปี “สินค้าคริสตมาส” มีออกมาเร็วขึ้น และเร็วขึ้น คืบคลานเข้ามาตั้งแต่ต้นฤดูใบไม้ร่วง
สิ่งที่รับรู้ หรือ ความเป็นจริง
เรามักจะได้ยินคำกล่าวที่ว่า “สิ่งที่รับรู้คือความเป็นจริง” ความคิดเช่นนี้ของคนอเมริกันอาจเริ่มต้นเมื่อวันที่ 26 กันยายน 1960 วันที่มีการอภิปรายครั้งแรกทางโทรทัศน์ ระหว่างผู้สมัครชิงชัยตำแหน่งประธานาธิบดีสองคน เบื้องหน้ากล้องโทรทัศน์ จอห์น เคเนดี้ ปรากฏตัวด้วยความสุขุม แต่ริชาร์ด นิกสันมีอาการประหม่าผู้คนจึงรับรู้ว่า เคเนดี้เป็นผู้นำที่เข้มแข็งกว่า การอภิปรายไม่เพียงพลิกผลการเลือกตั้งในครั้งนั้น แต่ยังเปลี่ยนวิถีปฏิบัติทางการเมืองของสหรัฐ คือ ผู้คนตัดสินจากสิ่งที่รับรู้
รักคือ
หลายปีก่อน ผมถามชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังจะแต่งงานว่า “คุณรู้ได้อย่างไรว่าคุณรักเธอ” ผมถามคำถามนี้เพราะตั้งใจจะช่วยให้เขาสำรวจใจตัวเองว่า เขาตัดสินใจแต่งงานเพราะอะไร หลังจากคิดอยู่ครู่ใหญ่ เขาตอบว่า “ผมรู้ว่าผมรักเธอ เพราะผมอยากใช้ทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ของผม ทำให้เธอมีความสุข”
ที่หลบภัย
เมื่อเข้าไปในโบสถ์ที่เมืองกลัง ประเทศมาเลเซีย ผมประหลาดใจกับป้ายที่ต้อนรับเราเข้าสู่อาคาร ซึ่งประกาศว่าที่แห่งนี้คือ “ที่หลบภัยสำหรับผู้แบกภาระหนัก”
วัฒนธรรมใช้แล้วทิ้ง
ทุกวันนี้เราอยู่ในวัฒนธรรมใช้แล้วทิ้ง ลองใช้เวลาสักนาทีนึกถึงสิ่งที่ถูกผลิตขึ้นมาเพื่อจะถูกทิ้ง เช่น มีดโกน ขวดน้ำ ไฟแช็ก จานกระดาษ ภาชนะพลาสติก สิ่งของถูกใช้ โยนทิ้ง และแทนที่ด้วยของใหม่
เรื่องของความไว้ใจ
มีข่าวจากประเทศออสเตรเลียกล่าวถึงพาสเคล ออเนอร์ หญิงที่เป็นอัมพาตครึ่งล่าง หลังจากนั่งรถเข็นมา 18 ปี เธอออกมาเล่นกระดานโต้คลื่น เป็นไปได้อย่างไร
อยู่กับพระองค์ตลอดกาล
ในปี 1859 ท่ามกลางความระส่ำระสายก่อนเกิดสงครามกลางเมืองในสหรัฐอเมริกา อับราฮัม ลินคอล์น ได้พูดต่อหน้าสมาพันธ์เกษตรกรในเมืองมิลวอกกี้ รัฐวิสคอนซิน ในครั้งนั้นท่านเล่าเรื่องพระราชาสมัยโบราณองค์หนึ่งที่พยายามหาประโยคที่ “เป็นจริงและเหมาะสมกับทุกเวลาทุกโอกาส” บรรดานักปราชญ์ที่ได้รับคำสั่งอันน่าปวดหัวนี้ได้ถวายคำตอบเป็นประโยคที่ว่า “เรื่องนี้ก็จะผ่านไปเช่นกัน”
ภาพของความถ่อมใจ
ระหว่างเทศกาลอีสเตอร์ ผมและภรรยาไปร่วมนมัสการในคริสตจักรแห่งหนึ่ง ผู้ร่วมนมัสการพยายามจำลองเหตุการณ์ของพระเยซูกับเหล่าสาวกในคืนก่อนที่พระองค์ทรงถูกตรึงกางเขน ช่วงหนึ่งของการประชุมนมัสการ ผู้รับใช้คริสตจักรได้ล้างเท้าให้กับอาสาสมัครบางคนขณะที่ผมมองดู ผมสงสัยว่าในยุคนี้แบบไหนจะเป็นการถ่อมใจมากกว่ากัน ระหว่างการล้างเท้าให้ผู้อื่น กับการยอมให้ผู้อื่นล้างเท้าคุณ ทั้งผู้ที่ปรนนิบัติ และผู้ที่รับการปรนนิบัติ ได้แสดงให้เห็นภาพของความถ่อมใจอย่างชัดเจน
