ผู้เขียน

ดูทั้งหมด

บทความ โดย Mike Wittmer

การนมัสการอันบริสุทธิ์

โฮเซ่เป็นศิษยาภิบาลคริสตจักรที่มีชื่อเสียงในเรื่องจัดรายการและละครเวที ทุกอย่างไปได้ด้วยดีแต่เขากังวลว่าสิ่งที่คริสตจักรสาละวนอยู่จะกลายเป็นเรื่องของธุรกิจ คริสตจักรกำลังเติบโตตามที่ควรจะเป็นหรือเพราะกิจกรรมกันแน่ เขาอยากหาคำตอบจึงยกเลิกรายการพิเศษของคริสตจักรเป็นเวลาหนึ่งปี การประชุมนมัสการจะจดจ่อในการเป็นวิหารอันมีชีวิตที่ผู้มานมัสการพระเจ้า

การตัดสินใจของโฮเซ่อาจดูเกินกว่าเหตุแต่ลองพิจารณาสิ่งที่พระเยซูทำเมื่อพระองค์เข้าไปในบริเวณพระวิหาร สถานศักดิ์สิทธิ์ที่ควรเต็มไปด้วยคำอธิษฐานเรียบง่ายกลายเป็นธุรกิจการนมัสการ “ซื้อนกพิราบได้ทางนี้ ขาวเหมือนดอกลิลลี่อย่างที่พระเจ้าต้องการ” พระเยซูคว่ำโต๊ะพ่อค้าและห้ามคนซื้อสินค้าเหล่านั้น พระองค์พิโรธในสิ่งที่พวกเขาทำจึงตรัสถึงอิสยาห์ 56 และเยเรมีย์ 7 ว่า “นิเวศของเราเขาจะเรียกว่าเป็นนิเวศอธิษฐานสำหรับประชาชาติทั้งหลาย แต่เจ้าทั้งหลายได้กระทำให้เป็นถ้ำของพวกโจร” (มก.11:17) ลานสำหรับคนต่างชาติ ซึ่งเป็นสถานนมัสการพระเจ้าสำหรับคนเชื้อชาติอื่น ถูกเปลี่ยนให้เป็นตลาดนัดเพื่อหาเงิน

การทำธุรกิจหรือการสาละวนกับบางสิ่งไม่ผิด แต่ไม่ใช่จุดประสงค์ของคริสตจักร เราเป็นวิหารอันมีชีวิตของพระเจ้าและหน้าที่หลักของเราคือการนมัสการพระเยซู เราอาจไม่ต้องคว่ำโต๊ะเหมือนที่พระเยซูทำ แต่พระองค์อาจเรียกให้เราทำสิ่งที่แข็งกร้าวพอกัน

ยกเสียงสรรเสริญ

โดยทั่วไปคุณมักบอกได้ว่าแผนที่เริ่มต้นจากจุดไหนโดยดูจากจุดที่อยู่ตรงกลาง เรามักคิดว่าบ้านของเราเป็นศูนย์กลางของโลก เราจึงวาดจุดตรงกลางแล้วโยงไปที่อื่นๆจากจุดนั้น เมืองข้างเคียงอาจอยู่ห่างไปทางเหนือราว 80 กิโลเมตรหรือต้องใช้เวลาขับรถไปทางใต้ราวครึ่งวัน แต่เราอธิบายทุกอย่างอ้างอิงจากที่ที่เราอยู่ พระธรรมสดุดีวาด “แผนที่” จากบ้านของพระเจ้าในโลกนี้ตามพันธสัญญาเดิม ศูนย์กลางของภูมิศาสตร์ตามพระคัมภีร์จึงได้แก่ กรุงเยรูซาเล็ม

สดุดี 48 เป็นสดุดีบทหนึ่งที่ยกย่องกรุงเยรูซาเล็ม “นครแห่งพระเจ้าของเรา ภูเขาบริสุทธิ์ของพระองค์” แห่งนี้ “มองขึ้นไปก็ดูงาม เป็นความชื่นบานของแผ่นดินโลกทั้งสิ้น” (ข้อ 1-2) เพราะ “ภายในป้อมของพระเจ้าทรงสำแดงพระองค์” พระองค์ทรง “สถาปนาไว้เป็นนิตย์” (ข้อ 3,8) พระนามพระเจ้าเริ่มประกาศในวิหารของกรุงเยรูซาเล็มและแพร่ออกไปยัง “ที่สุดปลายแผ่นดินโลก” (ข้อ 9-10)

ถ้าคุณไม่ได้กำลังอ่านเรื่องนี้อยู่ที่กรุงเยรูซาเล็ม บ้านของคุณก็ไม่ได้อยู่ตรงศูนย์กลางของโลกพระคัมภีร์ แต่ที่ที่คุณอยู่ก็สำคัญยิ่ง เพราะพระเจ้าจะไม่หยุดพักจนกว่าคำสรรเสริญพระองค์จะไปถึง “ที่สุดปลายแผ่นดินโลก” (ข้อ 10) คุณอยากมีส่วนร่วมในการบรรลุเป้าหมายของพระเจ้าหรือไม่ จงนมัสการร่วมกับคนของพระเจ้าทุกสัปดาห์และดำเนินชีวิตที่ถวายเกียรติแด่พระองค์ทุกวัน พระนามพระเจ้าจะแพร่ไปจน “ถึงที่สุดปลายแผ่นดินโลก” เมื่อเราอุทิศถวายทุกสิ่งที่เราเป็นและเรามีอยู่ให้กับพระองค์ - MW

กำลังไป กำลังไป ไปแล้ว

แบงก์ซี ศิลปินผู้มักสร้างปัญหาทำเรื่องน่าตกใจอีกครั้ง ภาพวาดเด็กหญิงกับลูกโป่งของเขาขายได้ราคาหนึ่งล้านปอนด์ในงานของสำนักประมูลโซธบีย์ในกรุงลอนดอน เมื่อผู้ประมูลประกาศว่า “ขายแล้ว” มีเสียงเตือนดังขึ้นและภาพวาดก็เลื่อนลงผ่านเครื่องทำลายเอกสารที่ถูกติดตั้งไว้ในกรอบรูป แบงก์ซีลงภาพผู้ประมูลที่อ้าปากค้างเมื่อผลงานของเขาถูกทำลายผ่านทวิตเตอร์ พร้อมคำบรรยายว่า “กำลังไป กำลังไป ไปแล้ว”

แบงก์ซีสนุกกับการแกล้งคนมีเงิน แต่เขาไม่จำเป็นต้องทำก็ได้ เพราะโดยความร่ำรวยเองมีผลร้ายซ่อนเอาไว้มากมาย พระเจ้าตรัสว่า “อย่าทำงานเพื่อเห็นแก่ทรัพย์ศฤงคาร...เจ้าจะเพ่งตาของเจ้าอยู่ที่ของอนิจจังหรือ เพราะทรัพย์สมบัติมีปีก แน่นอนทีเดียวมันจะบินไปในท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี” (ข้อ 4-5)

มีไม่กี่อย่างที่ยั่งยืนน้อยกว่าเงินทอง เราทำงานหนักเพื่อให้ได้เงินมา แต่เราก็เสียมันไปได้หลายทาง การลงทุนที่ล้มเหลว เงินเฟ้อ ค่าใช้จ่าย ขโมย ไฟและน้ำท่วมก็ทำลายเงินทองได้ ถึงแม้เราจะเก็บเงินไว้ได้ แต่เวลาที่เรามีในการใช้จ่ายเงินทองก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียว ชีวิตเราก็ผ่านไปและสิ้นสุดลง

เราควรทำอย่างไร พระเจ้าตรัสว่า “จงดำเนินในความยำเกรงพระเจ้าวันยังค่ำ มีอนาคตแน่นอนทีเดียว และความหวังของเจ้าจะมิได้ถูกตัดออก” (ข้อ 17-18) จงลงทุนชีวิตของคุณในพระเยซู พระองค์เพียงผู้เดียวที่จะรักษาคุณไว้ได้ตลอดไป

คุณมุ่งหน้าไปไหน

ทางตอนเหนือของประเทศไทย ทีมฟุตบอลเยาวชนหมูป่าตัดสินใจไปสำรวจถ้ำ หนึ่งชั่วโมงผ่านไปพวกเขาจะเดินย้อนกลับ แต่พบว่าทางเข้าถ้ำถูกน้ำท่วม ระดับน้ำที่สูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้พวกเขาต้องเดินลึกเข้าไปในถ้ำ วันแล้ววันเล่าจนในที่สุดพวกเขาติดอยู่ลึกเข้าไปถึงสี่กิโลเมตร สองสัปดาห์ต่อมาพวกเขาได้รับการช่วยเหลือโดยเหล่าผู้กล้าหาญ มีคนสงสัยว่าพวกเขาเข้าไปติดอยู่ลึกขนาดนั้นได้อย่างไร คำตอบคือ ทีละก้าว

ที่อิสราเอล นาธันเผชิญหน้าดาวิดเรื่องที่พระองค์ฆ่าอุรีอาห์ทหารผู้ภักดี เป็นไปได้อย่างไรที่ “ชายอีกคนหนึ่งตามชอบพระทัย” ของพระเจ้า (1ซมอ.13:14)จะเป็นฆาตกร ทีละก้าว ดาวิดไม่ได้ลุกขึ้นมาในบ่ายวันหนึ่งแล้วฆ่าคนอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย มีเรื่องเกิดขึ้นก่อนหน้านั้น การตัดสินใจผิดหนึ่งครั้งนำไปสู่การตัดสินใจผิดครั้งต่อๆมา เริ่มด้วยการเหลียวกลับไปมองซ้ำจนกลายเป็นการจ้องมองด้วยตัณหา พระองค์ใช้อำนาจกษัตริย์อย่างผิดๆ โดยการส่งคนไปรับบัทเชบามา และพยายามปกปิดว่าเธอตั้งครรภ์โดยเรียกให้สามีของเธอกลับจากแนวรบ เมื่ออุรียาห์ปฏิเสธที่จะหลับนอนกับภรรยาในขณะที่เพื่อนทหารกำลังต่อสู้ในสงคราม ดาวิดจึงตัดสินใจฆ่าเขา

เราอาจไม่ได้ทำผิดด้วยการฆ่าคน หรือติดถ้ำเพราะการกระทำของตนเอง แต่เรากำลังมุ่งหน้าไปหาพระเยซูหรือไม่ก็ปัญหา ปัญหาใหญ่ไม่ได้เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน แต่เกิดขึ้นทีละก้าว

ค่าของคุณ

เคทลินซึ่งตอนนี้เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงบอกเล่าถึงการต่อสู้กับโรคซึมเศร้าหลังจากถูกทำร้ายร่างกาย บาดแผลทางอารมณ์บาดลึกกว่าแผลทางกาย เพราะเธอรู้สึกว่าเหตุการณ์นี้พิสูจน์ว่าเธอ “ไม่เป็นที่ต้องการ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่คุณอยากทำความรู้จัก” เธอรู้สึกว่าไม่คู่ควรที่จะได้รับความรัก เป็นคนที่คนอื่นใช้แล้วทิ้งไป

พระองค์มีสิ่งนี้

ศิษยาภิบาลวัตสัน โจนส์ คิดถึงตอนหัดขี่จักรยาน พ่อของเขาเดินอยู่ข้างๆ ตอนที่วัตสันตัวน้อยเห็นพวกเด็กผู้หญิงนั่งอยู่ที่ระเบียง “พ่อฮะ ผมทำได้แล้ว” เขาพูดขึ้น แต่ไม่ได้เป็นอย่างนั้น เขามารู้ทีหลังว่า เขายังไม่สามารถทรงตัวถ้าพ่อไม่ได้ช่วยจับ เขาไม่ได้โตขึ้นอย่างที่เขาคิด

ใช้ชีวิตเหมือนพระเยซูกำลังจะเสด็จมา

ผมได้รับแรงบันดาลใจจากเพลง “ใช้ชีวิตเหมือนคุณกำลังจะตาย” ของทิม แมคกรอว์ นักร้องเพลงคันทรี่ เพลงนี้พูดถึง “สิ่งที่อยากทำก่อนตาย” อันน่าตื่นเต้นหลายอย่างที่ชายคนหนึ่งทำ หลังจากได้รับข่าวร้ายเรื่องสุขภาพเขายังเลือกที่จะรักและให้อภัยคนอื่นมากขึ้น พูดกับคนอื่นอย่างอ่อนโยนขึ้น เพลงนี้แนะให้เราใช้ชีวิตให้ดี ราวกับรู้ว่าชีวิตกำลังจะจบลงในไม่ช้า

กระเป๋าของลินคอล์น

คืนที่อับราฮัม ลินคอล์น ประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาถูกยิงที่โรงหนังฟอร์ดเมื่อปี 1865 ในกระเป๋าของเขามีสิ่งเหล่านี้ แว่นตาสองอัน ผ้าเช็ดเลนส์ มีดพับ นาฬิกา ผ้าเช็ดหน้า กระเป๋าเงินหนังที่มีธนบัตรของสมาพันธรัฐอเมริกามูลค่า 5 ดอลล่าร์ และหนังสือพิมพ์ตัดที่กล่าวชมเชยเขาและนโยบายของเขา