Tag  |  %e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%aa%e0%b9%88%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b1%e0%b8%a2%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%89

หินที่ระลึก

บางครั้งเมื่อฉันเชื่อมต่อโลกออนไลน์ตอนเช้า เฟสบุ๊คจะขึ้นว่า “ความทรงจำ” ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันได้บันทึกไว้ในวันนี้เมื่อปีที่แล้ว ความทรงจำเหล่านี้ เช่นรูปในงานแต่งของน้องชาย หรือวีดีโอที่ลูกสาวของฉันกำลังเล่นกับคุณทวด มักทำให้ฉันยิ้มได้ แต่บางครั้งก็มีผลทางอารมณ์มากกว่านั้น เมื่อฉันเห็นข้อความเกี่ยวกับการไปเยี่ยมน้องเขยในช่วงที่เขากำลังรักษาตัวด้วยเคมีบำบัด หรือรูปรอยแผลผ่าตัดสมองของแม่เมื่อ 3 ปีก่อน ล้วนย้ำเตือนฉันอีกครั้งถึงความสัตย์ซื่อของพระเจ้าในช่วงเวลาที่ยากลำบาก ความทรงจำในเฟสบุ๊คเตือนให้ฉันอธิษฐานและขอบพระคุณ

นี่มันอะไรกัน?

แอนดรูว์ ชีทเทิลทำโทรศัพท์หายที่ชายหาด เขาคิดว่าคงไม่ได้คืนแน่ แต่หนึ่งสัปดาห์ให้หลัง เขาได้รับโทรศัพท์จากชาวประมงแจ้งว่า พบโทรศัพท์ของเขาอยู่ในท้องปลาค็อด ซึ่งเมื่อโทรศัพท์แห้งแล้วยังใช้งานได้

พระเจ้าทรงช่วย

พออายุมากขึ้นฉันก็รู้สึกปวดข้อมากขึ้น โดยเฉพาะเวลาอากาศหนาว บางวันฉันไม่รู้สึกเป็นผู้มีชัย แต่รู้สึกพ่ายแพ้ต่อความสูงวัย

โอกาสอีกครั้ง

"คุณใจดีกับฉันขนาดนี้ได้อย่างไรทั้งที่ไม่รู้จักกัน!” เพราะการตัดสินใจผิดพลาดบางอย่าง ลินดาจึงต้องถูกขังในเรือนจำในต่างแดนนานถึงหกปี เมื่อถูกปล่อยตัวออกมาเธอจึงไม่มีที่ไป เธอคิดว่าชีวิตจบสิ้นแล้ว! ขณะที่ครอบครัวกำลังรวบรวมเงินเพื่อซื้อตั๋วเครื่องบินให้เธอกลับบ้าน สามีภรรยาใจดีคู่หนึ่งให้ที่พักอาหารและความช่วยเหลือ ลินดาซาบซึ้งต่อความกรุณาของทั้งคู่มากจนยินดีเปิดใจฟังข่าวประเสริฐของพระเจ้าผู้ทรงรักเธอและต้องการให้โอกาสเธออีกครั้ง

เรื่องนี้ทำให้ฉันคิดถึงนาโอมี หญิงหม้ายในพระคัมภีร์ที่สูญเสียสามีกับบุตรชายทั้งสองไปในต่างแดน และคิดว่าชีวิตเธอสิ้นสุดแล้ว (นรธ.1) แต่พระเจ้าไม่เคยลืมนาโอมี นาโอมีเห็นความรักของพระเจ้าและได้รับโอกาสอีกครั้งผ่านความรักของลูกสะใภ้และความเมตตาจากโบอาส ชายที่รักพระเจ้า (4:13-17)

วันนี้พระเจ้าองค์เดียวกันนี้ก็ทรงห่วงใยเรา ความรักที่ผู้อื่นสำแดงต่อเราทำ ให้เราระลึกว่าพระองค์ทรงสถิตอยู่ด้วย เราได้เห็นพระคุณของพระเจ้าผ่านความช่วยเหลือของผู้คน แม้เป็นคนที่เราไม่รู้จักดี แต่เหนืออื่นใดพระเจ้าทรงเต็มใจให้เราได้เริ่มต้นใหม่ เราเพียงแต่ต้องเป็นเหมือนลินดาและนาโอมีที่เห็นว่าพระเจ้าทรงทำงานในชีวิตของเราทุกวัน และตระหนักว่าพระองค์ไม่เคยหยุดสำแดงพระกรุณาแก่เรา

แยกจากแต่ไม่โดดเดี่ยว

ฉันแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่เมื่อต้องกล่าวคำอำลาหลานสาวก่อนที่เธอจะย้ายไปรัฐแมสซาชูเสทเพื่อเรียนต่อปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยบอสตัน แม้เธอเคยห่างบ้านไปเรียนปริญญาตรี 4 ปี แต่ก็ยังอยู่ในรัฐเดียวกับเราและขับรถแค่สองชั่วโมงครึ่งกลับมาหาเราได้ไม่ยาก ตอนนี้เธออยู่ห่างจากเรา 1,300 กิโลเมตร เราจึงไม่ได้พบปะพูดคุยกันอีก ฉันได้แต่วางใจว่าพระเจ้าจะดูแลเธอ

เปาโลคงรู้สึกเช่นเดียวกันเมื่อกล่าวคำอำลาผู้ปกครองคริสตจักรในเมืองเอเฟซัส ท่านได้ก่อตั้งคริสตจักรแห่งนี้และสั่งสอนพวกเขาอยู่ 3 ปี ดังนั้น ท่านจึงรู้สึกใกล้ชิดกับผู้ปกครองเหล่านี้ราวกับคนในครอบครัว ขณะนี้ท่านต้องไปที่เยรูซาเล็มและคงไม่ได้พบพวกเขาอีก

แต่เปาโลก็มีคำแนะนำก่อนอำลาให้กับชาวเอเฟซัส แม้พวกเขาจะไม่มีเปาโลคอยสอนอีกต่อไป แต่ชาวเอเฟซัสไม่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยว พระเจ้าจะยังคงฝึกฝนให้พวกเขานำคริสตจักรผ่านทาง “คำแห่งพระคุณของพระองค์” (กจ.20:32) และจะทรงอยู่กับพวกเขาเสมอ

การกล่าวคำอำลาอาจเป็นเรื่องยาก ไม่ว่าจะกับลูกที่โตแล้วออกจากบ้านไปหรือครอบครัวและเพื่อนที่ต้องย้ายบ้าน พวกเขาไปมีชีวิตใหม่จะไกลจากเรา เมื่อเราปล่อยมือจากพวกเขา เราวางใจได้ว่าพวกเขาจะอยู่ในพระหัตถ์พระเจ้า พระองค์ทรงหล่อหลอมชีวิตของพวกเขาและตอบสนองความจำเป็นของพวกเขาได้มากยิ่งกว่าเราเสียอีก

ใต้ปีกพระองค์

เมื่อคิดถึงการปกป้อง ฉันมักไม่คิดถึงขนนก ถึงแม้ขนนกดูเหมือนเป็นการปกป้องที่เปราะบาง แต่มีอะไรมากกว่าที่เราเห็น ขนนกเป็นตัวอย่างอันยอดเยี่ยมของการทรงสร้างของพระเจ้า ขนนกมีทั้งส่วนที่เรียบและปุกปุย ส่วนที่เรียบนั้นมีหนามแข็งๆ ซึ่งมีตะขอเล็กๆ ที่ยึดเกาะกันไว้เหมือนซิป ส่วนที่อ่อนนุ่มให้ความอบอุ่นกับนก ทั้งสองส่วนนี้ปกป้องนกจากลมและฝน แต่ลูกนกจำนวนมากมีเพียงขนอ่อนปกคลุม เพราะขนของมันยังไม่พัฒนาเต็มที่ แม่นกจึงต้องกกลูกไว้ในรังด้วยขนของมัน เพื่อปกป้องลูกจากลมและฝน

ภาพที่พระเจ้า “ปกท่านไว้ด้วยปีกของพระองค์” ในสดุดี 91:4 และในสดุดี 17:8 ก็เป็นรูปแบบหนึ่งของการปลอบโยนและปกป้อง ทำให้นึกถึงภาพของแม่นกที่ปกป้องลูกน้อยด้วยปีกของมัน เช่นเดียวกับพ่อแม่ที่โอบลูกไว้ ให้เป็นที่ปลอดภัยพ้นจากพายุหรือการบาดเจ็บ การทรงสถิตอยู่ของพระเจ้าช่วยปลอบประโลมและปกป้องเราให้ปลอดภัยจากพายุแห่งชีวิต

แม้ว่าเราต้องพบกับปัญหาและเรื่องปวดใจ เราสามารถเผชิญสิ่งเหล่านั้นได้โดยไม่กลัว ตราบเท่าที่เราหันไปหาพระเจ้า พระองค์ทรงเป็น “ที่ลี้ภัย” ของเรา (91:2, 4, 9)

เรานำอะไรกลับมา

จอห์น เอฟ เบิร์น เขียนข่าวเหตุการณ์โลกให้หนังสือพิมพ์นิวยอร์คไทมส์มานานถึง 40 ปี ในบทความหนึ่งที่เขาเขียนหลังจากเกษียณในปี 2015 เบิร์นเล่าถึงคำพูดของนักข่าวที่เป็นเพื่อนสนิทซึ่งใกล้จะเสียชีวิตเพราะมะเร็งว่า “อย่าลืมว่าไม่สำคัญว่าคุณจะเดินทางไปไกลแค่ไหน แต่สำคัญที่คุณนำอะไรกลับมา”

ทรงมหิทธิฤทธ์ิสูงสุด

น้ำตกอีกวาซู บนรอยต่อพรมแดนประเทศบราซิลและประเทศอาร์เจนติน่ามีขนาดมหึมา ประกอบด้วยน้ำตกที่เกิดจากแม่น้ำอีกวาซู 275 แห่งเป็นแนวยาวถึง 2.7 กิโลเมตร บนผนังน้ำตกฝั่งประเทศบราซิลมีข้อความจาก สดุดี 93:4 สลักไว้ว่า “พระเจ้าบนที่สูงนั้นทรงมหิทธิฤทธิ์ ยิ่งกว่าเสียงของน้ำมากหลาย ทรงมหิทธิฤทธิ์ยิ่งกว่าคลื่นทะเล” ข้างใต้มีข้อความว่า “พระเจ้าทรงยิ่งใหญ่กว่าปัญหาของเราเสมอ”

แบ่งปันถ้วยแห่งการชูใจ

เพื่อนฉันส่งเครื่องปั้นดินเผาที่ทำเองมาให้ เมื่อเปิดกล่องพบว่าของมีค่าชิ้นนั้นแตกระหว่างขนส่ง ถ้วยใบหนึ่งแตกออกเป็น 2-3 ชิ้นและมีผงดินร่วงอยู่ หลังจากที่สามีฉันซ่อมถ้วยใบนั้นด้วยกาวแล้ว ฉันจึงนำถ้วยมีตำหนิใบนั้นไปวางในตู้โชว์ได้อย่างสวยงาม