Tag  |  %e0%b8%84%e0%b8%a7%e0%b8%b2%e0%b8%a1%e0%b9%83%e0%b8%aa%e0%b9%88%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b8%97%e0%b8%b1%e0%b8%a2%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%9e%e0%b8%a3%e0%b8%b0%e0%b9%80%e0%b8%88%e0%b9%89

ไว้วางใจก่อน

"อย่าปล่อยนะครับพ่อ!” “ไม่ปล่อยแน่ จับลูกไว้แล้ว พ่อสัญญา”

ปลอดภัยในอ้อมพระทรวง

อากาศภายนอกมืดครึ้ม และโทรศัพท์ของผมมีข้อความเตือนว่าอาจจะมีน้ำท่วมฉับพลัน มีรถมากผิดปกติแถวบ้านผม เพราะพ่อแม่จอดรอรับลูกๆที่จะลงจากรถโรงเรียนซึ่งมาถึงเมื่อฝนเริ่มตก ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งลงจากรถ หยิบร่มจากท้ายรถ เดินกางร่มไปรับเด็กผู้หญิงเล็กๆ คนหนึ่ง ไม่ให้เธอเปียกฝนแม้แต่น้อยจนไปขึ้นรถ เป็นภาพ “สด” ที่งดงามของการปกป้องดูแลของพ่อแม่ ที่ทำให้ผมคิดถึงการใส่พระทัยของพระบิดาในสวรรค์

เวลาที่เหมาะสม

เมื่อวานขณะที่ฉันจองตั๋วเครื่องบินให้กับลูกคนโตซึ่งกำลังจะไปเรียนต่อที่วิทยาลัย ฉันรู้สึกประหลาดใจที่แป้นคีย์บอร์ดยังคงใช้งานได้แม้จะเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาของฉัน ฉันมีความสุขที่ได้ใช้เวลากับลูกตลอด 18 ปีที่ผ่านมาจนอดเศร้าใจไม่ได้กับการที่ลูกต้องจากไป แต่ฉันก็ไม่อาจตัดโอกาสที่รอเธออยู่เพียงเพราะความคิดถึง ชีวิตช่วงนี้ของเธอเป็นช่วงที่เธอสมควรจะออกเดินทางไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่และสำรวจอีกฟากหนึ่งของประเทศ

ทรงทราบชื่อของเรา

ครั้งหนึ่งที่ผมไปชมอนุสรณ์สถานแห่งชาติ 11 กันยายนที่นิวยอร์กซิตี้ผมถ่ายรูปสระน้ำแฝด รอบสระทั้งสองมีรายชื่อผู้เสียชีวิตจากการโจมตีอาคารเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เกือบ 3,000 ชื่อสลักบนแผ่นทองแดง ต่อมาเมื่อผมมองดูรูปนี้ใกล้ๆ ผมจึงเห็นมือผู้หญิงคนหนึ่งแตะอยู่บนชื่อหนึ่ง หลายคนมาที่นี่เพื่อสัมผัสชื่อและระลึกถึงคนที่พวกเขารัก

ดูแลเอาใจใส่

ก่อนที่ลูกชายจะวิ่งออกประตูเพื่อไปโรงเรียน ฉันถามลูกว่าแปรงฟันหรือยัง ฉันถามลูกอีกครั้งก็เพื่อเตือนเขาเรื่องความสำคัญของการพูดความจริง คำเตือนที่อ่อนโยนของฉันไม่ส่งผลใดๆ ต่อเขา ลูกล้อว่าฉันควรมีกล้องวงจรปิดในห้องน้ำจะได้คอยตรวจสอบเขาว่าแปรงฟันหรือยัง และเขาจะได้ไม่ถูกล่อลวงให้โกหก

พระองค์ทรงรู้จักเรา

พระเจ้าทรงทราบไหมตอนที่ผมขับรถร้อยกว่ากิโลกลับหมู่บ้านตอนกลางคืน ตอบได้ยากจากสภาพที่ผมเป็น ผมมีไข้สูงและปวดหัว ผมอธิษฐานว่า “พระเจ้า ข้าพระองค์รู้ว่าพระองค์ทรงอยู่ด้วย แต่ข้าพระองค์กำลังทรมาน!"

จงนิ่งเสีย!

ลองนึกภาพพ่อหรือแม่ที่อยู่ตรงหน้าเด็ก นิ้วชี้แตะจมูกและปากพร้อมทำเสียง “จุ๊ๆ” เบาๆ ด้วยความรัก ท่าทางและคำนี้มีไว้ปลอบโยนเด็กเล็กที่งอแงเพราะความผิดหวัง ไม่สบายตัวหรือเจ็บปวด ภาพแบบนี้เหมือนกันทั่วโลกในทุกยุคสมัยและเราต่างเคยให้หรือได้รับการแสดงความรักแบบนี้มาแล้ว ผมนึกถึงภาพนี้เมื่อผมใคร่ครวญสดุดี 131:2

พระเจ้าเป็นอย่างไร

สามีฉลองวันพิเศษด้วยการพาฉันไปหอศิลป์และให้ฉันเลือกภาพเป็นของขวัญ ฉันเลือกภาพเล็กๆ ของลำธารที่ไหลผ่านป่า ขนาดของลำธารแทบจะเต็มกรอบจนไม่มีที่สำหรับท้องฟ้า แต่เงาในลำธารสะท้อนให้เห็นตำแหน่งของดวงอาทิตย์ ยอดไม้และบรรยากาศสลัวๆ ทางเดียวที่จะ “เห็น” ท้องฟ้าได้คือเราต้องมองที่ผิวน้ำ

ตามที่โฆษณาไว้

ในช่วงวันหยุด ฉันกับสามีไปล่องแพในแม่น้ำแชตตาฮูชี ในรัฐจอร์เจีย ฉันสวมรองเท้าแตะ ชุดกระโปรงไม่มีแขน หมวกปีกกว้าง ฉันบ่นเมื่อพบว่าน้ำค่อนข้างเชี่ยวและไม่ได้สงบเหมือนที่โฆษณาไว้ ขอบคุณพระเจ้าที่เรานั่งแพไปกับสามีภรรยาที่มีประสบการณ์ล่องแก่งน้ำเชี่ยวมาก่อน พวกเขาสอนสามีฉันใช้พายและสัญญาว่าจะพาเราไปถึงจุดหมายอย่างปลอดภัย ดีที่ฉันใส่เสื้อชูชีพ ฉันกรีดร้องและยึดที่จับพลาสติกบนแพไว้แน่นจนมาถึงฝั่ง ฉันขึ้นฝั่งและเทน้ำออกจากกระเป๋า ในขณะที่สามีช่วยบิดน้ำออกจากชายกระโปรงที่เปียกโชก เราหัวเราะกันอย่างสนุก แม้ว่าการเดินทางจะไม่ได้เป็นอย่างที่โฆษณาไว้