Tag  |  %e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%9b

“ผม...เอ่อ...ขอโทษ”

ข่าวมักนำเสนอรายละเอียดความผิดและคำสารภาพของคนมีชื่อเสียงในทันที ไม่ว่าจะเป็นนักกีฬาที่ถูกจับเพราะเมาแล้วขับ หรือนักการเมืองที่ทำผิด กระนั้นมีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงทราบจิตใจมนุษย์ ดังนั้นเมื่อเราได้ยินคำพูดอึกอักว่า “ผม...เอ่อ...ขอโทษ” เราอาจสงสัยว่าพวกเขากลับใจจริงๆ หรือแค่เสียใจที่ถูกจับได้

กลับมาใหม่

เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2012 ชัยชนะที่ต่อเนื่องถึง 252 ครั้งในการแข่งขันกีฬามหา-วิทยาลัยของสหรัฐได้สิ้นสุดลง วิทยาลัยทรีนิตีพ่ายแพ้มหาวิทยาลัยเยลในการแข่งขันสควอชเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่ทีมพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกในรอบ 14 ปี โค้ชพอล แอสเซียนเตของวิทยาลัยทรีนิตี ได้รับอีเมล์จากเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นโค้ชฟุตบอลอาชีพชื่อดังว่า “ยังไงก็ตาม คุณจะกลับมาชนะอีกได้” สิบวันถัดมาทีมฟุตบอลของโค้ชคนนั้นก็พ่ายแพ้ในการแข่งขันเอ็นเอฟแอลซุปเปอร์โบวล์ที่มีผู้ติดตามชมมากที่สุด เราทุกคนต่างต้องรับมือกับความพ่ายแพ้ด้วยกันทั้งนั้น

จดหมายจาก ซี. เอส. ลูอิส

ในเดือนกันยายน 1961 ฮาร์วีย์ คาร์ลเซน นักเรียนมัธยมในเมืองบรูคลิน รัฐนิวยอร์กได้เขียนจดหมายถึง ซี. เอส. ลูอิส ที่ประเทศอังกฤษ ฮาร์วีย์ อ่านหนังสือของลูอิส เรื่องจดหมายของสกรูเทป (The Screwtape Letters) และถามผู้เขียนว่า “ตอนคุณเขียนหนังสือเล่มนี้ซาตานสร้างปัญหาให้คุณหรือเปล่าครับ ถ้าเป็นอย่างนั้น คุณจัดการกับมันยังไงครับ”

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

> ODB

เมื่อถึงยามเช้า

ตอนที่เราไปถึงบ้านพักในชนบทนอกเมืองมิวนิคเป็นเวลาดึกมากแล้ว เราดีใจที่เห็นว่าห้องพักมีระเบียง แม้หมอกจะหนาจนมองไม่เห็นอะไรในความมืดก็ตาม แต่ไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น หมอกก็เริ่มหายไป สิ่งที่ถูกบดบังไว้เมื่อคืนคือทัศนียภาพอันงดงาม ทุ่งหญ้าสงบสีเขียวชอุ่ม มีแกะสวมกระดิ่งเล็กๆ แทะเล็มอยู่ และเมฆขาวก้อนใหญ่บนท้องฟ้าที่ดูราวกับแกะตัวใหญ่ปุกปุย!

แทนที่จะโกรธ

เช้าวันหนึ่งในเมืองเพิร์ธ ประเทศออสเตรเลีย ฟิออน มัลฮอลแลนด์พบว่ารถของเขาหายไป เขาจึงรู้ตัวว่าจอดในที่ห้ามจอดและรถถูกลากไป หลังจากประเมินสถานการณ์ว่าต้องจ่าย ทั้งค่าลากรถและค่าปรับเกือบสองหมื่นบาท มัลฮอลแลนด์หัวเสีย แต่เขาตัดสินใจจะไม่โมโหใส่คนที่เขาต้องไปติดต่อเพื่อรับรถคืน แทนที่จะระบายความโกรธ เขากลับเขียนกลอนตลกๆ เกี่ยวกับเหตุการณ์นี้และอ่านให้คนงานอู่รถลากฟัง คนงานชอบมาก และการเผชิญหน้าอันฉุนเฉียวก็ไม่เกิดขึ้น

เรียนรู้ภาษาของเขา

ผมยืนต่อหน้าที่ประชุมในคริสตจักรเล็กๆ แห่งหนึ่งในจาไมกาและพยายามพูดให้ชัดที่สุดว่า “หวา กวาน จาไมกา” การตอบสนองดีกว่าที่ผมคาดไว้ ทุกคนยิ้มและปรบมือให้ผม