Tag  |  %e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b8%b1%e0%b8%9a%e0%b9%83%e0%b8%8a%e0%b9%89

นำเรือออกมา

ในปี 2017 พายุเฮอร์ริเคนฮาร์วีย์ ก่อให้เกิดอุทกภัยในฝั่งตะวันออกของรัฐเท็กซัส ฝนที่กระหน่ำทําให้คนหลายพันคนติดอยู่ในบ้าน ไม่สามารถอพยพหนีนํ้าที่ท่วมได้ กลุ่มที่ได้รับการขนานนามว่า “กองเรือเท็กซัส” ซึ่งคือพลเรือนจากส่วนอื่นของรัฐ พากันนําเรือออกมาช่วยอพยพผู้คนที่ติดอยู่ในบ้าน

เก็บข้าวตก

เพื่อนชาวแทนซาเนียของฉันมีวิสัยทัศน์ที่จะไถ่ถอนที่ดินรกร้างผืนหนึ่งในเมืองโดโดมา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ รูธรู้ถึงความจำเป็นของแม่ม่ายบางคนในท้องถิ่น และต้องการจะเปลี่ยนผืนดินที่มีแต่ฝุ่นให้เป็นที่ปลูกพืชและเลี้ยงไก่ ความตั้งใจที่เธอจะช่วยเหลือผู้ที่ขัดสนนี้เกิดจากความรักที่เธอมีต่อพระเจ้า และเธอได้รับแรงบันดาลใจจากนางรูธสตรีในพระคัมภีร์ที่มีชื่อเดียวกันกับเธอ

เมื่อเราอ่อนล้า

บางครั้งการพยายามทำสิ่งที่ถูกต้องอาจน่าเหน็ดเหนื่อย เราอาจจะสงสัยว่า คำพูดและการกระทำที่เกิดจากความตั้งใจดีของฉันจะสร้างความเปลี่ยนแปลงได้จริงหรือ? คำถามนี้เพิ่งเกิดขึ้นหลังจากที่ฉันส่งอีเมล์ไปหนุนใจเพื่อนคนหนึ่งแต่เธอไม่พอใจฉันทั้งๆ ที่ฉันก็อธิษฐานและใคร่ครวญเป็นอย่างดีแล้ว การตอบสนองอย่างแรกของฉันคือ โกรธและเสียใจ ฉันถูกเข้าใจผิดมากขนาดนี้ได้อย่างไร?

ปรนนิบัติเนืองนิตย์

ตอนที่เบนจามิน บลูม นักจิตวิทยาการศึกษาวิจัยวิธีพัฒนาพรสวรรค์ในคนหนุ่มสาว เขาสำรวจวัยเด็กของผู้มีความสามารถยอดเยี่ยม 120 คน เช่น นักกีฬา ศิลปิน นักวิชาการ และพบว่าทุกคนมีสิ่งที่เหมือนกัน คือพวกเขาได้ฝึกฝนอย่างเข้มข้นเป็นเวลานาน

ของขวัญแห่งเวลา

ผมตรงเข้าไปในสำนักงานไปรษณีย์อย่างเร่งรีบ ผมมีหลายอย่างที่วางแผนไว้ว่าจะต้องทำ แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปผมก็รู้สึกหงุดหงิดที่เห็นแถวรอยาวมาถึงประตู “เร็วเข้าสิ” ผมพึมพำตาเหลือบมองดูนาฬิกา

ความสุขจากการให้

สัปดาห์ที่เฉื่อยชา ฉันรู้สึกเนือยๆ ไม่กระตือรือร้น และไม่รู้ว่าเพราะอะไร

ชัยชนะเหนือสิ่งท้าทาย

เรานัดเจอกันทุกเดือนเพื่อหนุนใจกันและกันให้รับผิดชอบเป้าหมายส่วนตัว แมรี่เพื่อนของฉันอยากเปลี่ยนผ้าคลุมเก้าอี้ในห้องกินข้าวก่อนสิ้นปี เมื่อเราพบกันในเดือนพฤศจิกายน เธอรายงานอย่างฉะฉานถึงความก้าวหน้าในเดือนตุลาคม “ใช้เวลา 10 เดือน และ 2 ชั่วโมงทำเก้าอี้ใหม่” หลังจากหลายเดือนที่ไม่สามารถหาวัสดุที่ต้องการได้ หรือไม่มีเวลาว่างจากงานและเลี้ยงลูกวัยหัดเดิน ความจริงแล้วใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมงก็ทำงานนี้เสร็จ

การปรนนิบัติที่ไม่เห็นแก่ตัว

คนกลุ่มเล็กๆ ที่ยืนอยู่ ดูเล็กมากเมื่อเทียบกับต้นไม้ยักษ์ที่ล้มอยู่ในสนาม หญิงชราซึ่งใช้ไม้เท้าอธิบายถึงการได้เห็นพายุเมื่อคืนโค่น “ต้นเอล์มของเรา ซึ่งแย่ที่สุดเลย” เสียงของเธอสั่นเครือ “พายุทำลายกำแพงหินแสนสวยของเราด้วย สามีของฉันสร้างขึ้นตอนเราเพิ่งแต่งงาน เขาชอบมาก ฉันก็ชอบตอนนี้ไม่มีกำแพงแล้ว และไม่มีเขาด้วยเช่นกัน”

ทุกนาทีมีค่า

ตอนที่ผมพบเอด้า เธออายุยืนกว่าบรรดาเพื่อนและครอบครัว และพักอยู่ที่บ้านผู้สูงอายุ เธอบอกผมว่า “สิ่งที่ยากที่สุดในการเป็นคนชราคือ การเฝ้ามองใครต่อใครจากไปและทิ้งคุณไว้ข้างหลัง” วันหนึ่งผมถามเอด้าว่าเธอสนใจอะไรและทำอะไรบ้าง เธอตอบผมด้วยข้อพระคัมภีร์ของเปาโล (ฟป.1:21) ว่า “สำหรับข้าพเจ้านั้นการมีชีวิตอยู่ก็เพื่อพระคริสต์และการตายก็ได้กำไร” เธอกล่าวว่า “ขณะที่ฉันยังอยู่ ฉันมีงานต้องทำวันไหนที่รู้สึกแข็งแรง ฉันจะไปคุยกับคนที่นี่เรื่องพระเยซู ส่วนวันไหนที่ไม่ค่อยสบาย ฉันก็ยังอธิษฐานได้”