งานศึกษาของฮาร์เวิร์ดเรื่องพัฒนาการของผู้ใหญ่ เป็นโครงการนานหลายสิบปี เป็นผลให้เกิดความเข้าใจมากขึ้นถึงความสำคัญของความสัมพันธ์ที่ดี งานวิจัยเริ่มกับกลุ่มนักศึกษาปี 2 จำนวน 268 คนที่มหาวิทยาลัยฮาร์เวิร์ดในช่วงทศวรรษ 1930 แล้วขยายไปยังชาวเมืองชั้นในของบอสตัน 456 คน นักวิจัยทำการสัมภาษณ์ผู้เข้าร่วมและเฝ้าดูบันทึกการแพทย์ทุกๆ 2-3 ปี พวกเขาพบว่าความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดคือปัจจัยสำคัญที่สุดในการคาดคะเนความสุขและสุขภาพ ผลที่ออกมาคือถ้ารอบข้างเรามีคนที่ใช่ ก็มีแนวโน้มว่าเราจะมีความสุขยินดีภายใน

สิ่งนี้สะท้อนถึงสิ่งที่อัครทูตเปาโลอธิบายในฟีลิปปี 1 แม้เขียนจากในคุก เปาโลยังต้องบอกมิตรสหายว่าท่านขอบพระคุณพระเจ้าทุกครั้งที่ระลึกถึงพวกเขา และอธิษฐาน “ด้วยความยินดี” (ข้อ 4) คนเหล่านั้นไม่ใช่แค่เพื่อนทั่วไป แต่เป็นพี่น้องในพระเยซูผู้ “ได้รับส่วนในพระคุณ” เป็นผู้ร่วมงานในข่าวประเสริฐกับเปาโล (ข้อ 7) ความสัมพันธ์นี้มีส่วนร่วมด้วยกันทั้งสองฝ่าย เป็นสามัคคีธรรมที่ก่อเกิดจากความรักของพระเจ้าและจากข่าวประเสริฐ

การมีเพื่อนเป็นสิ่งสำคัญ แต่มิตรสหายในพระคริสต์ทำให้เกิดความยินดีที่แท้จริงและลึกซึ้ง พระคุณของพระเจ้าประสานเราเข้าด้วยกันในแบบที่สิ่งอื่นทำไม่ได้ และแม้ในช่วงที่มืดมนที่สุดของชีวิต ความยินดีจากสายสัมพันธ์นั้นยังคงอยู่