Month: มิถุนายน 2020

ลูกของพ่อ

พวกเขาก้มดูรูปที่ซีดจางแล้วเงยหน้ามองผม แล้วก็มองพ่อของผม หันกลับมามองผม แล้วก็หันไปมองพ่อ ตาพวกเขาโตเป็นไข่ห่าน “พ่อครับ พ่อเหมือนคุณปู่ตอนหนุ่มๆเลย” พ่อกับผมอมยิ้มเพราะพวกเรารู้มานานแล้ว แต่ลูกๆของผมเพิ่งสังเกตเห็น แม้พ่อกับผมจะเป็นคนละคนกัน แต่การได้เห็นผมก็เหมือนได้เห็นพ่อตอนยังหนุ่มที่ผอมสูง ผมดำ จมูกโด่งและหูค่อนข้างใหญ่ ผมไม่ใช่พ่อ แต่ผมเป็นลูกพ่อไม่ผิดแน่

การรวมตัวศักดิ์สิทธิ์

กลุ่มเพื่อนของเรากลับมารวมตัวกันในวันหยุดยาวริมทะเลสาบอันงดงาม กลางวันเราเล่นน้ำและรับประทานอาหารกัน แต่ฉันชอบบทสนทนายามค่ำมากที่สุด เมื่อฟ้าเริ่มมืด ใจของเราก็เริ่มเปิดออกต่อกันและกันอย่างลึกซึ้งและไม่ปิดบัง เราแบ่งปันความเจ็บปวดเรื่องชีวิตแต่งงานที่สั่นคลอนและผลกระทบของเหตุการณ์รุนแรงที่ลูกของเรากำลังประสบ เราพากันชี้ไปที่พระเจ้าและความสัตย์ซื่อของพระองค์ในท่ามกลางความยากลำบากร้ายแรงโดยไม่กลบเกลื่อนความเป็นจริงอันปวดร้าว คืนเหล่านั้นเป็นหนึ่งในบรรดาค่ำคืนอันศักดิ์สิทธิ์ของฉัน

ถูกเลือกที่จะให้อภัย

สมัยเรียนมัธยมต้น เป็นครั้งแรกที่แพทริค ไอร์แลนด์รู้สึกว่าพระเจ้าเลือกเขาให้ทำบางสิ่งแต่ไม่รู้ว่าอะไร ต่อมาเมื่อเขาเป็นผู้รอดชีวิตจากการสังหารหมู่ที่โรงเรียนมัธยมโคลัมไบน์ (รัฐโคโรลาโด) ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 13 คนและบาดเจ็บอีก 24 คนรวมทั้งแพทริค เขาก็เริ่มเข้าใจคำตอบ

ต้องการการทรงนำ

สำหรับนักวิชาการเคนเน็ธ เบลี่ย์นั้นคุณลุงซากิเป็นมากกว่าเพื่อน ท่านเป็นไกด์ที่ไว้วางใจได้ในการเดินทางฝ่าทะเลทรายซาฮาร่าอันกว้างใหญ่ เบลี่ย์บอกว่าการที่เขาและทีมติดตามลุงซากินั้นแสดงถึงความเชื่อใจโดยสิ้นเชิง กล่าวคือ พวกเขายอมรับว่า “เราไม่รู้ทางไปสู่ที่ที่เรากำลังไป และถ้าคุณพาหลง พวกเราทุกคนก็ตาย เราเชื่อใจการนำของคุณเต็มที่”