Tag  |  %e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b8%a3%e0%b9%80%e0%b8%aa%e0%b8%a3%e0%b8%b4%e0%b8%8d

บทเรียนเรื่องการสรรเสริญ

สดุดี 150 ถ่ายทอดการสรรเสริญได้อย่างงดงาม และเป็นบทเรียนเรื่อง การสรรเสริญพระเจ้า พระธรรมตอนนี้บอกว่า เราควรสรรเสริญที่ใด เพราะเหตุใด เราควรสรรเสริญอย่างไร และใครควรเป็นผู้สรรเสริญ

ร่วมกัน

นานหลายปีทีเดียวที่เราไม่ได้บรรเลงเพลงโดยใช้ทั้งเปียโนของภรรยาและแบนโจของผม ต่อมา หลังจากเจเน็ตซื้อกีตาร์ตัวใหม่ให้ผมเป็นของขวัญวันเกิด เธอบอกว่าเธออยากเอาแบนโจตัวเก่าของผมมาหัดเล่น เธอเป็นนักดนตรีที่เก่งมาก และไม่นานเราก็เล่นเพลงนมัสการร่วมกันด้วยกีตาร์และแบนโจของเราได้ ผมคิดว่ามี “กลุ่มประสานเสียงสรรเสริญ” รูปแบบใหม่มาเติมเต็มบ้านของเรา

ขอให้ฉันร้องเพลง

เมื่อผมถามไถ่เพื่อนคนหนึ่งว่าแม่ของเขาเป็นอย่างไรบ้าง เขาเล่าว่าโรคความจำเสื่อมทำให้ท่านสูญเสีย ความสามารถในการจดจำชื่อและเหตุการณ์มากมายในอดีต เขาเสริมว่า “แต่กระนั้น ท่านยังสามารถนั่งเล่นเปียโนเพลงนมัสการได้อย่างไพเราะจากความทรงจำโดยไม่ต้องดูโน้ตเพลง”

ดนตรีแห่งจักรวาล

หอสังเกตการณ์แห่งหนึ่งขององค์การนาซาได้พบหลุมดำขนาดมหึมาที่ส่งเสียงได้ ซึ่งอยู่ที่กลุ่มกาแลคซีเปอร์ซูสที่ห่างจากโลกราว250 ล้านปีแสง และมีการสั่นสะเทือนที่คลื่นความถี่บีแฟลต ซึ่งต่ำเกินกว่าระดับเสียงที่หูมนุษย์จะได้ยิน อยู่ในขั้นเสียงที่ต่ำกว่ามิดเดิลซีถึง 57 ขั้นเสียง

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

> ODB

เหมือนแกะ

งานหนึ่งที่ผมต้องช่วยทำทุกวันขณะอาศัยอยู่กับคุณปู่ทางตอนเหนือของประเทศกาน่าคือการเลี้ยงแกะ ทุกเช้าผมพาพวกมันออกไปที่ทุ่งหญ้าและกลับมาในตอนเย็น นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมสังเกตเห็นว่าแกะดื้อแค่ไหน อย่างเช่น เมื่อใดก็ตามที่มันมองเห็นฟาร์ม มันจะเข้าไปทันทีตามสัญชาตญาณ ผมจึงต้องมีปัญหากับเจ้าของฟาร์มคนอื่นหลายครั้ง

เมื่อต้นไม้ตื่น

ตลอดฤดูหนาวอันเย็นยะเยือกเต็มไปด้วยหิมะ ความหวังถึงฤดูใบไม้ผลิทำให้พวกเราที่อาศัยในรัฐมิชิแกนยืนหยัดอยู่ได้ เดือนพฤษภาคมเป็นเวลาที่ความหวังของเราเป็นจริง ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดนั้นน่าทึ่ง แขนงที่ดูไร้ชีวิตเมื่อวันแรกของเดือนกลับกลายเป็นกิ่งก้านของใบไม้สีเขียวที่โบกสะบัดในตอนสิ้นเดือน แม้ความเปลี่ยนแปลงจะเกิดขึ้นวันละน้อย แต่เมื่อถึงสิ้นเดือน ต้นไม้ในสวนหลังบ้านฉันจะเปลี่ยนจากสีเทาเป็นสีเขียว

อย่ากังวล

การโดยสารเครื่องบินอันแสนสบายกำลังจะไม่ราบรื่น นักบินประกาศขัดจังหวะการบริการเครื่องดื่ม และขอให้ผู้โดยสารรัดเข็มขัดนิรภัย ไม่นานนักเครื่องบินก็เริ่มโคลงเคลงเหมือนเรือที่ถูกพายุซัดไปมาในมหาสมุทร ในขณะที่ผู้โดยสารคนอื่นกำลังพยายามรับมือกับความสับสนอลหม่านนั้น เด็กหญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งกลับนั่งอ่านหนังสือไปตลอดทาง หลังจากเครื่องลงแล้ว มีคนถามว่าทำไมเธอจึงสงบได้ขนาดนั้น เธอตอบว่า “คุณพ่อของหนูขับเครื่องบินลำนี้ และพ่อกำลังจะพาหนูกลับบ้านค่ะ”