Tag  |  %e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%aa%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%a0%e0%b8%b2%e0%b8%9e%e0%b8%9a%e0%b8%b2%e0%b8%9b

“ผม...เอ่อ...ขอโทษ”

ข่าวมักนำเสนอรายละเอียดความผิดและคำสารภาพของคนมีชื่อเสียงในทันที ไม่ว่าจะเป็นนักกีฬาที่ถูกจับเพราะเมาแล้วขับ หรือนักการเมืองที่ทำผิด กระนั้นมีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่ทรงทราบจิตใจมนุษย์ ดังนั้นเมื่อเราได้ยินคำพูดอึกอักว่า “ผม...เอ่อ...ขอโทษ” เราอาจสงสัยว่าพวกเขากลับใจจริงๆ หรือแค่เสียใจที่ถูกจับได้

กลับมาใหม่

เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2012 ชัยชนะที่ต่อเนื่องถึง 252 ครั้งในการแข่งขันกีฬามหา-วิทยาลัยของสหรัฐได้สิ้นสุดลง วิทยาลัยทรีนิตีพ่ายแพ้มหาวิทยาลัยเยลในการแข่งขันสควอชเช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่ทีมพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกในรอบ 14 ปี โค้ชพอล แอสเซียนเตของวิทยาลัยทรีนิตี ได้รับอีเมล์จากเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นโค้ชฟุตบอลอาชีพชื่อดังว่า “ยังไงก็ตาม คุณจะกลับมาชนะอีกได้” สิบวันถัดมาทีมฟุตบอลของโค้ชคนนั้นก็พ่ายแพ้ในการแข่งขันเอ็นเอฟแอลซุปเปอร์โบวล์ที่มีผู้ติดตามชมมากที่สุด เราทุกคนต่างต้องรับมือกับความพ่ายแพ้ด้วยกันทั้งนั้น

จดหมายจาก ซี. เอส. ลูอิส

ในเดือนกันยายน 1961 ฮาร์วีย์ คาร์ลเซน นักเรียนมัธยมในเมืองบรูคลิน รัฐนิวยอร์กได้เขียนจดหมายถึง ซี. เอส. ลูอิส ที่ประเทศอังกฤษ ฮาร์วีย์ อ่านหนังสือของลูอิส เรื่องจดหมายของสกรูเทป (The Screwtape Letters) และถามผู้เขียนว่า “ตอนคุณเขียนหนังสือเล่มนี้ซาตานสร้างปัญหาให้คุณหรือเปล่าครับ ถ้าเป็นอย่างนั้น คุณจัดการกับมันยังไงครับ”

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

> ODB

ซื่อสัตย์อย่างน่าตกใจ

เมื่อศิษยาภิบาลขอให้ผู้ปกครองคริสตจักรท่านหนึ่งนำที่ประชุมอธิษฐาน เขากลับทำให้ทุกคนตกใจ “ขอโทษครับอาจารย์” เขากล่าว “ผมทะเลาะกับภรรยาตลอดทางมาโบสถ์ ผมไม่สามารถอธิษฐานได้” ช่วงเวลาต่อมาเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน ศิษยาภิบาลนำอธิษฐาน การนมัสการดำเนินต่อ ตั้งแต่นั้นมา อาจารย์ก็ปฏิญาณว่าจะไม่ขอให้ใครอธิษฐานในที่สาธารณะโดยไม่ถามเป็นการส่วนตัวก่อน

ย่างเท้าอันมั่นคง

เส้นทางเดินประวัติศาสตร์เลียบแม่น้ำในสะวันนาห์ รัฐจอร์เจียปูด้วยก้อนหินที่ไม่เข้ากัน หลายศตวรรษก่อน หินเหล่านี้ใช้ถ่วงเรือขณะแล่นข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก เมื่อถ่ายสินค้าลงที่จอร์เจียแล้วก็ไม่จำเป็นต้องใช้หินอีก จึงมีคนนำมาปูถนนใกล้กับท่าเรือ หินเหล่านี้ได้ทำหน้าที่หลักของมันแล้ว คือ รักษาสมดุลให้แก่เรือที่แล่นผ่านน่านน้ำอันตราย

อยู่เคียงข้างด้วยความรัก

พวกเรารู้สึกใจหายเมื่อได้ทราบว่า ซินดี้ เพื่อนที่แสนดีของเราได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็ง ซินดี้เป็นคนที่มีชีวิตชีวาและเป็นพรต่อคนที่ได้พบเจอ ผมและภรรยาต่างดีใจที่เธอมีอาการดีขึ้น แต่ไม่กี่เดือนต่อมา มะเร็งก็กลับมาคุกคามเธออีก ในความคิดของเรา เธอยังอายุน้อยเกินกว่าที่จะตาย สามีของเธอเล่าถึงชั่วโมงสุดท้ายของเธอว่า เมื่อเธอ อ่อนกำลังลงจนแทบจะพูดไม่ได้ ซินดี้กระซิบบอกเขาว่า “ขอแค่อยู่กับฉัน” สิ่งที่เธอต้องการเหนือสิ่งอื่นใดในช่วงเวลาแห่งความมืดมิดนั้น คือการอยู่เคียงข้างด้วยความรัก