คนที่สิบสอง

ป้ายขนาดใหญ่ที่สนามฟุตบอลมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็มเขียนว่า “บ้านของคนที่สิบสอง” แต่ละทีมจะมีผู้เล่นลงสนามได้ 11 คนคนที่ 12 จึงหมายถึงนักศึกษานับพันที่ยืนอยู่ตลอดการแข่งขันเพื่อเชียร์ทีมของตัวเอง ประเพณีนี้มีต้นกำเนิดย้อนไปในปี 1922 ที่โค้ชเรียกนักศึกษาคนหนึ่งจากอัฒจันทร์ให้สวมเครื่องแบบและเตรียมพร้อมลงสนามแทนผู้เล่นที่บาดเจ็บ แม้เขาจะไม่เคยได้ลงเล่น แต่การพร้อมอยู่ข้างสนามสร้างขวัญกำลังใจให้กับทีมอย่างมาก

นำด้วยความรัก

ในหนังสือชื่อ ผู้นำฝ่ายวิญญาณ เจ. ออสวอลด์ แซนเดอร์ ได้ศึกษาลักษณะและความสำคัญของไหวพริบและความสามารถในการเจรจา แซนเดอร์กล่าวว่า “เมื่อรวมสองคำนี้เข้าด้วยกัน จะกลายเป็นทักษะในการผสานมุมมองที่แตกต่างเข้าด้วยกัน โดยไม่ทำให้บาดหมางและไม่ผิดหลักการด้วย”

คนไข้นักอธิษฐาน

ข่าวมรณกรรมของอลัน นานนิงกาชายคนหนึ่งในเมืองของผม ชี้ให้เห็นว่าเขาคือ “ผู้อุทิศตนชั้นเยี่ยมในการเป็นพยานเพื่อพระคริสต์” ข่าวเล่าถึงชีวิตครอบครัวและการงานของเขาและเอ่ยถึงสุขภาพที่แย่ลงในช่วงสิบปีที่ผ่านมา แล้วสรุปว่า “การต้องอยู่ในโรงพยาบาลหลายครั้ง...ทำให้เขาได้รับเกียรติเป็น ‘คนไข้นักอธิษฐาน’ เนื่องจากพันธกิจนี้ที่เขาทำกับคนไข้คนอื่นๆ ชายคนนี้ขณะที่ตนเองทุกข์ทรมาน ได้ยื่นมือออกไปอธิษฐานเผื่อและอธิษฐานกับคนรอบข้างที่มีความเดือดร้อน

จากใจ

ในหลายวัฒนธรรมการร้องไห้เสียงดัง การคร่ำครวญและฉีกเสื้อผ้าเป็นวิธีแสดงความโศกเศร้าต่อความทุกข์ยากของตนเองหรือหายนะของคนในชาติ สำหรับคนยิวในสมัยพันธสัญญาเดิม การแสดงออกทำนองเดียวกันนี้แสดงถึงการเสียใจอย่างลึกซึ้งและการสำนึกผิดที่หลงหายไปจากพระเจ้า

ยึดกางเขน

ในปี 1856 ชาร์ลส์ สเปอร์เจียนนักเทศน์ชื่อดังของลอนดอนก่อตั้ง “วิทยาลัยศิษยาภิบาล” ซึ่งภายหลังใช้ชื่อว่า “วิทยาลัยสเปอร์เจียน” เพื่อฝึกฝนผู้รับใช้ในทุกวันนี้ ตราประจำวิทยาลัยเป็นรูปมือจับไม้กางเขนและมีคำภาษาละติน Et Teneo, Et Teneor ซึ่งแปลว่า “ข้าพเจ้าฉวยและถูกฉวย” สเปอร์เจียนเขียนในอัตชีวประวัติว่า “นี่คือคำขวัญของวิทยาลัย...จงฉวยกางเขนพระคริสต์ด้วยมืออันหาญกล้า...เพราะกางเขนนั้นฉวยเราไว้มั่นด้วยฤทธิ์อำนาจทรงพลัง ความปรารถนาของเราคือให้ทุกคนยึดความจริงและถูกความจริงยึดมั่นไว้ โดยเฉพาะความจริงเรื่องพระคริสต์ผู้ทรงถูกตรึง”

พระเจ้าทรงย้ำเตือน

บ๊อบ ฮอร์เนอร์เพื่อนผมเรียกพระเยซูว่า “เจ้าแห่งการเตือนความจำ” ซึ่งเป็นเรื่องดีเพราะเราเป็นคนช่างสงสัยและลืมง่าย แม้ว่าพระเยซูจะทรงได้เคยตอบสนองความต้องการของคนที่มาหาพระองค์เมื่อยังทรงอยู่ในโลกมากมายหลายครั้งแล้ว แต่สาวกพวกแรกของพระองค์ก็ยังคงกลัวว่าตนเองจะขาดแคลนขัดสน พวกเขาได้เห็นการอัศจรรย์แล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่เข้าใจความหมายแท้จริงที่พระองค์ทรงต้องการให้พวกเขาจดจำ

อธิษฐานเพื่อคุณวันนี้

เมื่อเราเผชิญสถานการณ์ยุ่งยากหรือปัญหาหนักใจ เรามักขอให้พี่น้องในพระคริสต์อธิษฐานเพื่อเรา การได้รู้ว่าคนอื่นซึ่งห่วงใยกำลังร้องทูลเรื่องของเราต่อพระเจ้าเป็นสิ่งที่หนุนใจมาก แต่หากคุณไม่มีเพื่อนคริสเตียนที่ใกล้ชิด หรืออยู่ในที่ซึ่งต่อต้านข่าวประเสริฐเรื่องพระคริสต์ ใครจะอธิษฐานเพื่อคุณ

ถ้อยคำสำหรับผู้เหน็ดเหนื่อย

ไม่กี่วันหลังจากพ่อของเขาเสียชีวิต ซี. เอส. ลูอิสวัย 30 ปี ได้รับจดหมายจากสตรีที่เคยดูแลแม่ของเขาในช่วงที่เธอไม่สบายและเสียชีวิตไปก่อนเมื่อยี่สิบกว่าปี เธอแสดงความเสียใจกับการสูญเสียของเขาและถามว่าเขาจำเธอได้หรือไม่ ลูอิสตอบว่า “คุณพยาบาลเดวิสันที่รัก จำคุณได้หรือเปล่ารึ จำได้สิครับ”

เหนือกาลเวลา

ในปี 2016 โรงละครทั่วอังกฤษและทั่วโลกได้จัดละครเวทีเพื่อรำลึกครบรอบ 400 ปี การเสียชีวิตของวิลเลี่ยม เช็กสเปียร์ มีการจัดคอนเสิร์ต สัมมนา งานรื่นเริงต่างๆ เพื่อให้ผู้สนใจได้ชื่นชมผลงานอมตะของชายผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนบทละครภาษาอังกฤษที่ ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก เบน จอนสัน กวีในยุคเดียวกับเช็คสเปียร์เขียนถึงเขาไว้ว่า “เชกสเปียร์ ไม่ได้เกิดมาเพื่อยุคนี้เท่านั้น แต่เพื่อทุกยุคทุกสมัย”