Category  |  ODB

โลกที่ดี

ขณะโคจรรอบดวงจันทร์ในปี 1968 บิล แอนเดอร์ส นักบินอวกาศของยานอพอลโล 8 บรรยายภาพพื้นผิวดวงจันทร์ระยะใกล้ว่า “คือเส้นขอบฟ้าที่ชวนฝันร้าย เป็นสถานที่ที่เยือกเย็นและไม่น่าดึงดูด” จากนั้นนักบินผลัดกันอ่านปฐมกาล 1:1-10 ให้กับผู้คนบนโลกที่จับตาดูอยู่ฟัง หลังจากผู้บังคับการแฟรงค์ บอร์แมนอ่านข้อ 10 จบว่า “และพระเจ้าทรงเห็นว่าดี” เขาทิ้งท้ายว่า “ขอพระเจ้าอวยพรคุณทุกคน ทุกคนบนโลกที่ดีใบนั้น”

พระหัตถ์อันชูใจ

"คนไข้มักต่อสู้” พยาบาลเขียนข้อความไว้เช่นนี้ สิ่งที่พยาบาลไม่รู้จนในเวลาต่อมาก็คือ ฉันมีอาการแพ้ขณะตื่นขึ้นมาหลังการผ่าตัดหัวใจ สภาพฉันแย่มาก มีท่อสอดอยู่ในลำคอ ร่างกายเริ่มสั่นอย่างรุนแรง ถึงกับต้องใช้เชือกมัดแขนฉันไว้ไม่ให้ดึงท่อช่วยหายใจออก เวลานั้นช่างน่ากลัวและเจ็บปวดมาก มีครั้งหนึ่งที่ผู้ช่วยพยาบาลที่อยู่ด้านขวาของเตียงเอื้อมมาจับมือฉันไว้ เป็นสัมผัสอ่อนโยนที่ไม่คาดคิดจนฉันนิ่งงัน ทำให้ร่างกายเริ่มผ่อนคลายและหยุดอาการสั่นรุนแรงนั้น

ลงเอยด้วยดี

ขณะที่ไฟหรี่ลงและเรากำลังจะดูหนังเรื่องอพอลโล 13 เพื่อนฉันก็กระซิบบอกว่า “เสียดายที่ตายกันทั้งลำ ” หลังจากนั้นฉันก็นั่งดูหนังเกี่ยวกับอวกาศในยุคปี 1970 โดยรอเวลาที่ว่าจะเกิดโศกนาฏกรรมซึ่งทำให้ทุกคนตายหมด จนหนังใกล้จะจบถึงรู้ว่าตัวเองถูกหลอก ฉันไม่รู้หรือจำเรื่องจริงไม่ได้ว่าถึงนักบินอวกาศจะพบอุปสรรคมากมาย แต่พวกเขาก็รอดชีวิตกลับสู่โลกมาได้

คิดก่อนพูด

ชุงหัวเสียที่ภรรยาไม่ได้ตรวจสอบเส้นทางไปร้านอาหารชื่อดังไว้ก่อน ทั้งที่ครอบครัวได้วางแผนว่าจะลงเอยการท่องเที่ยวในญี่ปุ่นด้วยอาหารมื้อพิเศษก่อนบินกลับ ตอนนี้เขาล่าช้ามากแล้วและคงต้องพลาดอาหารมื้อนั้น เขาบ่นภรรยาอย่างหงุดหงิดที่ไม่วางแผนให้ดี

โอกาสอีกครั้ง

"คุณใจดีกับฉันขนาดนี้ได้อย่างไรทั้งที่ไม่รู้จักกัน!” เพราะการตัดสินใจผิดพลาดบางอย่าง ลินดาจึงต้องถูกขังในเรือนจำในต่างแดนนานถึงหกปี เมื่อถูกปล่อยตัวออกมาเธอจึงไม่มีที่ไป เธอคิดว่าชีวิตจบสิ้นแล้ว! ขณะที่ครอบครัวกำลังรวบรวมเงินเพื่อซื้อตั๋วเครื่องบินให้เธอกลับบ้าน สามีภรรยาใจดีคู่หนึ่งให้ที่พักอาหารและความช่วยเหลือ ลินดาซาบซึ้งต่อความกรุณาของทั้งคู่มากจนยินดีเปิดใจฟังข่าวประเสริฐของพระเจ้าผู้ทรงรักเธอและต้องการให้โอกาสเธออีกครั้ง

เรื่องนี้ทำให้ฉันคิดถึงนาโอมี หญิงหม้ายในพระคัมภีร์ที่สูญเสียสามีกับบุตรชายทั้งสองไปในต่างแดน และคิดว่าชีวิตเธอสิ้นสุดแล้ว (นรธ.1) แต่พระเจ้าไม่เคยลืมนาโอมี นาโอมีเห็นความรักของพระเจ้าและได้รับโอกาสอีกครั้งผ่านความรักของลูกสะใภ้และความเมตตาจากโบอาส ชายที่รักพระเจ้า (4:13-17)

วันนี้พระเจ้าองค์เดียวกันนี้ก็ทรงห่วงใยเรา ความรักที่ผู้อื่นสำแดงต่อเราทำ ให้เราระลึกว่าพระองค์ทรงสถิตอยู่ด้วย เราได้เห็นพระคุณของพระเจ้าผ่านความช่วยเหลือของผู้คน แม้เป็นคนที่เราไม่รู้จักดี แต่เหนืออื่นใดพระเจ้าทรงเต็มใจให้เราได้เริ่มต้นใหม่ เราเพียงแต่ต้องเป็นเหมือนลินดาและนาโอมีที่เห็นว่าพระเจ้าทรงทำงานในชีวิตของเราทุกวัน และตระหนักว่าพระองค์ไม่เคยหยุดสำแดงพระกรุณาแก่เรา

เราอธิษฐาน, เวลาของพระเจ้า

บางครั้งพระเจ้าทรงใช้เวลาในการตอบคำอธิษฐานของเรา ซึ่งไม่ง่ายที่เราจะเข้าใจเสมอไป

ความยินดีและความยุติธรรม

ในงานสัมมนาครั้งหนึ่ง มีบทสนทนา 2 ครั้งที่เปิดหูเปิดตาผมมาก ศิษยาภิบาลคนหนึ่งเล่าว่า เขาติดคุกอยู่ 11 ปีทั้งที่ไม่ได้กระทำผิดในคดีฆาตกรรม จึงถูกปล่อยตัวออกมา ส่วนคนอีกกลุ่มหนึ่งจากหลายครอบครัวเล่าว่าต้องหลบหนีการข่มเหงเพราะศาสนาในประเทศบ้านเกิด และถูกคนที่จะพาหนีหลอกเอาเงินไป ตอนนี้พวกเขาอยู่ในค่ายผู้อพยพนานหลายปีแล้ว จึงสงสัยว่าจะได้พบที่ที่เรียกว่าบ้านได้หรือไม่

รอยยิ้มอันโด่งดัง

หลังจากที่ผมกับภรรยามีโอกาสไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ลูฟในกรุงปารีส ผมโทรหาแอดดี้ หลานสาววัย 11 ปี เมื่อผมเล่าว่าได้เห็นภาพวาดโมนาลิซ่าอันโด่งดังของดาวินชี่ เธอถามว่า “โมนาลิซ่ายิ้มไหมคะ?”

เด็กที่ทรงพลัง

ครั้งแรกที่เห็นเขา ฉันก็ร้องไห้ เขาดูเป็นเด็กทารกสมบูรณ์ที่หลับสนิท แต่เรารู้ว่าเขาจะไม่ตื่นแล้ว จนกว่าจะได้อยู่ในอ้อมกอดของพระเยซู เขาดิ้นรนอยู่นานหลายเดือนที่จะมีชีวิตอยู่ แต่แล้วผู้เป็นแม่ก็อีเมล์มาบอกข่าวสะเทือนใจนี้แก่เราว่า “ท่ามกลางความเจ็บปวดที่คร่ำครวญอยู่ภายใน พระเจ้าได้บรรจงสร้างผลงานความรักของพระองค์ไว้ในใจเราผ่านชีวิตน้อยๆ ชีวิตของเขามีพลังจริงๆ!”