Category  |  ODB

สิ่งที่ต้องการ

ผมยืนอยู่หลังห้องในศูนย์ผู้สูงอายุที่เมืองปาล์มเมอร์รัฐอลาสก้า และฟังคณะนักร้องโรงเรียนมัธยมของลูกสาวร้องเพลง “จิตใจข้าสุขสบาย” ผมสงสัยว่า ทำไมลูกสาวผมซึ่งเป็นผู้อำนวยการคณะจึงเลือกเพลงนี้ เพลงนี้เคยเล่นในพิธีไว้อาลัยเมลิสสาพี่สาวของเธอและลิซ่ารู้ว่าทุกครั้งที่ได้ยิน ผมจะรู้สึกสะเทือนใจ

ส่องสว่าง

เด็กหญิงคนหนึ่งสงสัยว่านักบุญเป็นอย่างไร วันหนึ่งแม่จึงพาเธอไปมหาวิหารเพื่อดูหน้าต่างกระจกสีอันสวยงามที่บอกเล่าเรื่องราวในพระคัมภีร์ เมื่อเห็นความงดงามนั้น เธอร้องเสียงดังว่า “หนูรู้แล้วว่านักบุญคือใคร นักบุญคือคนที่ยอมให้แสงส่องผ่าน”

เราบางคนอาจคิดว่า นักบุญคือบุคคลในอดีตที่มีชีวิตสมบูรณ์แบบและทำการอัศจรรย์แบบพระเยซู แต่พระคัมภีร์แปลคำว่านักบุญ(ธรรมิกชน) ว่าหมายถึงทุกคนที่เป็นของพระเจ้าโดยความเชื่อในพระคริสต์ พูดอีกนัยหนึ่ง คือ ธรรมิกชนคือพวกเราที่พระเจ้าทรงเรียกเป็นพิเศษให้รับใช้ ในขณะเดียวกันก็สะท้อนความสัมพันธ์ของเรากับพระองค์ในทุกที่ที่เราอยู่และในทุกสิ่งที่เราทำ ด้วยเหตุนี้อัครทูตเปาโลจึงอธิษฐานให้ตาใจของผู้อ่านเปิดออก เพื่อจะได้รู้ว่าพวกเขาเป็นมรดกอันล้ำค่าของพระคริสต์และเป็นธรรมิกชนของพระเจ้า (เอเฟซัส 1:18)

แล้วเราเห็นอะไรในกระจกเงา ไม่ใช่รัศมีหรือกระจกสี แต่ถ้าเราทำตามการทรงเรียกที่มี เราจะเป็นเหมือนคนที่ยอมให้แสงสีอันงดงามของความรักความปลาบปลื้มใจ สันติสุข ความอดกลั้นใจ ความปรานี ความดี ความสัตย์ซื่อ ความสุภาพอ่อนน้อม การรู้จักบังคับตนของพระเจ้าส่องผ่านโดยไม่รู้ตัว

ธุรกิจแห่งการฟื้นฟู

อดัม มินเทอร์ทำธุรกิจเกี่ยวกับขยะ เขาเป็นลูกชายเจ้าของลานเก็บของเก่า และเดินทางไปทั่วโลกเพื่อวิจัยเรื่องนี้ เขาเขียนหนังสือโลกลานขยะ เกี่ยวกับอุตสาหกรรมรีไซเคิลขยะมูลค่าหลายพันล้าน ที่นักลงทุนทั่วโลกมุ่งแสวงหาวัสดุเหลือใช้ เช่น ลวดทองแดง พรมเก่าและพลาสติก และนำสิ่งเหล่านั้นกลับมาทำเป็นสิ่งใหม่ที่มีประโยชน์

ทำสิ่งที่พระเจ้าเห็นชอบ

"ช่างก่อสร้างโคบาล” เป็นคำที่เจ้าของบ้านชาวอังกฤษหลายคน ใช้เรียกผู้รับเหมาที่ทำงานก่อสร้างไร้คุณภาพ คำนี้มักมาพร้อมกับความรู้สึกกลัวหรือผิดหวังเพราะเคยมีประสบการณ์อันเลวร้าย

แน่นอนว่าในสมัยพระคัมภีร์ก็มีช่างไม้ ช่างก่อ และช่างสกัดหินที่คดโกง แต่ในเรื่องราวการซ่อมแซมพระวิหารของกษัตริย์โยอาช มีข้อความที่กล่าวถึงความสัตย์ซื่อของผู้คนที่ควบคุมและปฏิบัติงาน (2 พงศ์กษัตริย์ 12:15)

แต่กษัตริย์โยอาช “ทรงกระทำสิ่งที่ชอบในสายพระเนตรพระเจ้า” (2 พงศ์กษัตริย์ 12:2) เฉพาะช่วงที่ปุโรหิตเยโฮยาดาเป็นที่ปรึกษา ใน 2 พงศาวดาร 24:17-27 แต่หลังจากที่เยโฮยาดาสิ้นชีวิต โยอาชก็หันไปจากองค์พระผู้เป็นเจ้า และถูกชักจูงให้นมัสการพระอื่น

เรื่องราวหลากหลายของกษัตริย์ ผู้มีชีวิตเกิดผลเฉพาะเมื่ออยู่ภายใต้การแนะนำฝ่ายวิญญาณของปุโรหิตที่ชอบธรรม ทำให้ฉันต้องหยุดคิด เรื่องราวของเราเป็นอย่างไร เราจะยังคงเติบโตและพัฒนาความเชื่อตลอดชีวิตและเกิดผลดีหรือไม่ หรือเราจะถูกโลกล่อลวง และหันไปหารูปเคารพในยุคปัจจุบันคือ ความสะดวกสบาย วัตถุนิยม และการยกย่องตนเอง

กลิ่นหอมของพระคริสต์

ในบรรดาประสาทสัมผัสทั้งห้า ข้อใดทำให้คุณย้อนนึกถึงความทรงจำได้ชัดเจนที่สุด สำหรับฉันคือการได้กลิ่น กลิ่นน้ำมันทาผิวสำหรับอาบแดดบางชนิด ทำให้ฉันนึกถึงชายหาดที่ฝรั่งเศสทันที กลิ่นอาหารไก่ทำให้ฉันนึกถึงสมัยเด็กเมื่อไปเยี่ยมคุณยายกลิ่นต้นสนบอกถึง “คริสตมาส” และกลิ่นโลชั่นหลังโกนหนวดบางชนิดทำให้ฉันนึกถึงลูกชายตอนเป็นวัยรุ่น

ความรักวิเศษ

หตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ครั้งสุดท้ายในพันธสัญญาเดิม บันทึกไว้ในเอสราและเนหะมีย์ เมื่อพระเจ้าอนุญาตให้ประชากรอิสราเอลกลับจากการถูกเนรเทศ และกลับมาตั้งรกรากในเยรูซาเล็ม มีการสร้างพระวิหารขึ้นใหม่ และซ่อมแซมกำแพง

พายุที่ขอบฟ้า

จอช ลูกชายของเรา เป็นชาวประมงจับปลาแซลมอนเชิงพาณิชย์ที่โคดิแอค รัฐอลาสกา เขาเคยส่งรูปที่เขาถ่ายมาให้ผม เป็นรูปเรือลำเล็กซึ่งกำลังแล่นผ่านช่องแคบอยู่ข้างหน้าเรือของเขาไม่กี่ร้อยเมตร เมฆซึ่งส่อเค้าพายุปรากฏอยู่ตรงขอบฟ้า แต่สายรุ้งซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าพระเจ้าทรงจัดเตรียมและดูแลด้วยความรัก กลับทอดตัวจากฝั่งหนึ่งของช่องแคบไปอีกฝั่งหนึ่ง ล้อมเรือลำน้อยไว้

เพื่อจะเข้าใจ

ผมชอบไปเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์อย่างหอศิลป์แห่งชาติในลอนดอนและหอศิลป์เทรทยาคอฟในมอสโก ผลงานศิลปะส่วนใหญ่น่าทึ่ง แต่บางชิ้นก็ทำให้ผมสับสน บางภาพเหมือนเอาสีมาสาดแบบสุ่มๆ ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่เห็น แม้ศิลปินท่านนั้นจะเป็นสุดยอดฝีมือก็ตาม

ยิ่งใหญ่กว่าความยุ่งเหยิง

ใจความหลักของพระธรรม 2 ซามูเอล น่าจะสรุปได้ว่า “ชีวิตช่างยุ่งเหยิง” ขณะที่ดาวิดเป็นกษัตริย์ปกครองอิสราเอล ท่านต้องเผชิญกับอุปสรรคทางการทหาร อุบายทางการเมือง และการทรยศจากเพื่อนและคนในครอบครัว และดาวิดเองก็ทำผิดในเรื่องความสัมพันธ์กับนางบัทเชบา (2 ซามูเอล 22:11-12)