บทความเก่า

ไม่แม้แต่พยักหน้าขอบคุณ

ยามบ่ายอันร้อนระอุ การจราจรติดขัดมากและทุกคนก็หงุดหงิด ผมสังเกตเห็นชายหนุ่มสองคนกำลังจอดรถรอจะเลี้ยวออกจากร้านอาหารจานด่วน ผมรู้สึกดีที่รถคันที่อยู่ข้างหน้าผม ให้ทางพวกเขาออกมา

อ่านต่อ »

ไม่ถูกลืม

การรอคอยเป็นเรื่องยากเสมอ หากยิ่งผ่านไปหลายวัน หลายสัปดาห์ หรือกระทั่งหลายเดือน และคำอธิษฐานของเราดูเหมือนยังไม่ได้รับคำตอบ เรามักรู้สึกว่าพระเจ้าทรงลืมเราแล้ว ตอนกลางวันเราอาจจะพอผ่านไปได้เพราะมีสิ่งเบนความสนใจหลายอย่าง แต่ในตอนกลางคืนการจัดการกับความวิตกกังวลจะยากขึ้นเป็นสองเท่า ความกังวลครอบงำและความมืดยาวนานไม่สิ้นสุด ความอ่อนล้าหมดเรี่ยวแรงทำให้รู้สึกว่าเราคงไม่สามารถรับมือกับวันใหม่ได้

อ่านต่อ »

การเสียสละสูงสุด

เมื่อ เดง จินจี เห็นคนกระเสือกกระสนอยู่ในสายน้ำของแม่น้ำซันฉุย ในมณฑลหูหนานของประเทศจีน เขาไม่ได้เดินผ่านไป เขากระโดดลงไปในน้ำอย่างกล้าหาญ และช่วยสมาชิกครอบครัวทั้งสี่คนขึ้นมาได้ ที่แย่คือครอบครัวนั้นได้ออกไปจากบริเวณนั้น ขณะที่เขายังอยู่ในน้ำจินจีหมดแรงจากการช่วยชีวิต เขาถูกกระแสน้ำพัดออกไป และจมน้ำเสียชีวิตอย่างน่าเศร้า

อ่านต่อ »

ลงมือทำ

เมื่อตัววู้ดชัคเริ่มกินโรงรถของเรา (หรือเพียงแค่แทะ) ผมซื้อกับดักมาพร้อมกับวางแผนจับเจ้าตัวจ้อยไปปล่อยที่สวนสาธารณะ ผมล่อมันด้วยของสารพัด และเปิดประตูกรงดักไว้ เช้าวันถัดมา ผมตื่นเต้นที่ได้เห็นสัตว์ตัวเล็กๆ ในกับดักของผม จนกระทั่งผมสังเกตว่ามันไม่ใช่ตัววู้ดชัคแต่ผมจับตัวสกังค์ได้

อ่านต่อ »

ข้อตกลงในการบริการ

คุณเป็นเหมือนกับฉันหรือไม่ ที่มักจะไม่อ่านข้อความเต็มๆ ของสัญญาในการให้บริการออนไลน์ต่างๆ ก่อนที่จะตอบตกลงข้อความมีหลายหน้า และส่วนใหญ่เป็นศัพท์แสงทางกฎหมายที่อ่านไม่เข้าใจสำหรับคนธรรมดาๆอย่างฉัน

อ่านต่อ »

ภาพของความถ่อมใจ

ระหว่างเทศกาลอีสเตอร์ ผมและภรรยาไปร่วมนมัสการในคริสตจักรแห่งหนึ่ง ผู้ร่วมนมัสการพยายามจำลองเหตุการณ์ของพระเยซูกับเหล่าสาวกในคืนก่อนที่พระองค์ทรงถูกตรึงกางเขน ช่วงหนึ่งของการประชุมนมัสการ ผู้รับใช้คริสตจักรได้ล้างเท้าให้กับอาสาสมัครบางคนขณะที่ผมมองดู ผมสงสัยว่าในยุคนี้แบบไหนจะเป็นการถ่อมใจมากกว่ากัน ระหว่างการล้างเท้าให้ผู้อื่น กับการยอมให้ผู้อื่นล้างเท้าคุณ ทั้งผู้ที่ปรนนิบัติ และผู้ที่รับการปรนนิบัติ ได้แสดงให้เห็นภาพของความถ่อมใจอย่างชัดเจน

อ่านต่อ »

ช่วงเวลาที่มืดมิด

ชาร์ลส วิทเทิลซีย์ เป็นวีรบุรษของวีรบุรุษหัวหน้าหน่วยที่ได้รับการขนานนามว่า “กองพันที่สูญหาย” แห่งสงครามโลกครั้งที่ 1 เขาได้รับรางวัลเหรียญเชิดชูเกียรติสำหรับความกล้าหาญในขณะที่หน่วยของเขาติดอยู่หลังแนวรบของศัตรู ในพิธีเปิดสุสานทหารนิรนามชาร์ลสได้รับเลือกให้เป็นผู้แบกหีบศพของทหารรายแรกที่ถูกฝังไว้ที่นั่น แต่สองสัปดาห์ต่อมากลับมีข้อสันนิษฐานว่า เขาจบชีวิตตนเองด้วยการกระโดดออกจากเรือสำราญที่แล่นอยู่กลางมหาสมุทร

อ่านต่อ »

การนำทางฝ่ายวิญญาณ

หนังสือเส้นแวง ของดาวา โซเบล กล่าวถึงอุปสรรคที่กะลาสียุคแรกต้องเผชิญ พวกเขาสามารถคำนวณหาเส้นรุ้งทางเหนือหรือใต้ของเส้นศูนย์สูตร โดยอาศัยความยาวของวันหรือความสูงของดวงอาทิตย์ แต่การคำนวณเส้นแวงทางตะวันออกหรือตะวันตก ยังคงยุ่งยาก ซับซ้อนและไม่เที่ยงตรง จนกระทั่ง จอห์น แฮริสัน ช่างทำนาฬิกาชาวอังกฤษได้ประดิษฐ์นาฬิกาโครโนมิเตอร์ มารีน เป็น “นาฬิกาซึ่งบอกเวลาอย่างเที่ยงตรงแม่นยำ จากเมืองท่าไปจนถึงทุกมุมโลก” จึงทำให้กะลาสีเรือสามารถกำหนดเส้นแวงได้

อ่านต่อ »

มากกว่าการรอคอย

ฉันไม่รู้ว่า ที่ที่คุณอยู่เป็นอย่างไร แต่เมื่อฉันต้องโทรไปแจ้งช่างให้มาซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า ทางบริษัทมักจะบอกว่า “ช่างจะไปถึงในช่วงบ่ายโมงถึงห้าโมงเย็นนะครับ” ฉันไม่รู้ว่าช่างจะมาถึงเมื่อไหร่ ฉันจึงได้แต่เฝ้ารอ

อ่านต่อ »

สูญเสียความทรงจำ

บางครั้งเมื่อเราเผชิญกับช่วงเวลาที่มีปัญหาเราอาจมีอาการความจำเสื่อมด้านจิตวิญญาณ และหลงลืมพระคุณของพระเจ้า แต่วิธีที่ดีที่จะรื้อฟื้นหัวใจที่รู้จักขอบพระคุณขึ้นใหม่ คือให้เราจัดเวลาที่จะไม่ถูกรบกวน และตั้งใจรำลึกถึงการที่พระเจ้าทรงจัดเตรียมให้เราในอดีต และขอบพระคุณพระองค์

อ่านต่อ »