บทความเก่า

ในพายุ

พายุกำลังตั้งเค้า ไม่ใช่แค่บนท้องฟ้า แต่ในบ้านเพื่อนของฉันด้วย เธอเล่าว่า “ตอนฉันอยู่ที่ฮ่องกง” “กรมอุตุฯ ประกาศเตือนว่าจะมีพายุใหญ่ แต่นอกจากพายุที่ปรากฏเค้าลางนอกหน้าต่าง ยังมีพายุที่กำลังตั้งเค้าในบ้านด้วยตอนที่พ่อเข้าโรงพยาบาล สมาชิกในครอบครัวต่างพยายามจัดแบ่งเวลารับผิดชอบงานทั้งในและนอกบ้าน ทั้งยังต้องเดินทางไปกลับโรงพยาบาล ทุกคนเหนื่อยล้าจนเริ่มหมดความอดทน สถานการณ์ในบ้านตึงเครียด”

อ่านต่อ »

พลังของธรรมเนียม

ตอนที่ฉันเป็นเด็ก ที่บ้านของเรามีกฎข้อหนึ่งคือ ห้ามเข้านอนหากยังโกรธอยู่ (อฟ.4:26) การทะเลาะเบาะแว้งและขัดเคืองใจกันจะต้องได้รับการคลี่คลายเสียก่อน สิ่งที่เราทำควบคู่กับกฎนี้คือธรรมเนียมปฏิบัติก่อนนอนของเรา พ่อกับแม่จะพูดกับฉันและน้องชายว่า “ราตรีสวัสดิ์ พ่อกับแม่รักลูก” และเราจะตอบว่า “ราตรีสวัสดิ์ หนูก็รักพ่อกับแม่เหมือนกัน”

อ่านต่อ »

การเริ่มต้นใหม่

ในหลายประเทศมีกฎหมายห้ามขายต่อหรือใช้ที่นอนเก่า ต้องนำไปฝังกลบเท่านั้น ทิมคีนันจัดการกับปัญหานี้และปัจจุบันธุรกิจของเขาจ้างพนักงานถึง 12 คนให้ทำการแยกส่วนต่างๆของที่นอนเก่าเพื่อนำไปหมุนเวียนใช้ใหม่ ทั้งเหล็ก ผ้า และโฟม แต่มีเรื่องราวที่มากกว่านั้น บิล โวกริน ผู้สื่อข่าวเขียนว่า “ในบรรดาสิ่งที่คีนันนำกลับมาใช้ใหม่…คนคือความสำเร็จยิ่งใหญ่ที่สุด” (เดอะแกเซตต์ เมืองโคโลราโด สปริงส์) เพราะคีนันจ้างคนที่เพิ่งพ้นโทษ และคนไร้บ้านให้งานทำและให้โอกาสกับคนเหล่านั้น เขาบอกว่า “เราจ้างคนที่ไม่มีใครเอา”

อ่านต่อ »

พระคุณพระเจ้า

จอห์น นิวตัน ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารราชนาวีและถูกไล่ออกเนื่องจากขัดคำสั่ง จึงได้หันไปทำอาชีพค้าทาส ผู้คนรู้ดีว่าเขาพูดจาหยาบคายและหมิ่นประมาทพระเจ้า นิวตันทำงานบนเรือขนส่งทาสข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกในช่วงเวลาที่การค้าทาสทารุณโหดร้ายที่สุด จนได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกัปตันเรือ

อ่านต่อ »

ความทุกข์ยาก

เมืองเอ็นเตอร์ไพรซ์ รัฐอลาบาม่าก็เป็นเหมือนเมืองอื่นๆที่มีอนุสาวรีย์ที่สำคัญ แต่อนุสาวรีย์ที่นี่ไม่เหมือนที่อื่น เพราะไม่ใช่อนุสาวรีย์ของผู้นำแต่เป็นการยกย่องสิ่งที่แมลงชนิดหนึ่งทำ เมื่อต้นศตวรรษที่ 19 หนอนเจาะต้นฝ้ายชนิดนี้เดินทางจากประเทศเม็กซิโกมายังตอนใต้ของอเมริกาภายในไม่กี่ปีมันได้ทำลายต้นฝ้ายที่เป็นแหล่งรายได้หลักของเกษตรกรจนหมด เมื่ออับจนหนทางเกษตรกรจึงหันไปปลูกถั่วลิสง และตระหนักว่าตนได้พึ่งพาพืชผลเพียงอย่างเดียวมานานเกินไปพวกเขา จึงยกความดีความชอบให้แมลงชนิดนี้ที่ผลักดันให้พวกเขาปลูกพืชหลากหลายจนทำให้มีฐานะความเป็นอยู่ดีขึ้น

อ่านต่อ »

การพบกันครั้งสุดท้าย

ผมจะไม่มีวันลืมช่วงเวลาเพียงไม่กี่วันที่ได้นั่งข้างเตียงเฝ้าอาการป่วยของพ่อก่อนที่ท่านจะจากเราไป จวบจนวันนี้ ช่วงเวลาที่ท่านกำลังจะจากไปนั้น ยังคงมีอิทธิพลต่อผมอย่างลึกซึ้ง คุณพ่อเคยอยู่เคียงข้างผมเสมอ และผมโทรหาท่านได้ทุกครั้งที่ต้องการคำปรึกษา ผมมีความทรงจำที่ดีในวันที่เราไปตกปลาด้วยกันเราคุยกันเรื่องพระเจ้าและพระคัมภีร์ และผมมักขอให้ท่านเล่าเรื่องสนุกๆ สมัยที่ท่านยังเป็นเด็กและอยู่ที่ฟาร์ม

อ่านต่อ »

เรื่องของความไว้ใจ

มีข่าวจากประเทศออสเตรเลียกล่าวถึงพาสเคล ออเนอร์ หญิงที่เป็นอัมพาตครึ่งล่าง หลังจากนั่งรถเข็นมา 18 ปี เธอออกมาเล่นกระดานโต้คลื่น เป็นไปได้อย่างไร

อ่านต่อ »

นกฮูกเฒ่าเจ้าปัญญา

หลายปีที่แล้วมีนักเขียนนิรนามคนหนึ่งเขียนกลอนเกี่ยวกับข้อดีของการควบคุมคำพูดไว้ว่า

อ่านต่อ »

ภาษาผิวปาก

บนเกาะลา โกเม-รา ซึ่งเป็นเกาะเล็กๆในหมู่เกาะคาเนรี มีการฟื้นฟูภาษาหนึ่งที่ฟังดูเหมือนเสียงนกร้อง ในดินแดนที่เต็มไปด้วยหุบเขานี้ นักเรียนที่มาทัศนศึกษาและนักท่องเที่ยวได้รู้จักผิวปากที่ใช้สื่อสารกันได้ไกลถึง 3 กิโลเมตร คนเลี้ยงแพะคนหนึ่งที่ใช้ภาษาโบราณนี้สื่อสารกับฝูงแพะกล่าวว่า “แพะจำเสียงผิวปากของผมเหมือนกับที่มันจำเสียงของผม”

อ่านต่อ »

ภาวะฉุกเฉิน

ในเดือนมีนาคม 2011 สึนามิได้สร้างความเสียหายให้กับประเทศญี่ปุ่น โดยคร่าชีวิตคนไปเกือบ 16,000 คนทั้งยังได้ทำลายเมืองและหมู่บ้านหลายแห่งที่อยู่ตามชายฝั่ง นักเขียนและกวีชื่อเกรเทล เออร์ลิชได้เดินทางไปญี่ปุ่นเพื่อร่วมเป็นพยานและบันทึกความเสียหายที่เกิดขึ้น เธอรู้สึกว่าไม่อาจรายงานสิ่งที่เธอเห็นได้ครบถ้วน เธอจึงเขียนเป็นบทกลอนแทน ในการให้สัมภาษณ์ในรายการชั่วโมงข่าวพีบีเอส เธอบอกว่า “เพื่อนเก่าของฉันคือวิลเลียม สแตฟฟอร์ดซึ่งเป็นกวีผู้ล่วงลับเคยบอกว่า บทกวีคือจิตวิญญาณที่อยู่ในภาวะฉุกเฉิน”

อ่านต่อ »