Category  |  ODB

กระดาษทรายของพระเจ้า

คำพูดของเพื่อนคนหนึ่งเสียดแทงใจฉัน ฉันพยายามหลับและเลิกคิดถึงคำพูดรุนแรงที่เธอวิจารณ์ความมั่นใจของฉัน ขณะที่นอนอยู่ ฉันทูลขอสติปัญญาและสันติสุขจากพระเจ้า หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันยังคงกังวลถึงเรื่องนั้น ฉันอธิษฐานว่า “พระเจ้า ลูกเจ็บปวด แต่ขอโปรดช่วยให้เห็นว่าลูกต้องเปลี่ยนแปลงอะไร เพื่อนคนนี้พูดถูกตรงไหนบ้าง”

เพื่อนคนนั้นทำหน้าที่เหมือนกระดาษทรายของพระเจ้าในชีวิตฉัน ความรู้สึกของฉันถูกขัดเกลาแบบสดๆ แต่ฉันรู้ว่าคุณลักษณะของฉันจะถูกสร้างขึ้นหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับการตอบสนองของฉันเอง ฉันเลือกที่จะเข้าสู่กระบวนการขัดเกลา โดยการสารภาพบาปที่มีท่าทีถือดีและดื้อดึง ฉันรู้ว่านิสัยที่ไม่ดีและความบาปของฉันไม่ได้ถวายเกียรติแด่พระเจ้า

กษัตริย์ซาโลมอนรู้ว่าการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในชุมชนอาจเป็นเรื่องยาก ท่านกล่าวไว้ในพระธรรมสุภาษิต 27 เราได้เห็นสติปัญญาของท่านในเรื่องความสัมพันธ์ ท่านเปรียบเทียบคำพูดที่เฉียบขาดระหว่างเพื่อนว่า “เหล็กลับเหล็กได้ คนหนึ่งก็ลับเพื่อนของตนได้” (สุภาษิต 27:17) นี่คือการขัดเกลาเหลี่ยมมุมในนิสัยของกันและกัน อาจมีบาดแผลเกิดขึ้นระหว่างกระบวนการ อย่างที่ฉันเจ็บปวดกับคำพูดของเพื่อน (ดูสุภาษิต 27:6) แต่ในที่สุด พระเจ้าทรงใช้คำพูดนั้นช่วยและหนุนใจให้เราเปลี่ยนแปลงท่าทีและความประพฤติของเราได้

พระเจ้าจะขัดเกลาเหลี่ยมมุมในตัวคุณได้อย่างไรบ้างเพื่อพระเกียรติของพระองค์?

การแข่งขัน

การแข่งขันกีฬาคริกเก็ตเป็นเกมที่ทรหด ผู้เข้าแข่งขันเริ่มแข่งตั้งแต่ 11.00 น. ไปจนถึง 18.00น. โดยมีการพักรับประทานอาหารกลางวันและพักดื่มกาแฟ แต่อาจกินเวลานานถึง 5 วัน ถือเป็นการทดสอบความอดทนและทักษะในเวลาเดียวกัน

เกือกม้า

ความปราชัยของนโปเลียนในรัสเซียเมื่อ 200 ปีก่อนน่าจะมาจากสภาพอากาศอันเลวร้ายในฤดูหนาวของรัสเซีย ปัญหาอย่างหนึ่งคือม้าของเขาสวมเกือกม้าสำหรับฤดูร้อน เมื่อถึงฤดูหนาว ม้าเหล่านี้ตายเพราะลื่นล้มบนน้ำแข็งขณะลากเกวียนสัมภาระ การขาดเสบียงของนโปเลียนทำให้กองทัพอันเกรียงไกรที่มีทหารสี่แสนนาย ลดเหลือแค่หนึ่งหมื่นนาย การลื่นล้มเพียงเล็กน้อยก่อให้เกิดความหายนะ

หลุดพันจากความกลัว

ความกลัวแอบเข้ามาในใจฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต มันสร้างมโนภาพว่าฉันหมดหนทางและสิ้นหวัง ทั้งยังขโมยเอาสันติสุขและสมาธิไป ฉันกลัวอะไร ฉันกังวัลเรื่องความปลอดภัยของครอบครัว สุขภาพของคนที่ฉันรัก ฉันตระหนกกับการตกงานหรือความสัมพันธ์ที่จบลง ความกลัวทำให้ฉันสนใจแต่ตัวเองและเปิดเผยให้เห็นหัวใจที่ขาดความเชื่อวางใจ

เมื่อความกลัวและความกังวลปะทุขึ้น ให้เราอ่านคำอธิษฐานของดาวิดใน สดุดี 34 ที่ว่า “ข้าพเจ้าได้แสวงพระเจ้าและพระองค์ทรงตอบข้าพเจ้า และทรงช่วยกู้ข้าพเจ้าจากความกลัวทั้งสิ้นของข้าพเจ้า” (สดุดี 34:4) แล้วพระเจ้าทรงช่วยเราพ้นจากความกลัวอย่างไร เมื่อเรา “เพ่งดูพระองค์” (สดุดี 34:5) เมื่อเราจดจ่ออยู่ที่พระองค์ ความกลัวจะเลือนหายไป เราเชื่อว่าพระองค์ทรงควบคุมอยู่ แล้วดาวิดก็ได้พูดถึงความกลัวอีกประเภทหนึ่ง ไม่ใช่ความกลัวที่ฉุดรั้งเรา แต่เป็นความเคารพยำเกรงอย่างสุดใจที่เรามีต่อพระองค์ผู้ทรงล้อมเราไว้และช่วยเราให้รอด (สดุดี 34:7) เราสามารถลี้ภัยอยู่ในพระองค์ได้เพราะพระองค์ประเสริฐ (สดุดี 34:8)

ความยำเกรงในความประเสริฐของพระเจ้า ทำให้เรามองความกลัวอย่างถูกต้อง เมื่อเราระลึกว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้ใด และทรงรักเรามากแค่ไหน เราสามารถคลายความกังวลและเข้าสู่สันติสุขของพระองค์ ดาวิดสรุปว่า “เพราะผู้ที่ยำเกรงพระองค์ไม่ขาดแคลน” (สดุดี34:9) เราค้นพบว่าในความยำเกรงพระเจ้า เราจะได้รับการปลดปล่อยจากความกลัว

มนุษยชาติ

นาฬิกาปลุกดังขึ้น ดูเหมือนยังเช้าตรู่ แต่คุณมีหลายอย่างรอคุณอยู่ในวันนี้ คุณมีงานต้องทำ มีนัดที่ต้องไป มีคนที่ต้องดูแลเอาใจใส่ หรืออาจมีอื่นๆ อีก คุณไม่ใช่คนเดียวที่เป็นแบบนี้ ในแต่ละวัน ผู้คนจำนวนมากรีบเร่งทำสิ่งหนึ่งให้เสร็จเพื่อจะไปทำอีกสิ่งหนึ่งดังที่มีคนพูดไว้ว่า “นี่เป็นเหตุผลที่ภาษาอังกฤษเรียกมนุษย์ว่า human race” (race แปลว่า การวิ่งแข่ง - ผู้เรียบเรียง)

การเบี่ยงเบนที่แยบยล

ครั้งแรกที่ผมและภรรยาร่วมกันเขียนหนังสือเล่มหนึ่ง เราได้รู้ซึ้งว่าการผัดวันประกันพรุ่งเป็นปัญหาใหญ่ หน้าที่ของภรรยาผมคือการเรียบเรียงงานของผมและคอยจัดการให้ผมทำงานตามแผนที่วางไว้ ดูเหมือนว่าหน้าที่ของผมคือทำให้เธอประสาทเสีย ส่วนมากแล้ว ทักษะการจัดการและความอดทนของเธอจะมีมากกว่าความดึงดันไม่ทำงานตามเวลาที่กำหนดไว้ของผม

พระองค์เข้าใจ

เด็กเล็กๆ บางคนมีปัญหานอนหลับยากในตอนกลางคืน ซึ่งเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ แต่ลูกสาวของฉันบอกถึงสาเหตุหนึ่ง ขณะที่ฉันกำลังจะออกจากห้องนอนลูกในค่ำวันหนึ่ง “หนูกลัวความมืด” ฉันพยายามปลอบลูกไม่ให้กลัว แต่ก็เปิดไฟหัวเตียงไว้เพื่อลูกจะได้มั่นใจว่าในห้องนั้นไม่มีสัตว์ประหลาด

เฝ้าคอย

คำสั่งทางทหารที่ว่า “ซอยเท้า” หมายถึง การย่ำเท้ากับที่เป็นการอยู่กับที่ด้วยอาการตื่นตัว เตรียมพร้อมและคอยฟังคำสั่งที่จะตามมา

วางใจผิดที่

ผมชอบดูนกมาตั้งแต่สมัยที่ผมเติบโตขึ้นในหมู่บ้านกลางป่าของประเทศกาน่าที่มีนกอยู่หลากหลายสายพันธุ์ เมื่อไม่นานนี้ผมเพิ่งสังเกตเห็นพฤติกรรมที่น่าสนใจของอีกาในแถบชานเมืองที่ผมอาศัยในปัจจุบัน พวกมันบินไปทางต้นไม้ที่สลัดใบออกเกือบหมดเพื่อเกาะพัก แต่แทนที่จะเลือกเกาะบนกิ่งไม้แข็งแรงพวกมันกลับเกาะบนกิ่งที่แห้ง อ่อนแอ และหักอย่างรวดเร็ว พวกมันกระพือปีกเลี้ยงตัวไว้ไม่ให้ตก และบินไปเกาะบนกิ่งอื่นที่แห้งและหักง่ายเหมือนเดิม เห็นได้ชัดว่ามันไม่มีสัญชาตญาณที่จะเรียนรู้ว่ากิ่งไม้แข็งแรงจะเป็นที่พักที่ปลอดภัยและไว้ใจได้มากกว่า